Πανηγυρίζει η κυβέρνηση για την έως τώρα εφαρμογή της ψηφιακής κάρτας εργασίας. Και μόνο το γεγονός ότι το 2025 καταγράφηκαν 2,7 εκατ. περισσότερες υπερωρίες συγκριτικά με το 2024, όχι μόνο δεν είναι για έπαινο, αλλά είναι αποκαλυπτικό της πραγματικότητας στην αγορά εργασίας, όπου οι εργαζόμενοι αναγκάζονται να δουλέψουν ακόμα παραπάνω για να τα βγάλουν πέρα. Μάλιστα, τα στοιχεία για το α’ 7μηνο του 2026 δείχνουν ότι οι υπερωρίες αυξήθηκαν κατά 212,8% (+594.913) στο Χονδρικό Εμπόριο, κατά 172,8% (+47.991) στις Διοικητικές και υποστηρικτικές υπηρεσίες στον τουρισμό, κατά 67,2% (+323.049) στην Εστίαση και κατά 15,4% (+267.916) στη Βιομηχανία. Η υπερωριακή απασχόληση, η οποία έχει γίνει πάμφθηνη για την εργοδοσία και πάει πακέτο με τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας, αποτελεί καθεστώς και επιβεβαιώνει την ένταση της εκμετάλλευσης, την οποία απλά μετράει η κάρτα εργασίας. Επιπλέον, είναι ένα ακόμα εργαλείο «ψηφιακής καταγραφής» του εργάσιμου χρόνου, ώστε να μπορούν μετά οι εργοδότες να αποφασίσουν ποια μορφή «διευθέτησης» ή επέκτασης του εργάσιμου χρόνου είναι η πιο ταιριαστή ανά κλάδο για την αύξηση της κερδοφορίας τους. Το αποτέλεσμα για τον εργαζόμενο είναι να δουλεύει και να έχει ελεύθερο χρόνο με …«μέσους όρους», σμπαραλιάζοντας ολόκληρη τη ζωή του.