Λίγο η ραστώνη του Πάσχα, λίγο ο συναισθηματικός δεσμός του Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Μακάριο Λαζαρίδη από τη συνεργασία τους στο παρελθόν, λίγο η ανάγκη να μη γίνει κι άλλη αλλαγή στο κυβερνητικό σχήμα μέσα σε λίγες μέρες και… φτάσαμε εδώ.
Σχετικά Άρθρα
Το λάθος του Μεγάρου Μαξίμου από την αρχή στην υπόθεση Λαζαρίδη (αναλυτικά εδώ), ήταν ότι δεν έθεσε αμέσως εκείνο το πλαίσιο της αντιμετώπισης του θορύβου για το πτυχίο του, αλλά άφησε τον προσφάτως ορκισθέντα υφυπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης (04.04) να το χειριστεί μόνος του.
Κι εκείνος, με κάθε δήλωσή του και με κάθε προσπάθεια να διευκρινίσει ή να διορθώσει την προηγούμενη, έκανε τα πράγματα χειρότερα. Κατάφερε από «μικρό» (συγκριτικά με τα προβλήματα και τα θέματα που απασχολούν την κοινωνία) να κάνει το ζήτημα αρκετά μεγάλο, ώστε, ακόμη και τις άγιες ημέρες του Πάσχα, ένα μέρος της κοινής γνώμης να ασχολείται με αυτό, κυρίως μέσω των social media.
Ο λόγος που ασχολήθηκε τόσος κόσμος δεν ήταν τα χαρτιά ενός διορισμού (και μάλιστα σε προσωρινή θέση) που έγινε πριν από 19 ολόκληρα χρόνια, το 2007, αλλά το γεγονός ότι τροφοδοτούσε τη γενικευμένη αυτές τις ημέρες ατμόσφαιρα ότι αν κάποιος είναι «δικός μας», αν ανήκει στα «γαλάζια παιδιά», αντιμετωπίζεται με διαφορετικό τρόπο, ανεξάρτητα από τα τυπικά του προσόντα —είτε τα διαθέτει, είτε δεν τα διαθέτει.
Ο λόγος ήταν, εν τέλει, ότι ο κ. Λαζαρίδης έσκαβε με κάθε νέα του δήλωση μια τρύπα, στην οποία έβαζε μέσα τον εαυτό του και την κυβέρνηση. Και γι’ αυτό δεν ευθύνεται (κυρίως) ο ίδιος, αλλά το γεγονός ότι αποφασίστηκε κεντρικά, με τα κριτήρια που αναφέραμε στην εισαγωγή, ότι αποτελεί «ειδική περίπτωση» για την οποία ο ΠΘ δεν θα θέσει τους όρους της αντιμετώπισης του ζητήματος αλλά θα αφεθεί στον ίδιο να το χειριστεί όπως νομίζει.
Αλλωστε, σύμφωνα με τους πολιτικούς συντάκτες που ασχολούνται με το κυβερνητικό ρεπορτάζ, ένας από τους λόγους που ο κ. Μητσοτάκης τοποθέτησε πριν από λίγες ημέρες στην κυβέρνηση τον κ. Λαζαρίδη ήταν ότι είχε μείνει ικανοποιημένος από την παρουσία του στην εξεταστική για τον ΟΠΕΚΕΠΕ —αυτή με τους φραπέδες, τους χασάπηδες και τη «μαντάμ Φεράρι».
Καθώς περνούσαν όμως οι άγιες ημέρες και μετά τη μία «διόρθωση» πάνω στην άλλη από τον υφυπουργό και βουλευτή της ΝΔ, την Πέμπτη, λίγα λεπτά πριν αρχίσει η προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση στη Βουλή για το Κράτος Δικαίου, ήρθε μια ακόμη κίνηση-ματ για το θέμα που στο μεταξύ είχε διογκωθεί.
Ο υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και βουλευτής Καβάλας της Νέας Δημοκρατίας έκανε μια παρέμβαση που αυτή τη φορά έμοιαζε συντονισμένη με το Μαξίμου, μετά από πολλές μέρες δικών του αυτοσχεδιασμών:
—Με μια νέα του δήλωση για το ζήτημα που έχει προκύψει με το πτυχίο του — σε συνάρτηση με την πρόσληψή του στο υπουργείο Παιδείας το 2007 — ζήτησε, μεταξύ άλλων, να επιστρέψει ο ίδιος με τόκο στο Δημόσιο τα χρήματα που είχε εισπράξει ως «ειδικός σύμβουλος». Και μάλιστα τον πλήρη και έντοκο καταλογισμό οποιωνδήποτε αχρεωστήτως καταβληθέντων στον ίδιο ποσών.
Το ερώτημα που απομένει μετά από αυτό το μίνι σίριαλ είναι αν ο Πρωθυπουργός είναι ικανοποιημένος από τους χειρισμούς του υπουργού του ή μετάνιωσε για την επιλογή του…
Ακολουθήστε το Protagon στο Google News