… με την όπισθεν
Οταν πρόκειται για τους εργοδότες, η αστική Δικαιοσύνη και το «κράτος δικαίου» σπεύδουν με ταχύτητα φωτός να εξασφαλίσουν την καλύτερη δυνατή μεταχείριση μετά από ένα εργοδοτικό έγκλημα. Δεν πέρασαν λίγοι μήνες από την πολύνεκρη έκρηξη στη «Βιολάντα» και ο ιδιοκτήτης – που έκανε πως δεν άκουγε τις καταγγελίες των εργαζομένων για μυρωδιά αερίου στο εργοστάσιο – είναι ελεύθερος. Οταν πρόκειται όμως για τους εργαζόμενους και την αγωνία τους να δικαιωθούν ή να δικαιώσουν τη μνήμη των νεκρών τους, όπως τώρα οι οικογένειες των σκοτωμένων γυναικών, το κράτος και η Δικαιοσύνη πάνε με την …όπισθεν, αφήνοντας τον χρόνο και τη λήθη να λειτουργήσουν ως προπέτασμα ακόμα και για αθωωτικές αποφάσεις υπέρ της εργοδοσίας. Είναι βαθιά γελασμένοι αν νομίζουν ότι θα το πετύχουν. Το έγκλημα της «Βιολάντα» δεν θα ξεχαστεί και είναι χρέος κάθε εργαζόμενου στην επιχείριση και στην περιοχή, όλης της εργατικής τάξης, να πληρώσει η εργοδοσία και να αποδοθούν οι ποινικές και πολιτικές ευθύνες σε κάθε ένοχο.