Γράφει ο Γιάννης Κίτσος, Οικονομολόγος – σύμβουλος χρηματοοικονομικού και στρατηγικού σχεδιασμού
Σχετικά Άρθρα
Με αφορμή το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, αλλά και διαβάζοντας όλα όσα γράφουν τις τελευταίες μέρες οι κυβερνητικοί κονδυλοφόροι, αισθάνομαι – να το πω ευγενικά – βαθιά απογοήτευση. Γιατί μερικούς από εσάς, ειλικρινά, σας θεωρούσα αξιοπρεπείς, ευφυείς, καλλιεργημένους ανθρώπους. Και κάποιοι πράγματι είστε. Γι’ αυτό και νιώθω την ανάγκη να σας απευθύνω μια απάντηση. Όχι μόνο για το ΟΠΕΚΕΠΕ, αλλά για όλα όσα (δεν) λέτε τον τελευταίο χρόνο.
Αγαπητοί κυβερνητικοί κονδυλοφόροι,
Λέτε ότι «η υπόθεση ΟΠΕΚΕΠΕ πάει ντουγρού για επανάληψη της πολιτικής καμπύλης των Τεμπών» και ότι «η κοινή γνώμη θα βαρυστομαχιάσει». Ίσως. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να το αποδεχτούμε. Δεν είναι αυτή η δουλειά της πολιτικής. Η πολιτική δεν υπάρχει για να παρακολουθεί παθητικά την κοινωνική κόπωση. Υπάρχει για να της δίνει ρυθμό. Δεν υπάρχει για να προσαρμόζεται στη λήθη. Υπάρχει για να τη σπάει.
Αν θεωρούμε φυσιολογικό ένα σκάνδαλο τέτοιας κλίμακας να ξεθυμαίνει «επειδή έτσι γίνεται», τότε ας το κλείσουμε το μαγαζί. Αν αποδεχτούμε ότι όσο πιο χοντρό είναι ένα θέμα, τόσο πιο γρήγορα ξεχνιέται, τότε έχουμε παραδώσει τη χώρα στην αδράνεια και την κυνική ανοχή. Και μην παίζουμε με τις λέξεις, αυτό δεν λέγεται ρεαλισμός, λέγεται συνενοχή.
Επειδή το κάνετε αυτό και μάλιστα με χυδαιότητα, αλαζονεία και κυνισμό, παρακαλώ μην συγκρίνετε ανόμοια. Τα Τέμπη ήταν ανθρώπινη τραγωδία. Ο ΟΠΕΚΕΠΕ είναι κραυγαλέα διαχειριστική κατάρρευση, με στοιχεία διαφθοράς και οργανωμένου παρακράτους. Εκεί χάθηκαν ζωές. Εδώ χάθηκε το κράτος. Δεν συγκρίνονται τα συναισθήματα, αλλά η πολιτική ευθύνη μπορεί να είναι εδώ ακόμη μεγαλύτερη.
Και ας μη γελιόμαστε. Αν ένα σκάνδαλο τέτοιας έκτασης δεν τιμωρηθεί με παραιτήσεις, διαγραφές, ΕΔΕ, εισαγγελική έρευνα και πολιτικό τίμημα, τότε δεν έχουμε δημοκρατία. Έχουμε μηχανισμό. Κι ο μηχανισμός, αν δεν τον γκρεμίσεις, θα σε φάει.
Λέτε ότι «ο Μητσοτάκης αντέδρασε σωστά». Αν η πρώτη του σκέψη ήταν να σηκώσει το χαλί και να κρύψει από κάτω τη βρωμιά – από τις υποκλοπές και την κατάσταση των σιδηροδρόμων μέχρι το σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ ακολουθεί αυτή τη σταθερά -, τότε ναι, μια χαρά αντέδρασε. Για τον εαυτό του. Όχι για τη χώρα. Για τη χώρα, αυτή δεν είναι λύση. Είναι απειλή.
Τέλος, όταν μετράτε πόσες φορές δεν έπεσε ένας πρωθυπουργός, το πρόβλημα δεν είναι οι «σταυροφόροι της πτώσης». Είναι μια εξουσία που τρίζει. Κι όταν τον υπερασπίζεστε με ειρωνεία και στατιστικά, δεν υπερασπίζεστε πολιτική. Παίζετε οπαδικά. Δεν γράφετε υπέρ ενός πρωθυπουργού με δύσκολο έργο. Γράφετε υπέρ ενός ανθρώπου που, ακόμη και για το καλό της πατρίδας, αρνείται πεισματικά να εγκαταλείψει την καρέκλα. Κι αυτό τον εκθέτει. Και εσάς μαζί του.
Η Νέα Δημοκρατία δεν χρειάζεται άλλο ένα σκάνδαλο να τη λερώνει. Ούτε άλλη μια συγκάλυψη να τη σαπίζει. Χρειάζεται ηγεσία που να μην ανέχεται όσα ανέχονται οι άλλοι. Αν δεν μπορεί να την έχει σήμερα, ας ετοιμαστεί να τη βρει αύριο.
Γιατί με Τέμπη, ΟΠΕΚΕΠΕ και «όλα τα λεφτά, όλα τα κιλά», η μόνη πολιτική καμπύλη που διαγράφεται είναι αυτή της παρακμής.
Με εκτίμηση,
Δεξιός και όχι συνένοχος.