Στη ισραηλο-παλαιστινιακή διένεξη οι λέξεις έδιναν πάντα τις δικές τους μάχες Οι αριθμοί αποτυπώνουν τη βαρύτητα του ζητήματος. Στη Δυτική Όχθη ζουν περίπου 2,9 εκατομμύρια Παλαιστίνιοι, μαζί με περίπου 500.000 Ισραηλινούς εποίκους. Η περιοχή παραμένει κατακερματισμένη διοικητικά, με την εξουσία να μοιράζεται μεταξύ παλαιστινιακών αρχών και ισραηλινού στρατού. Για τους Παλαιστίνιους, αποτελεί τον πυρήνα ενός μελλοντικού κράτους. Για την ισραηλινή ηγεσία, μέρος της «ιστορικής πατρίδας». Η απάλειψη της χρήσης του όρου Δυτική Οχθη φαίνεται έτσι να σηματοδοτεί μια ευρύτερη μετατόπιση της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής απέναντι στην ισραηλο-παλαιστινιακή διένεξη. Ας μην ξεχνάμε άλλωστε ότι κατά την πρώτη του θητεία, ο Ντόναλντ Τραμπ έσπασε ένα ακόμα ταμπού της πολιτικής αυτής αναγνωρίζοντας το 2017 την Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα του Ισραήλ και, έναν χρόνο αργότερα, μεταφέροντας εκεί την αμερικανική πρεσβεία. Είναι μια πολιτική που προκαλεί έντονες αντιδράσεις ακόμα και στο πλαίσιο της εβραικής κοινότητας στις ΗΠΑ. Αρκετές εβραικές οργανώσεις εκφράζουν την αντίθεση τους στις σχετικές πρωτοβουλίες των Ρεπουμπλικάνων τονίζοντας ότι πρόκειται για «εργαλειοποίηση του Ιουδαϊσμού» στο πλαίσιο μιας χριστιανικής εθνικιστικής ατζέντας. Ακαδημαϊκοί και θρησκευτικοί ηγέτες προειδοποιούν επίσης για τις επιπτώσεις στην εκπαίδευση και στη δημόσια συζήτηση. Η αντικατάσταση του όρου «Δυτική Όχθη» δεν είναι ουδέτερη. Απειλεί να αποκρύψει ή να εξαφανίσει από τον δημόσιο λόγο την παλαιστινιακή παρουσία και τις διεκδικήσεις του παλαιστιναικού λαού. «Αυτό το νομοσχέδιο λέει σε εμένα και στην οικογένειά μου ότι δεν υπάρχουμε», τόνισε ένας Παλαιστίνιος ενώπιον των νομοθετών του Τενεσί. Η φράση συμπυκνώνει το γενικότερο διακύβευμα. Δεν πρόκειται απλώς για λέξεις καθώς η όλη υπόθεση τελικά αφορά το ποιος αναγνωρίζεται και ποιος διαγράφεται. Σήμερα από τα επίσημα έγγραφα και τα σχολικά βιβλία, αύριο από την ιστορία. Την ώρα που η βία κλιμακώνεται και η επέκταση των ισραηλινών οικισμών επιταχύνεται με ανησυχητικούς ρυθμούς εν μέσω των συνεχιζόμενων πολεμικών επιχειρήσεων του Ισραήλ από το Ιράν ως το Λίβανο, η συζήτηση για την ονομασία της περιοχής αποκτά νέο βάρος. Όχι επειδή αλλάζει την πραγματικότητα επί του εδάφους, αλλά επειδή επιχειρεί να την αναδιατυπώσει. «Δεν είναι μια καινούργια ιδέα. Ο Τζορτζ Οργουελ την είχε περιγράψει ως “Newspeak” στο 1984: μια γλώσσα που δεν περιγράφει τον κόσμο, αλλά τελικά τον στενεύει. Από τη στιγμή που οι λέξεις παύουν να επιλέγονται και αρχίζουν να επιβάλλονται, η ιστορία γράφεται διαφορετικά. Με κάποιους να σβήνονται από αυτήν.»
Σχετικά Άρθρα
Λιγότερο απο 1 λεπτό
Διάρκεια άρθρου:
Λεπτά
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο Neostrategy.gr .