Ο καλός…
Αέρας πολεμικής προετοιμασίας έπνεε χτες στα ΜΜΕ, σε «επίσημους» και αστικά επιτελεία, με αφορμή την 28η Οκτώβρη. Περίσσεψαν οι «αναλύσεις» για το πόσο «έτοιμη και εξοπλισμένη» ήταν η Ελλάδα και πόσο «εμπειροπόλεμος» ο λαός, έχοντας ήδη χύσει το αίμα του για τα συμφέροντα της αστικής τάξης στους Βαλκανικούς Πολέμους, στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και στη Μικρασία. Δημοσιογράφοι – προπαγανδιστές της «εθνικής ομοψυχίας» φούσκωναν σαν τα γαλιά και μιλούσαν για τη σημασία που έχει «να στοιχίζεται ο λαός στα μετόπισθεν με την πολεμική προσπάθεια». Κάποιος απ’ αυτούς θυμήθηκε ότι πήγε στο ΓΕΕΘΑ και του έδωσαν ένα ωραίο φυλλάδιο για την ιστορία της επιστράτευσης, ενώ μια άλλη, πάνω στο «πάθος» της να παρουσιάσει την «ομοψυχία» εκείνων των ημερών, ανακάλυψε πως «μέχρι και οι φυλακισμένοι είχαν ζητήσει να πάνε να πολεμήσουν». Δεν μάθαμε βέβαια ποτέ το υπόλοιπο μισό, ότι η αστική τάξη και η κυβέρνηση Μεταξά δεν άφησαν τους κρατούμενους κομμουνιστές να πάνε στο μέτωπο, αλλά τους παρέδωσαν στους ναζί κατακτητές. Για τις ανάγκες του «αφηγήματος» δεν έλειψε και ένα γερό ξέπλυμα στον δικτάτορα Μεταξά – μέχρι και ζωντανές συνδέσεις με το σπίτι του είχαν τα κανάλια – όπως και διάφορα ανιστόρητα για το πώς και ποιος είπε το «όχι».