Μετά από σχεδόν επτά χρόνια κυβερνήσεων Μητσοτάκη, με τα σκάνδαλα διασπάθισης κρατικών και ευρωπαϊκών κονδυλίων να όζουν και το βρώμικο χρήμα από κάθε λογής παράνομες δραστηριότητες να έχει γίνει κράτος εν κράτει, τώρα έρχεται ο φιλοκυβερνητικός μηχανισμός ξετσίπωτης προπαγάνδας να διαλαλήσει ότι η κυβέρνηση μετασχηματίζει το ΣΔΟΕ σε έναν μηχανισμό … κομάντος δίωξης του «μεγάλου» (;) οικονομικού – φορολογικού εγκλήματος, το … ΔΕΟΣ.
Σχετικά Άρθρα
Πρόκειται για deja vu. Είναι σαν να ακούγονται διακηρύξεις παλαιότερων κυβερνήσεων για τη μετατροπή του ΣΔΟΕ σε μια ελληνική υπηρεσία αντίστοιχη της ιταλικής και άκρως αποτελεσματικής, Guardia Finanza. Κάτι που ουδέποτε έγινε και είναι άκρως αμφίβολο εάν γίνει.
Κατά το «Πρώτο Θέμα», το νέο Σώμα «στελεχώνουν 370 ετοιμοπόλεμα στελέχη, προερχόμενα από ελεγκτικές υπηρεσίες της ΑΑΔΕ και του πρώην ΣΔΟΕ, με drones, φορητές κάμερες, σκάφη, όπλα, αλεξίσφαιρα, ειδικά μηχανήματα και οχήματα μεταφοράς προσωπικού». Τα ίδια ακριβώς έλεγαν και παλιότερα, και μάλιστα είχαν γίνει και σχετικές προμήθειες σκαφών, οχημάτων, κ.ο.κ., αλλά τελικά το ΣΔΟΕ ολοένα αποψιλωνόταν και στο τέλος μετατρεπόταν στο «μακρύ χέρι» της κυβέρνησης.
Με τις ίδιες τυμπανοκρουσίες, διαφήμιζε η κυβέρνηση Μητσοτάκη τη δημιουργία Διεύθυνσης Οικονομικής Αστυνομίας (Δ.Ο.Α.), καθώς και το … φοβερό και τρομερό ελληνικό FBI. Πολλοί από τους τομείς δραστηριότητας του … ΔΕΟΣ άπτονται απολύτως των αρμοδιοτήτων της ΕΛΑΣ. Και μόνο το γεγονός ότι σε τόσο σοβαρούς τομείς (λαθρεμπόριο, ναρκωτικά, έργα Τέχνης), όπου πάντα εμπλέκεται το οργανωμένο έγκλημα, θα μπαίνει ο ένας στα χωράφια του άλλου, σημαίνει ότι θα εκτυλιχθούν σκηνές απείρου κάλλους. Οπως και στο παρελθόν, άλλωστε.
Τι θα αφήσει πίσω του ο Μητσοτάκης;
Πίσω από τους επικοινωνιακούς πομφόλυγες, όμως, βρίσκεται η ωμή πραγματικότητα. Το γονάτισμα και η εξάντληση της κοινωνίας υπό το βάρος της φορομπηχτικής πολιτικής στυγνής λιτότητας και κυβερνητικής αναλγησίας έναντι των πολιτών.
Οπως εύστοχα γράφει στο – όχι και τόσο αντιπολιτευόμενο – «Βήμα» του εφοπλιστή Μαρινάκη, ο δημοσιογράφος, Αντώνης Καρακούσης, «ευλόγως τίθεται το ερώτημα: Τι άραγε θα αφήσει πίσω του ο κ. Μητσοτάκης; Γιατί θα τον θυμούνται οι Ελληνες; Τι θα απομείνει από τη μακρά διακυβέρνησή του πέρα από τις υποκλοπές, τα σκάνδαλα, την ακρίβεια και τις μονομέρειες της οικονομικής πολιτικής;»
Ο Κ. Μητσοτάκης «επαίρεται ότι μείωσε 70 φόρους, αλλά άπαντες γνωρίζουν ότι η δημοσιονομική σταθερότητα στηρίχθηκε κατά βάση στους υψηλούς φορολογικούς συντελεστές, στους αναιμικούς ρυθμούς ανάπτυξης, στην ψηφιοποίηση της οικονομίας και στην επιμένουσα ακρίβεια που υποστηρίζει τα φορολογικά έσοδα, ιδιαιτέρως τα προκύπτοντα από τον ΦΠΑ. Κατά τα λοιπά, καβάλησε το μεταπανδημικό τουριστικό ρεύμα, όπως και το διεθνές κύμα των ταξιδιών, που ανύψωσαν τις βραχυχρόνιες μισθώσεις, ευνόησαν τις επενδύσεις σε ακίνητα και εκτίναξαν τις τιμές τους, με αποτέλεσμα να ανακύψει σοβαρή κρίση στέγης για τις νεότερες γενιές των Ελλήνων. Οπως και να έχει, το προσδοκώμενο και υποσχόμενο άλμα δεν ήλθε. Μεταρρυθμίσεις από εκείνες που αλλάζουν τη ζωή των πολλών ανθρώπων και κινούν πραγματικά πλήθος δραστηριοτήτων δεν επήλθαν και οι επιδόσεις μάλλον μέτριες μπορούν να χαρακτηριστούν παρά σπουδαίες».
Προσθέτει, δε, ότι «έχουν περάσει επτά χρόνια και αν επιβεβαιωθούν οι δεσμεύσεις του στη διάρκεια του εκλογικού 2027, θα συμπληρώνει οκτώ ολόκληρα χρόνια συνεχούς και επί της ουσίας απρόσκοπτης, αδιατάρακτης διακυβέρνησης. Γεγονός σπάνιο για τη χώρα μας. Ολα αυτά τα χρόνια ο κ. Μητσοτάκης είχε ευκαιρίες και δυνατότητες αναγέννησης της ελληνικής οικονομίας και της χώρας ολόκληρης.Η πανδημία τον ελευθέρωσε από τα δεσμά του συμφώνου σταθερότητας και αργότερα τον προικοδότησε με πόρους δεκάδων δισεκατομμυρίων του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας. Ωστόσο, αν επιχειρήσει κανείς να αποτιμήσει τα αποτελέσματα της μακράς διακυβέρνησης του, δεν έχει πολλά σημαντικά και σπουδαία να συμπεριλάβει».