- Συνέντευξη στον Γιώργο Χαρβαλιά
Ο Σέι Γκαλ με τον αντιστράτηγο Ι. Μπαλτζώη από την πρόσφατη ομιλία του στο ΕΛΙΣΜΕ Πηγή: AA-ABACA-Abaca Press-Profimedia «Επικίνδυνη φράση ο όρος ισραηλινός εποικισμός της Κύπρου»
Θα ήθελα και ένα σχόλιο για αυτό που ερμηνεύεται ως «ισραηλινός εποικισμός της Κύπρου», κάτι που έχει προκαλέσει αντιδράσεις -υπερβολικές κατά τη γνώμη μου- κυρίως από την Αριστερά, αλλά και από φωνές της Ακρας Δεξιάς.
Η Κύπρος έχει κάθε δικαίωμα να ρυθμίζει τις ξένες επενδύσεις, τις αγορές γης, τη διαφάνεια και τον πολεοδομικό σχεδιασμό. Αυτό είναι κυριαρχία. Το Ισραήλ οφείλει να το σέβεται και οι Ισραηλινοί πρέπει να υπακούν στην κυπριακή νομοθεσία. Ομως ο όρος «ισραηλινός εποικισμός» είναι μια λανθασμένη και επικίνδυνη φράση. Υπάρχει μόνο ένα πρόβλημα εποικισμού σήμερα στην Κύπρο και αυτό εδραιώνεται από την τουρκική στρατιωτική παρουσία στον κατεχόμενο Βορρά.
Αν ένας Ισραηλινός παραβιάζει τη νομοθεσία περί ιδιοκτησίας, να διωχθεί. Αν ξένα κεφάλαια αλλοιώνουν τις τοπικές κοινότητες, να ρυθμιστούν. Ομως μη μετατρέπετε απλές εβραϊκές οικογένειες, επενδυτές ή κοινότητες στην Κυπριακή Δημοκρατία σε εργαλεία θεωριών συνωμοσίας. Αυτή η γλώσσα δεν προστατεύει την Κύπρο. Εξυπηρετεί την κατοχή, αποσπώντας την προσοχή από αυτήν. Ο πραγματικός εποικισμός της Κύπρου δεν είναι το ισραηλινό κεφάλαιο στη Λεμεσό ή στην Πάφο. Είναι η τουρκική ισχύς στην Κερύνεια, στην Αμμόχωστο και την κατεχόμενη Λευκωσία.
Τέλος, μιλήστε μου για τις προσωπικές σας φιλοδοξίες. Εχετε υπηρετήσει ως σύμβουλος ισραηλινών κυβερνήσεων και κρατικών φορέων. Ασχολείστε ενεργά με στρατηγικά ζητήματα, προωθώντας θέσεις που στηρίζουν τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα. Βλέπετε τον εαυτό σας να εμπλέκεται στην πολιτική ή να αναλαμβάνει κάποιον άλλον κυβερνητικό ρόλο στο μέλλον;
Πρώτα απ’ όλα, θα το διατύπωνα διαφορετικά. Δεν προωθώ τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα ως μια ξένη υπόθεση. Βλέπω μια βαθιά στρατηγική σύγκλιση ανάμεσα στα συμφέροντα του Ισραήλ, της Ελλάδας, της Κύπρου και της Ευρώπης. Μια ισχυρότερη Ελλάδα, μια κυρίαρχη Κύπρος, μια ασφαλέστερη Ευρώπη και ένα πιο ασφαλές Ισραήλ δεν είναι ξεχωριστοί στόχοι. Είναι μέρη της ίδιας αρχιτεκτονικής ασφάλειας.
Το Ισραήλ δεν είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης, αλλά είναι ήδη μέρος της ευρωπαϊκής ασφάλειας. Η Κύπρος και η Ελλάδα είναι το σημείο όπου το Ισραήλ συναντά την Ευρώπη – όχι ως τουριστική αφετηρία, όχι ως περιστασιακός εταίρος, αλλά ως κράτος που μοιράζεται το ίδιο περιβάλλον απειλών, τους ίδιους θαλάσσιους διαδρόμους, τις ίδιες υποδομές και το ίδιο βασικό ερώτημα: αν οι κυρίαρχες Δημοκρατίες μπορούν να υπερασπιστούν τον εαυτό τους πριν άλλοι καθορίσουν τα όρια της ισχύος τους.
Οταν η Τουρκία ασκεί πίεση στην Κύπρο, στο Αιγαίο, στην ενέργεια, στις υποδομές, στα σύνορα και στην ιστορική μνήμη, αυτό δεν είναι μόνο ελληνικό πρόβλημα. Είναι ευρωπαϊκό πρόβλημα. Υπό αυτή την έννοια, το Ισραήλ δεν βρίσκεται εκτός της ευρωπαϊκής απάντησης. Είναι μέρος της. Οσο για εμένα, δεν συγχέω το αξίωμα με την προσφορά. Τα αξιώματα έρχονται και παρέρχονται. Η ευθύνη παραμένει.
Εχω υπηρετήσει το κράτος του Ισραήλ στο παρελθόν, στην κυβέρνηση, στους δημόσιους θεσμούς και στον αμυντικό χώρο. Συνεχίζω να το κάνω και σήμερα με διαφορετικό τρόπο. Είναι η πολιτική ή ένας μελλοντικός κυβερνητικός ρόλος στο τραπέζι; Δεν κυνηγώ αξιώματα, αλλά ούτε θεωρώ την κρατική υπηρεσία ξένη προς τη ζωή μου. Αν κάποια ημέρα προκύψει ένα σοβαρό κάλεσμα για προσφορά, θα το αντιμετωπίσω ως τέτοιο: όχι ως προσωπική ευκαιρία, αλλά ως εθνικό καθήκον. Προς το παρόν η φιλοδοξία μου είναι απλούστερη και δυσκολότερη: να βοηθήσω το Ισραήλ, την Ελλάδα, την Κύπρο και την Ευρώπη να σκεφτούν ως κυρίαρχες δυνάμεις πριν τις αναγκάσει η Ιστορία.
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο Πολιτική – Geopolitico .
