Συνέδριο ΝΔ: Προς διάσπαση του κόμματος;

Ο Κ. Μητσοτάκης διαμόρφωσε ένα απόλυτα ελεγχόμενο κόμμα ως εργαλείο με το βλέμμα στην επόμενη ημέρα: να έχει ρόλο και λόγο στην κυβέρνηση συνεργασίας που θα προκύψει μετά τις εκλογές και να καλύψει τα νώτα του από τα σκάνδαλα που θα συνεχίζουν να τον κυνηγούν, είτε παραμείνει ο ίδιος στην ηγεσία της Ν.Δ. είτε τη μεταβιβάσει σε πρόσωπο της επιλογής του – που, όπως όλα δείχνουν, θα είναι ο Κυριάκος Πιερρακάκης. Παρά τους πανηγυρικούς τόνους που επικρατούν σε όλα τα Συνέδρια, ήταν εμφανές από την ομιλία του και από το κλίμα στη σάλα ότι δεν διαθέτει το συνεκτικό αφήγημα που θα εμπνεύσει τη νέα ενότητα που επαγγέλλεται.

Η πραγματικότητα που διαμόρφωσε η διακυβέρνησή του είναι ζοφερή. Οι ανισότητες έχουν προσλάβει πρωτοφανείς διαστάσεις, ο κοινωνικός ιστός αποσυντίθεται, η ακρίβεια εντείνεται και το επίπεδο διαβίωσης της πλειονότητας συνεχίζει να μειώνεται. Στην εξωτερική πολιτική διασύρεται από τον Ζελένσκι (με το drone εκτός «χωρικών υδάτων»), γίνεται ουρά του εγκληματία πολέμου Νετανιάχου και έχει ηττηθεί από τον Ερντογάν που περιορίζει την Ελλάδα του Μητσοτάκη στα έξι ναυτικά μίλια. Παράλληλα, συνεχίζουν να τον κυνηγούν τα σκάνδαλα των υποκλοπών, του ΟΠΕΚΕΠΕ -που αναμένονται και οι επόμενες δικογραφίες με εμπλεκόμενους πρώην υπουργούς-, των Τεμπών, που επαναφέρει το κόμμα Καρυστιανού.

Το μόνο που εξακολουθεί να λειτουργεί υπέρ του Κ. Μητσοτάκη είναι η απουσία απειλητικής αντιπολίτευσης χάρη στον Νίκο Ανδρουλάκη, που εν τοις πράγματι λειτουργεί διχαστικά για τον προοδευτικό χώρο και επιδιώκει αυτοδύναμα… τη δεύτερη θέση απέναντι στον Αλέξη Τσίπρα.

Διάσπαση

Χωρίς τους δύο πρώην πρωθυπουργούς και προέδρους που εκφράζουν τη λαϊκή Δεξιά Κώστα Καραμανλή και Αντώνη Σαμαρά, τους οποίους διέγραψε – «τον έναν μεταφορικά τον άλλον κυριολεκτικά», όπως είπε ο Κώστας Καραμανλής-, η Ν.Δ. μετά από έναν κύκλο 51 ετών μεταλλάχθηκε από καραμανλικό σε νεο-μητσοτακικό κόμμα. Υλοποιήθηκε έτσι ένα σχέδιο που υπήρχε ήδη από το 2019, αν και τότε με διαφορετική μορφή. Οι εναπομείναντες σαμαρικοί είναι με το ένα πόδι στην έξοδο -όταν ανακοινώσει το κόμμα του ο Σαμαράς-, ενώ οι καραμανλικοί δίχως τον φυσικό τους ηγέτη απλώς ενσωματώνονται στο σύστημα Μητσοτάκη, εκποιώντας τον τίτλο του «καραμανλικού» για δευτερεύουσες θέσεις και ενίοτε διαδραματίζουν ρόλο «χρήσιμου ηλίθιου». Εκείνοι πλέον που ξεχωρίζουν είναι οι ακροδεξιοί και οι πάλαι ποτέ σημιτικοί που δίνουν τον τόνο στην πολιτική επικαιρότητα.

Ο Νίκος Δένδιας, παρά τις προσδοκίες που είχαν δημιουργηθεί, δεν έκανε κίνηση. Λίγο πολύ περιορίστηκε στο να δηλώσει την πίστη του ότι «ισχυρή Ελλάδα μπορεί να παραδώσει στις επόμενες γενιές το κόμμα που λέγεται Ν.Δ. και ο πρωθυπουργός που μπορεί να το κάνει αυτό λέγεται Κυριάκος Μη- τσοτάκης» .

