
Διάρκεια άρθρου:
Λιγότερο απο 1 λεπτό
Λεπτά

Την ίδια στιγμή, στο Μέγαρο Μαξίμου επικρατεί έντονος προβληματισμός για τη διαχείριση της υπόθεσης που αφορά τον υφυπουργό Εσωτερικών, Βαγγέλη Λιάκο, και τις συμβάσεις απευθείας αναθέσεων από δήμους προς τις αδελφές του. Το ζήτημα αποκτά κρίσιμη διάσταση για την κυβέρνηση εάν επιβεβαιωθεί από τα έγγραφα ότι η μία εκ των δύο αδελφών του διατηρούσε ταυτόχρονα την ιδιότητα της επιστημονικής συνεργάτιδας στο βουλευτικό του γραφείο, την περίοδο που ο ίδιος ήταν απλός βουλευτής, ενώ παράλληλα δραστηριοποιούνταν επαγγελματικά με δήμους.
Η δυσκολία του πρωθυπουργικού επιτελείου να προχωρήσει σε νέα απομάκρυνση έγκειται στο γεγονός ότι ο κ. Λιάκος τοποθετήθηκε στη θέση του μόλις δεκαπέντε ημέρες νωρίτερα, ακριβώς για να καλύψει το κενό που άφησε η παραίτηση του Λάζαρου Τσαβδαρίδη. Μια δεύτερη διαδοχική καρατόμηση στο ίδιο κυβερνητικό σχήμα θα εξέπεμπε εικόνα αποσύνθεσης.
Πέραν των θεσμικών μετώπων, το κυβερνών κόμμα αντιμετωπίζει και εσωκομματικές αρρυθμίες. Ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, Δημήτρης Καλογερόπουλος, δέχθηκε τη δεύτερη «κίτρινη κάρτα» από το Μέγαρο Μαξίμου —μετά τις παλαιότερες δηλώσεις του για τα ελληνοτουρκικά και την Κάσο— αναγκάζοντας τον κυβερνητικό εκπρόσωπο Παύλο Μαρινάκη να τον αποδοκιμάσει ρητά.
Η αναφορά του βουλευτή στο ενδεχόμενο μετεκλογικών συνεργασιών με κόμματα δεξιότερα της ΝΔ θεωρείται ότι «αδειάζει» ευθέως την κεντρική πολιτική στρατηγική του Κυριάκου Μητσοτάκη. Στόχος του πρωθυπουργού είναι η άσκηση ασφυκτικής πίεσης προς το ΠΑΣΟΚ, επιδιώκοντας να προσελκύσει ένα κρίσιμο ακροατήριο —υπολογιζόμενο περίπου στο 25% των ψηφοφόρων της Χαριλάου Τρικούπη— το οποίο διατηρεί θετική διάθεση απέναντι στη Νέα Δημοκρατία προκειμένου να αποτραπεί το ενδεχόμενο επικράτησης άλλων πολιτικών σχηματισμών.