Χρειάστηκαν χιλιάδες ατυχήματα και οι θάνατοι νέων ανθρώπων για να ανοίξει η συζήτηση σχετικά με τα ηλεκτρικά πατίνια. Πρόκειται για άλλη μια κερδοφόρα μπίζνα, η οποία διαφημίστηκε και επιδοτήθηκε αδρά στο όνομα της «πράσινης μετάβασης» και της λεγόμενης «μικροκινητικότητας», που θα έσωζε τάχα τις μεγαλουπόλεις από το κυκλοφοριακό και το περιβάλλον από τα καυσαέρια. Τίποτα από αυτά δεν συνέβη, ούτε πρόκειται να συμβεί στο μέλλον… Αντί ο λαός να απολαμβάνει σύγχρονες, φτηνές και ασφαλείς αστικές συγκοινωνίες, μεγάλες εταιρείες λανσάρουν «εναλλακτικούς» τρόπους μετακίνησης μέσα στο χάος των αστικών κέντρων, με υποψήφια πελατεία κυρίως τους νέους σε ηλικία. Για να «ανοίξει η αγορά» και να «στηριχτεί η επιχειρηματικότητα», το κράτος βάζει πλάτη, με αποτέλεσμα ο συνολικός τζίρος των τεσσάρων μεγαλύτερων «παιχτών», που είναι πολυεθνικές εταιρείες, να μετριέται σήμερα σε πολλά εκατομμύρια ευρώ. Το ίδιο και οι επενδύσεις που σχεδιάζουν τα επόμενα χρόνια στη χώρα μας. Αρχή, μέση και τέλος της πολιτικής της σημερινής και όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων είναι το κέρδος. Αυτό βρίσκεται πίσω από την ποικιλία των «πράσινων» επενδύσεων, που κάνει τη ζωή πατίνι στον λαό.
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ: Πολιτική .