Για νομικά ανυπόστατους ισχυρισμούς της Τουρκίας που δεν παράγουν έννομα αποτελέσματα κάνουν λόγο διπλωματικές πηγές απαντώντας στην επιστολή της Άγκυρας προς τα Ηνωμένα Έθνη, στην οποία επαναφέρεται η ρητορική περί Γαλάζιας Πατρίδας και τουρκολιβυκού μνημονίου.Διαμηνύει δε ότι «οι μονομερείς ενέργειες και αξιώσεις της Ελλάδας δεν θα έχουν καμία νομική συνέπεια για την Τουρκία, όπως αναφέρεται στο επίσημο δελτίο τύπου αριθ. 84 της 16ης Απριλίου 2025 του Υπουργείου Εξωτερικών της Δημοκρατίας της Τουρκίας. Στο πλαίσιο αυτό, η εξήγηση που έδωσε η Μόνιμη Αντιπροσωπεία της Ελλάδας μέσω της προφορικής της νότας της 3ης Σεπτεμβρίου 2025 (A/79/1005), σχετικά με τα λεγόμενα θαλάσσια όρια που απεικονίζονται στο ελληνικό θαλάσσιο χωροταξικό σχέδιο σε θαλάσσιες περιοχές όπου δεν υπάρχει ακόμη συμφωνία οριοθέτησης, είναι ότι τα σχετικά όρια του ελληνικού θαλάσσιου χωροταξικού σχεδίου καθορίζονται από τη λεγόμενη «μέση γραμμή» σύμφωνα με την ελληνική εθνική νομοθεσία (άρθρο 2 παράγραφος 1 του νόμου αριθ. 2289/1995, όπως τροποποιήθηκε από το άρθρο 156 παράγραφος 1 του νόμου αριθ. 4001/2011 (Εφημερίδα της Κυβερνήσεως αριθ. 179/Α/22.8.2011)). Θα ήθελα να αναφερθώ στις προηγούμενες επιστολές μας της 2ας Ιουλίου 2020 (A/74/936) και της 21ης Αυγούστου 2020 (A/74/997-S/2020/826), στις οποίες διευκρινίστηκε ότι οι μονομερώς χαρακτηρισμένες εγχώριες νομοθεσίες και πρακτικές άλλων χωρών δεν είναι δεσμευτικές για την Τουρκία και δεν μπορούν να επικαλεστούν εναντίον της Τουρκίας σε σχετικές συναλλαγές».
«Μαξιμαλιστικές και υπερβολικές οι ελληνικές αξιώσεις»
Σχετικά Άρθρα
Ισχυρίζεται δε στην εν λόγω επιστολή ότι «σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, ένα κράτος δεν μπορεί να επικαλεστεί το εσωτερικό του δίκαιο ως νομική βάση ή δικαιολογία για τις αξιώσεις του έναντι άλλων κρατών σε μια διαφορά που αφορά θέματα οριοθέτησης. Οι προσπάθειες της Ελλάδας να υπερασπιστεί τις μαξιμαλιστικές και υπερβολικές αξιώσεις της για θαλάσσια σύνορα, οι οποίες αμφισβητούνται βάσει του διεθνούς δικαίου, μέσω της εσωτερικής της νομοθεσίας, αντιβαίνουν στις καθιερωμένες αρχές του διεθνούς δικαίου, καθώς και στη διεθνή νομολογία, είναι μάταιες, δεν δημιουργούν νομικές συνέπειες για την Τουρκία και δεν μπορούν να θίξουν τα ipso facto και ab initio δικαιώματα της Τουρκίας στην τουρκική υφαλοκρηπίδα στο Αιγαίο Πέλαγος και στην Ανατολική Μεσόγειο».