Τα «υποσυστήματα»

Στο Συνέδριο τους συσχετισμούς για την εκλογή της επόμενης Κεντρικής Επιτροπής διαμόρφωσε ο Θανάσης Νέζης για λογαριασμό του Μεγάρου Μαξίμου. Τα τρία υποσυστήματα -του Κωστή Χατζηδάκη, του Παύλου Μαρινάκη και του Γρηγόρη Δημητριάδη που διεκδίκησαν επιρροή- σε κάθε περίπτωση λειτουργούν συμπληρωματικά και όχι αντιπαραθετικά με τον Κ. Μητσοτάκη. Ο Άδωνης Γεωργιάδης προσπάθησε να εκλέξει κάποιους δικούς του, ενώ έπαιξαν και κάποια στελέχη για λογαριασμό του Ν. Δένδια. Εν τω μεταξύ, όπως όλα δείχνουν, ο Κ. Μητσοτάκης θα ελέγχει απόλυτα και την Κοινοβουλευτική Ομάδα που θα προκύψει από τις εκλογές και η οποία θα αριθμεί τους μισούς από τους τωρινούς βουλευτές.

Η μάχη της Δεξιάς

Το μόνο ερώτημα είναι αν η Ν.Δ. θα συνεχίσει να είναι ο βασικός φορέας της δεξιάς παράταξης ή θα την αντικαταστήσει ένα νέο κόμμα υπό τον Αντ. Σαμαρά με τη στήριξη του Κ. Καραμανλή. Το στρατόπεδο Σαμαρά έκανε την κίνησή του παραμονή του Συνεδρίου. Δέκα πρώην υπουργοί, βουλευτές και κομματικά στελέχη που έχουν ήδη προσχωρήσει στον υπό ίδρυση φορέα έδωσαν στη δημοσιότητα κοινή επιστολή όπου επισημαίνουν τη ρήξη του ψυχικού δεσμού με την ηγεσία και την απομάκρυνση της Ν.Δ. από τον αξιακό και ιδεολογικό της πυρήνα. Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και η παραίτηση την ίδια ημέρα της Ιωάννας Γκελεστάθη. Θα ακολουθήσουν και άλλες αποχωρήσεις στελεχών και στο τέλος των βουλευτών.

Όλα αυτά θα συναρτώνται με τις εκλογές από τις οποίες θα προκύψει ένα νέο κατακερματισμένο πολιτικό τοπίο. Η Ν.Δ. υπό τον Κ. Μητσοτάκη (με ένα ποσοστό περί το 20% στο πιο ευνοϊκό σενάριο) θα είναι μέρος του κατακερματισμένου τοπίου και το βασικό πρόβλημα στον σχηματισμό κυβέρνησης, αφού κανείς δεν συνεργάζεται μαζί του. Το να παραμείνει ο Κ. Μητσοτάκης πρωθυπουργός μετά τις εκλογές είναι εξαιρετικά δύσκολο (αν και δεν μπορεί να αποκλειστεί). Σε κάθε περίπτωση όμως χρειάζεται ένα πλήρως ελεγχόμενο κόμμα.

Σε αυτό το ευρύτερο πλαίσιο είναι ανοιχτός ο χρόνος των εκλογών. Ο Κ. Μητσοτάκης άφησε να εννοηθεί ότι θα τις προκηρύξει μετά τη ΔΕΘ και βάζει τη Ν.Δ. σε εκλογική ετοιμότητα. Ωστόσο, η οριστική απόφαση δεν έχει ληφθεί. Το ενδεχόμενο να εξαντλήσει τον χρόνο και να συρθεί μέχρι τον Μάρτιο είναι ισχυρό. Εν πολλοίς θα εξαρτηθεί από το αν θα συνεχιστεί η πτωτική πορεία της Ν.Δ. Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις (MRB, Alco, Metron Analysis) έδειξαν τη Ν.Δ. στη ζώνη του 21% με 23% στην πρόθεση ψήφου. Το περίπου 1 δισ. που μοίρασε σε επιδόματα ο Κ. Μητσοτάκης μετά το ξέσπασμα του πολέμου στο Ιράν όπως και η φιέστα με τον Μακρόν δεν ανέκοψαν την υποχώρηση. Η εικόνα όμως θα ξεκαθαρίσει τους επόμενους μήνες, όταν θα φανεί τι ποσοστά αποσπούν και τι δυναμική δημιουργούν τα νέα κόμματα.

* Ο Σπύρος Γκουτζάνης είναι δημοσιογράφος

Πηγή: Αυγή της Κυριακής