ΣΑ ΟΗΕ: Πουλάνε … λιβυκά φύκια για μεταξωτές κορδέλες

Νέο ναυάγιο στο Λιβυκό

Στις 29 Οκτωβρίου 2026 την ομιλία του στο ΣΑ του ΟΗΕ, ο πρωθυπουργός έθεσε ζήτημα νομιμότητας της συμφωνίας της δήθεν οριοθέτησης της ΑΟΖ Τουρκίας – Λιβύης, σημειώνοντας ότι αντιβαίνει στις θεμελιώδεις αρχές του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας, ενώ έδειξε και τον χάρτη με το μνημόνιο Τουρκίας-Λιβύης.

Διαβάστε επίσης:Μητσοτάκης: «Το τουρκολιβυκό μνημόνιο δεν μπορεί να διαγράψει τα δικαιώματα των νησιών» - The Press Project - Ειδήσεις, Αναλύσεις, Ραδιόφωνο, Τηλεόραση

Μια ημέρα μετά (30 – 10 – 26), το Συμβούλιο Ασφαλείας συζητούσε το θέμα της ανανέωσης της εντολής της Αποστολής Υποστήριξης των Ηνωμένων Εθνών στη Λιβύη (UNSMIL) για ακόμη έναν χρόνο, έως τις 31 Οκτωβρίου 2027. Σύμφωνα με τον ιστότοπο, ertnews.gr, κατόπιν ελληνικού αιτήματος, ενσωματώθηκε αρχικά στο προοίμιο αναφορά στον σεβασμό των αρχών καλής γειτονίας και περιφερειακής συνεργασίας, καθώς και έκκληση προς όλους τους παράγοντες στη Λιβύη να τηρούν τις υποχρεώσεις τους βάσει του διεθνούς δικαίου, συμπεριλαμβανομένου του διεθνούς δικαίου της θάλασσας.

Ωστόσο, στη συνέχεια, ακολούθησαν τα … αδειάσματα. Η ψηφοφορία ακολούθησε δύσκολες διαπραγματεύσεις με διαφωνίες τόσο για την πολιτική διαδικασία στη Λιβύη όσο και για τις αναφορές στη θαλάσσια ασφάλεια και στο διεθνές δίκαιο. Η Βρετανία, που είχε την ευθύνη σύνταξης του σχεδίου Απόφασης, προχώρησε σε τέσσερις αναθεωρήσεις, ενώ η διαδικασία σιωπηρής έγκρισης διακόπηκε τρεις φορές. Τελικά, η ελληνική αναφορά αποδυναμώθηκε, με αποτέλεσμα η Ελλάδα να διακόψει τη διαδικασία σιωπηρής έγκρισης στην τέταρτη αναθεώρηση.

Σύμφωνα με την καταγραφή των διαπραγματεύσεων, αναφέρει το ertnews.gr, τρία κράτη της Αφρικής (Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, Λιβερία και Σομαλία) και η Κίνα εξέφρασαν επιφυλάξεις. Οι αφρικανικές χώρες υποστήριξαν ότι η διατύπωση υπερέβαινε την εντολή της UNSMIL και το πλαίσιο μιας τεχνικής ανανέωσης.

Διαβάστε επίσης:ΔΕΗ: Καταστρέφουν κάθε δεσμό με τον λιγνίτη

Τα βασικά καθήκοντα της αποστολής, όπως προβλέπονται στην Απόφαση 2542 του 2020, είναι μεταξύ άλλων η διαμεσολάβηση για μια πολιτική διαδικασία υπό λιβυκή ηγεσία και χωρίς αποκλεισμούς, η στήριξη της εφαρμογής της εκεχειρίας, η προώθηση του κράτους δικαίου και η προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Η Κίνα και η Ρωσία φέρονται να υπογράμμισαν κατά τις διαπραγματεύσεις ότι η συμφωνία δεν αποτελεί συνταγματικό κείμενο και δεν έχει εξασφαλίσει την υποστήριξη όλων των λιβυκών πλευρών, ζητώντας μια πολιτική διαδικασία χωρίς αποκλεισμούς.