Το δικό της μήνυμα έστειλε η Έφη Αχτσιόγλου για τη γιορτή της μητέρας. Αφού ανέφερε τις δυσκολίες στην καθημερινότητα, τόνισε πως «δεν χρειάζονται μόνο λόγια συμπάθειας μία φορά τον χρόνο». Αντιθέτως, υπογράμμισε τον ρόλο του κοινωνικού κράτους, που πρέπει να είναι «πυλώνας στήριξης και δίχτυ καθημερινής ασφάλειας ότι καμία μητέρα δεν θα μένει μόνη να πασχίζει να τα βγάλει πέρα».
Σχετικά Άρθρα
Διαβάστε: Κίμπερλι Γκίλφοϊλ για γιορτή της μητέρας: “Ο πιο σημαντικός ρόλος που θα έχω ποτέ” – Οι τρυφερές φωτογραφίες με τον γιο της (Εικόνες)
Έφη Αχτσιόγλου: Η ανάρτηση για τη γιορτή της μητέρας
Η ανάρτηση της Έφης Αχτσιόγλου: «Όταν γέννησα το πρώτο μου μωρό και γύρισα στο σπίτι, τα πράγματα ήταν αρκετά διαφορετικά από αυτά που φαντάζεται μια γυναίκα πριν γεννήσει και σίγουρα πολύ διαφορετικά από αυτά που δείχνουν οι διαφημίσεις.
Διαφορετικά απ’ αυτή τη μαγική εικόνα που όλοι είναι πολύ χαρούμενοι, υπάρχει ένα συννεφάκι ευτυχίας, ένα γλυκό μωράκι κοιμάται και όλα κυλούν ομαλά. Υπήρχε ένταση, πολύ ξενύχτι, ακόμη υπάρχει πολύ ξενύχτι.
Υπάρχουν αγνωστες δυσκολίες στον αποκλειστικό θηλασμό που ακολούθησα και ακολουθώ και στο δεύτερο παιδί μου. Αγωνία και ενοχές. Υπήρχαν και πολλές απόψεις μέσα στο σπίτι.Ο καθένας είχε κάτι διαφορετικό να πει για το τι έπρεπε να κάνω.
Ήταν μια πολύ δύσκολη περίοδος και σωματικά και ψυχικά. Και κάθε περίοδος για μια μητέρα έχει ιδιαίτερες προκλήσεις και δυσκολίες. Με τον καιρό, με ψάξιμο και βοήθεια, αγκάλιασα μια πλευρά της μητρότητας, όπου χωρίς να αρνούμαι τις δυσκολίες, χωρίς να λέω ότι όλα είναι τέλεια, να απολαμβάνω τις στιγμές.
Κατάλαβα πόσο σημαντικό είναι να βασίζεται η μητέρα στο ένστικτό της. Τι είναι αυτό που στην ίδια ενστικτωδώς μοιάζει πιο φυσικό να κάνει. Όχι να καταπίεζεται ακολουθώντας μια σειρά από κανόνες που προσπαθούν άλλοι να επιβάλουν.
Σήμερα στην Παγκόσμια Ημέρα της Μητέρας, έχει σημασία να φωτίζουμε και τις όχι τόσο “ροζ” πτυχές της μητρότητας. Οι μητέρες δεν χρειάζονται μόνο λόγια συμπάθειας μία φορά τον χρόνο, αλλά ουσιαστική στήριξη για τις ίδιες και για τα παιδιά τους. Το κοινωνικό κράτος – και όχι οι παππούδες και οι γιαγιάδες- οφείλει να αποτελεί πυλώνα στήριξης και δίχτυ καθημερινής ασφάλειας ότι καμία μητέρα δεν θα μένει μόνη να πασχίζει να τα βγάλει πέρα».