«Χριστιανική εσχατολογία» καταλογίζει στο ΚΚΕ ένας όψιμος αρθρογράφος των «Νέων», που επιστρατεύτηκε …από τον πάγκο για τις ανάγκες της μακράς προεκλογικής περιόδου. «Το ΚΚΕ επιβιώνει χάρις σ’ αυτή την ακοσμική πίστη, που υπόσχεται μιαν άλλη ζωή, σε κάποιο άγνωστο μέλλον», γράφει μεταξύ άλλων. Τι μένει λοιπόν στον λαό; Η «ρεαλιστική» πολιτική του ιμπεριαλιστικού πολέμου και της εμπλοκής της χώρας σ’ αυτόν. Της φτώχειας για τους πολλούς και των κερδών για τους λίγους, πάνω στην οποία ανταγωνίζονται όλα τα αστικά κόμματα! Οσο μεγαλώνουν τα αδιέξοδα στην καπιταλιστική οικονομία και οι δυσκολίες των κομμάτων να τα διαχειριστούν, όσο πληθαίνουν αυτοί που ψάχνουν απαντήσεις στα μεγάλα ζητήματα της εποχής αμφισβητώντας τα καθιερωμένα, όσο το ενδεχόμενο της ριζοσπαστικοποίησης ευρύτερων λαϊκών δυνάμεων γίνεται αντικείμενο συζήτησης και ανησυχίας στα σαλόνια της αστικής τάξης, τόσο θα βγαίνουν σκελετοί από την ντουλάπα για να συκοφαντούν και να θολώνουν τη μοναδική ρεαλιστική διέξοδο για τον λαό: Την οργανωμένη αντεπίθεση σε συμπόρευση με το ΚΚΕ, για την ανατροπή της βαρβαρότητας των κερδών και του πολέμου. Της «κανονικότητας» δηλαδή που υπερασπίζονται όλα τα αστικά κόμματα, πασχίζοντας μάταια να πείσουν τον λαό ότι δεν υπάρχει εναλλακτική στη σαπίλα όπου τον καταδικάζει να ζει η «ρεαλιστική» πολιτική του κεφαλαίου.
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ: Πολιτική .