Στις 23 Ιουνίου Οι ΗΠΑ επιδιώκουν να διατηρήσουν την τεχνολογική τους πρωτοκαθεδρία μέσα από επενδύσεις σε μικροτσίπ, υπολογιστικές υποδομές και νέα δίκτυα δεδομένων. Η Κίνα αναπτύσσει παράλληλα τη δική της ψηφιακή αρχιτεκτονική μέσω επενδύσεων σε καλώδια, τηλεπικοινωνίες και ψηφιακές υποδομές που συνδέονται με την ευρύτερη στρατηγική της για τις διεθνείς μεταφορές και το εμπόριο. Η Ευρωπαϊκή Ένωση βρίσκεται σε διαφορετική θέση. Διαθέτει σημαντικές τεχνολογικές δυνατότητες, αλλά εξακολουθεί να εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό τόσο από αμερικανικές όσο και από ασιατικές υποδομές. Γι’ αυτό τα τελευταία χρόνια επενδύει ολοένα περισσότερο στην έννοια της «στρατηγικής ανθεκτικότητας», επιδιώκοντας να περιορίσει κρίσιμες εξαρτήσεις χωρίς να αποκοπεί από την παγκόσμια οικονομία. Το ενδιαφέρον είναι ότι οι εξελίξεις αυτές δεν αντικαθιστούν τη γεωπολιτική του πετρελαίου ή των θαλάσσιων οδών. Τη συμπληρώνουν. Τα Στενά του Ορμούζ, η Ερυθρά Θάλασσα, ο Ινδο-Ειρηνικός και οι μεγάλοι εμπορικοί διάδρομοι παραμένουν ζωτικής σημασίας. Δίπλα τους όμως αναδύεται μια δεύτερη, λιγότερο ορατή γεωγραφία: εκείνη των δικτύων δεδομένων και των ψηφιακών υποδομών. Γι’ αυτό και η ισχύς στον 21ο αιώνα δεν θα κρίνεται μόνο από τον αριθμό των αεροπλανοφόρων ή των πυραύλων που διαθέτει μια χώρα. Θα εξαρτάται ολοένα περισσότερο από το αν μπορεί να προστατεύει, να ελέγχει και να διατηρεί σε λειτουργία τις κρίσιμες υποδομές πάνω στις οποίες στηρίζεται η ψηφιακή οικονομία. Οι νέες αρτηρίες του κόσμου δεν μεταφέρουν μόνο εμπορεύματα και ενέργεια. Μεταφέρουν δεδομένα, γνώση, κεφάλαια και οικονομική δραστηριότητα. Και αυτό τις καθιστά ένα από τα σημαντικότερα πεδία του γεωπολιτικού ανταγωνισμού του 21ου αιώνα.
Από το πετρέλαιο στα καλώδια
Η μετάβαση αυτή αποτυπώνεται πλέον και στον τρόπο με τον οποίο αναδιαμορφώνεται ο διεθνής ανταγωνισμός.
