Κομπάζει η ηγεσία του ΚΚΕ πως στέκεται στο πλευρό του Παλαιστινιακού λαού και του αγώνα του και εκπέμπει το μήνυμα προς την κοινωνία πως το ΚΚΕ τηρεί αδιάλλακτη στάση απέναντι στην ισραηλινή κατοχή της Παλαιστίνης και στη γενοκτονία του Παλαιστινιακού λαού.
Ας δούμε όμως μερικές αποκαλυπτικές δηλώσεις κεντρικών στελεχών του ΚΚΕ από ομιλίες τους κατά το προηγούμενο διάστημα, που δείχνουν και αποκαλύπτουν την πραγματική στάση του κόμματος, η οποία δεν έχει καμία σχέση με αυτή που προβάλλει. Το αντίθετο!
Σε κεντρική ομιλία του για το ζήτημα της Παλαιστίνης, το στέλεχος του ΚΚΕ Μ. Παπαδόπουλος λέει, μεταξύ άλλων:
«…και εδώ να συνυπολογίσουμε, γιατί εμείς πρέπει να το κάνουμε αυτό, και τις απώλειες της εργατικής τάξης του Ισραήλ. Τριακόσια δεκαεπτά παιδιά είναι νεκρά στον στρατό του Ισραήλ. Η εργατική τάξη υποφέρει και στις δύο πλευρές και ταξικά πρέπει να βλέπουμε το θέμα…».
Ποιος ο λόγος σε μια ομιλία για την Παλαιστίνη να υπάρχει αυτή η τοποθέτηση;
Ποιος ο λόγος να θρηνεί ο ομιλητής του ΚΚΕ για τους νεκρούς στρατιώτες του ισραηλινού στρατού κατοχής τη στιγμή που διαπράττει γενοκτονία; Είναι παιδιά, λέει, της εργατικής τάξης. Προφανώς και είναι παιδιά που προέρχονται από την εργατική τάξη και από τα ευρύτερα λαϊκά στρώματα και όχι από τα στρώματα της ισραηλινής πλουτοκρατίας. Προφανώς και είναι παιδιά των λαϊκών στρωμάτων, που το ισραηλινό κράτος τα στρατολόγησε και τα εξόπλισε και τα μετέτρεψε σε εργαλεία μιας δολοφονικής μηχανής στα χέρια του ισραηλινού φασισμού και του σιωνισμού, που δίνει εντολές και διαμορφώνει την αιματοβαμμένη πολιτική του ισραηλινού κράτους.
Και από τη στιγμή που εντάσσονται και πολεμούν στα στρατεύματα της γενοκτονικής κατοχής, δεν αποτελούν τίποτε άλλο παρά αντιπάλους του δίκαιου εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα των Παλαιστινίων και της αντίστασής τους.
Για κανένα δίκαιο αγώνα δεν μπορεί να υπάρχει καμία άλλη στάση πέρα από αυτή!
Η συμπαράσταση και η αλληλεγγύη προς τα θύματα ενός πολέμου γενικώς και προς κάθε πλευρά, αποτελεί στάση του κομμουνιστικού κινήματος όταν μπροστά του έχει έναν πόλεμο άδικο, αντιδραστικό από κάθε πλευρά. Και μια τέτοια θέση είναι που θέλει να υποβάλει στην πραγματικότητα ο ομιλητής του ΚΚΕ.
Είναι παιδιά της εργατικής τάξης, λέει το ΚΚΕ. Μα και τι άλλο θα ήταν; Ο αμερικανικός στρατός που βομβάρδισε το Ιράν από τι θα μπορούσε να αποτελείται; Από παιδιά των Αμερικανών ολιγαρχών; Και οι εκατοντάδες χιλιάδες Αμερικανοί στρατιώτες που πολέμησαν στο Βιετνάμ, στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν, για να κατακτήσουν αυτές τις χώρες, παιδιά της εργατικής τάξης δεν ήταν; Οι Γερμανοί φαντάροι που έφτασαν μέχρι το Στάλινγκραντ τι άραγε ήταν; Μήπως και οι Γερμανοί πολυβολητές του Σκοπευτηρίου της Καισαριανής που εκτέλεσαν τους διακόσιους το ’44, θα μπορούσαν να είναι κάτι άλλο;
Και τι λέει το ΚΚΕ; Ότι θα έπρεπε το επαναστατικό ΚΚΕ τότε, που δεν έχει καμία σχέση με το σημερινό, να θρηνεί για όλους αυτούς που η Αντίσταση τους χτυπούσε; Να θρηνεί για τον εχθρό όταν όλες οι ψυχικές δυνάμεις του κόμματος και της Αντίστασης τάσσονταν στον αγώνα για την απελευθέρωση; Όπως κάνουν οι Παλαιστίνιοι για να απελευθερωθούν και όπως θα όφειλαν να κάνουν όσοι δηλώνουν πως τους συμπαραστέκονται;
Τι υπηρεσίες προσφέρουν αυτοί οι ταξικοί, υποτίθεται, θρήνοι; Όταν στη ζυγαριά μπαίνουν και τα θύματα του εχθρού με το πιστοποιητικό συμπάθειας ότι πρόκειται για παιδιά της εργατικής τάξης, δηλαδή για… «δικά μας παιδιά»;
Δεν πρόκειται για τίποτε άλλο παρά για κλείσιμο της ψαλίδας μεταξύ επιτιθέμενων και αμυνόμενων, για μια ύπουλη μείωση της απόστασης που χωρίζει ένα στρατό κατοχής από ένα λαό που μάχεται για την ελευθερία του. Πρόκειται για λογάκια που, πίσω από το ταξικό υποτιθέμενο πρόσημό τους, κινούνται προς την κατεύθυνση των ίσων αποστάσεων, που αποτελούν και την πραγματική θέση του ΚΚΕ.
