«Τώρα δεν είναι η ώρα για την απόδοση των ευθυνών, αλλά ούτε και για δικαιολογίες. Είναι η ώρα της περισυλλογής και της περίσκεψης από όλους μας». Αυτά έγραψε ο Τσίπρας για τις φωτιές, σε μια επανάληψη του «θα λογαριαστούμε μετά» που έλεγε στην πανδημία. Δεν πρόκειται βέβαια για σύμπτωση. Αλλωστε, η απόδοση ευθυνών για την παντελή έλλειψη ολοκληρωμένου αντιπυρικού σχεδιασμού, πρόληψης, πυροπροστασίας, την υποστελέχωση δασικών υπηρεσιών, για το χάλι σε υποδομές και μέσα, περιλαμβάνει και τις δικές του ευθύνες, ως κυβέρνηση και ως αντιπολίτευση, με τραγικές συνέπειες για τον λαό. Τη δική του υπογραφή φέρουν και μια σειρά νόμοι για την εμπορευματοποίηση των δασών, που βάζουν «μπουρλότο», όπως ο 4389/2016 για την «επιτάχυνση κατάρτισης δασικών χαρτών», ο 4467/2017 που κατάργησε την προστασία των χορτολιβαδικών εκτάσεων στα νησιά από τη δασική νομοθεσία, πάγιο αίτημα των κατασκευαστικών και τουριστικών ομίλων και ξένων επενδυτών, ο 4495/2017 που εξαιρεί τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους από τις απαγορεύσεις για τα αυθαίρετα. Επιπλέον, το κόμμα Τσίπρα και οι λοιποί σοσιαλδημοκράτες δίνουν όρκους πίστης στη «δημοσιονομική πειθαρχία» που συνθλίβει τις λαϊκές ανάγκες, πολιτική την οποία υλοποιεί έτσι κι αλλιώς το αντιλαϊκό κράτος, «επιτελικό» ή «αποκεντρωμένο». Τώρα που η αγανάκτηση φουντώνει για τις ευθύνες του κρατικού μηχανισμού, το κόμμα Τσίπρα επιδεικνύει τις υπηρεσίες του και στην προσπάθεια χειραγώγησης του λαού. Τόσο πολύ τους «καίει» να μείνει θεατής, σε κατάσταση «περισυλλογής», να μην αμφισβητεί και να μη συγκρούεται με την εγκληματική πολιτική του κέρδους την οποία όλοι μαζί υπηρετούν.