Μόλις προ ημερών, το Neostrategy.gr, επισήμαινε ότι “το ΥΠΕΞ είναι χαμένο στα θολά νερά του Λιβυκού”. Τώρα, για πολλοστή φορά, αποδεικνύεται η ολέθρια υστέρηση της κυβέρνησης Μητσοτάκη συνολικά στα θέματα της εξωτερικής πολιτικής. Οσον αφορά το Κάιρο, συνεχίζει ο αναλυτής, ενδιαφέρεται για την ασφάλεια των δυτικών συνόρων του, τη διατήρηση της επιρροής του στην Κυρηναϊκή (Ανατολική Λιβύη) και την αποτροπή της εγκατάστασης εχθρικών στρατιωτικών δυνάμεων στη γειτονική χώρα. Παράλληλα, έχει επενδύσει στη συνεργασία με την Ελλάδα και στη συμφωνία μερικής οριοθέτησης ΑΟΖ του 2020. Η ενίσχυση της Τουρκίας στην Ανατολική Λιβύη επηρεάζει, συνεπώς, τη θέση της Αιγύπτου στη Μεσόγειο. Αυτό που κινδυνεύει να χάσει το Κάιρο είναι κυρίως η προνομιακή πρόσβαση στην ανατολική λιβυκή ηγεσία. Ένας Χαφτάρ που διαθέτει περισσότερους εξωτερικούς υποστηρικτές εξαρτάται λιγότερο από τις αιγυπτιακές επιλογές. Η αποδυνάμωση του Αγκίλα Σάλεχ περιορίζει επίσης έναν διακριτό δίαυλο επιρροής. Στη θάλασσα, η αναβάθμιση του μνημονίου ενισχύει μια ανταγωνιστική προσέγγιση των περιφερειακών οριοθετήσεων. Στο παρασκήνιο κινούνται και άλλοι παίκτες, με συμφέροντα που δεν συμπίπτουν πλήρως. Για τις Ηνωμένες Πολιτείες, η λιβυκή διευθέτηση συνδέεται με την ενεργειακή σταθερότητα και τον περιορισμό της ρωσικής επιρροής. Για τη Ρωσία, η σχέση με την Ανατολική Λιβύη αποτελεί μέσο διατήρησης στρατηγικής παρουσίας στη Μεσόγειο και πρόσβασης στην Αφρική. Αντίστοιχα, η Ιταλία και η Γαλλία δεν μπορούν να θεωρούνται δεδομένοι υποστηρικτές κάθε ελληνικού χειρισμού. Η Ρώμη δίνει ιδιαίτερο βάρος στην ενέργεια και στον έλεγχο των μεταναστευτικών διαδρομών. Το Παρίσι ενδιαφέρεται για τη στρατηγική ισορροπία, την ασφάλεια και την παρουσία του στη Βόρεια Αφρική.Η Αίγυπτος
Θα μπορούσε η αιγυπτιακή στάση να υποκρύπτει ευρύτερη συνεννόηση με την Τουρκία; Πρόκειται για ενδεχόμενο που αξίζει να διερευνηθεί, χωρίς να παρουσιάζεται ως γεγονός. Εάν, πάντως, Κάιρο και Άγκυρα κατορθώσουν να διαχειριστούν τον ανταγωνισμό τους, εξασφαλίζοντας το καθένα τα βασικά του συμφέροντα, η Ελλάδα θα βρεθεί αντιμέτωπη με ένα απαιτητικότερο περιβάλλον. Ο κίνδυνος για την Αθήνα είναι να κληθεί να τοποθετηθεί εκ των υστέρων σε διευθετήσεις που θα έχουν διαμορφωθεί χωρίς τη συμμετοχή της.
Ανταγωνισμός μεγάλων δυνάμεων