Όπως πολύ γλαφυρά και από άλλο δρόμο περιγράφει με την τοποθέτησή του ένα άλλο στέλεχος του ΚΚΕ, ο Γ. Λιονής, μέλος της ΚΕ, σε ομιλία του για τον πόλεμο στην Παλαιστίνη:
«…πρόκειται στην πραγματικότητα για τον ίδιο πόλεμο, για τον πόλεμο ΗΠΑ – BRICS, για τον πόλεμο για την πρωτοκαθεδρία στο διεθνές ιμπεριαλιστικό σύστημα. Μόνο που τώρα είναι ένας proxy πόλεμος (πόλεμος δι’ αντιπροσώπων), όπως λένε οι αστοί, η νέα φράση της περιόδου, ένας πόλεμος που γίνεται χρησιμοποιώντας Ισραηλινούς, και Παλαιστινίους από την άλλη πλευρά. Πίσω από τους Ισραηλινούς βρίσκονται οι Αμερικανοί, ενώ τους Παλαιστινίους τους στηρίζουν πρώτα οι Ιρανοί και μετέπειτα ολόκληρο το σύμπλεγμα των BRICS».
Δεν υπάρχει άλλη πιο κυνική ομολογία για την πραγματική θέση του ΚΚΕ από αυτή.
Οι Παλαιστίνιοι για το ΚΚΕ είναι κυρίως οι αντιπρόσωποι των μεγάλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, τα ενεργούμενα των ιμπεριαλιστικών συμφερόντων των BRICS, της Ρωσίας και της Κίνας που μάχονται για την πρωτοκαθεδρία. Σε έναν παγκόσμιο ανταγωνισμό και πόλεμο, άδικο από κάθε μεριά. Εκεί εντάσσει το ΚΚΕ τον αγώνα της Παλαιστίνης και από αυτή τη θέση καταλήγει, στην πραγματικότητα, όχι στη στήριξη του παλαιστινιακού κινήματος αλλά στις ίσες αποστάσεις μεταξύ των …αντιπροσώπων των μεγάλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, Ισραήλ και Παλαιστίνης.
Μια τέτοια θέση υπονομεύει ανοιχτά τη στήριξη του παλαιστινιακού κινήματος και αποτελεί στην πραγματικότητα δώρο και στήριξη στην ισραηλινή θηριωδία.
Αποκορύφωμα της πραγματικής στάσης του ΚΚΕ αποτέλεσε η τοποθέτηση του Κουτσούμπα στη Βουλή, που όχι μόνο κρατά ίσες αποστάσεις, αλλά δίνει και όλα τα διαπιστευτήριά του στο αστικό σύστημα, μιλώντας με το πιο απροκάλυπτο πνεύμα σύμπνοιας και ενότητας με τα άλλα κόμματα του αστικού κοινοβουλίου.
Έλεγε ο Κουτσούμπας τον Απρίλιο του 2024 στη Βουλή, απευθυνόμενος στο γνωστό ακροδεξιό υπουργό Γεωργιάδη:
«Το γεγονός ότι μια τέτοια οργάνωση, η Χαμάς, όπως την είπατε, τρομοκρατική, πήγε και έκανε αυτή την ενέργεια, ξέρετε ότι κι εμείς, όπως και όλο το ελληνικό κοινοβούλιο και ο ελληνικός λαός, είμαστε μέρα με τη νύχτα στις θέσεις μας, ιδεολογικά και πολιτικά, και για τις μορφές πάλης που χρησιμοποιούν τέτοιες οργανώσεις, και το έχουμε δηλώσει ξεκάθαρα. Και αντίθετα δημιουργούν πολλά προβλήματα…».
Τι να πρωτοθαυμάσει κανείς στα λόγια αυτά του Κουτσούμπα;
Πλήρης ταύτιση με το Γεωργιάδη και με όλα τα κόμματα της ακροδεξιάς και της ξένης υποτέλειας, στην από κοινού καταδίκη της Χαμάς και όλων των δυνάμεων της ένοπλης παλαιστινιακής αντίστασης. Πλήρης ταύτιση με τα κόμματα της στρατηγικής συνεργασίας με το Ισραήλ και κανονική αναπαραγωγή της σιωνιστικής και ιμπεριαλιστικής προπαγάνδας περί «παλαιστινιακής τρομοκρατίας», όπου τα θύματα βαφτίζονται θύτες. Και κανονική υποβολή διαπιστευτηρίων στο αστικό σύστημα της χώρας. Δηλώσεις υποταγής και νομιμοφροσύνης πως το ΚΚΕ δεν υποστηρίζει καμία από τις δυνάμεις που το διεθνές ιμπεριαλιστικό σύστημα βαφτίζει τρομοκρατικές.
πηγή: Λαϊκός Δρόμος