Νέα κόμματα παρουσιάστηκαν ήδη ενώ έπεται και συνέχεια, όπως όλα δείχνουν.
Κατά τα φαινόμενα, η ελληνική κοινωνία διατηρεί ακόμα σε σημαντικό μέρος της την εμπιστοσύνη στα όποια κόμματα και δεν είναι λίγοι αυτοί που θεωρούν πως μπορεί να επέλθει αλλαγή μέσω ενός από αυτά, όπως ο καθένας την ορίζει στον δικό του νου.
Ανακυκλώσεις προσώπων, εμφάνιση νέων και πλήθυνση αριθμού κομμάτων παρουσιάζουν ένα κατακερματισμένο πολιτικοκοινωνικό σκηνικό με πρώτη ακόμα δημοσκοπικά την Νέα Δημοκρατία.
Βάσει εμπειρίας, το βασικό χαρακτηριστικό του Έλληνα που εμπιστεύεται ακόμα την κομματική λογική είναι να χαρακτηρίζει αρνητικά -«κράζει» όπως λέει ο λαός- όντας μέλος μίας ομάδας στον δρόμο ή σε τραπέζι καφετέριας, τον έναν ή τον άλλον πολιτικό, που δεν συμφωνεί με την δική του κοσμοθεωρία. Ως μονάδα, όμως, αν τον συναπαντήσει κάπου, θεωρεί τιμή να του σφίξει το χέρι.
Και επειδή οι κοσμοθεωρίες στην Ελλάδα είναι πολλές, πολλά είναι και τα κόμματα.
Κύριο κομματικό μέλημα, με βάση πολιτικοκοινωνικές αναλύσεις, είναι το χάιδεμα των αυτιών ψηφοφόρων, προκειμένου όσο το δυνατόν περισσότεροι να ανήκουν κάπου και να ψηφίζουν.
Τοιουτοτρόπως διατηρείται το σύστημα διακυβέρνησης στην παρούσα του μορφή και δεν καταπέφτει.