… κανονικότητες
Αυτή είναι υποτίθεται η καλή «διευθέτηση» που υπερασπίζονται οι σοσιαλδημοκρατικές δυνάμεις απέναντι στην «κακή διευθέτηση» για την οποία κατηγορούν την κυβέρνηση, σε μια προσπάθεια να ξεπλύνουν την πολιτική της ΕΕ για τη διάλυση του σταθερού ημερήσιου εργάσιμου χρόνου. Μόνο που αυτή η πολιτική διάλυσης της όποιας σταθερότητας έχει απομείνει στα ωράρια και μάλιστα σε συνθήκες πολεμικής οικονομίας, με τους ομίλους να επιδιώκουν την εξαΰλωση του ελεύθερου χρόνου, αποτελεί και τη μόνη «σταθερά» που ενώνει κυβερνήσεις, κράτη και εργοδοσία στην ΕΕ. Οπότε, απέναντι σε παλιά και νέα σοσιαλδημοκρατικά παραμύθια, απέναντι σε νόμους και οδηγίες, «εναλλακτικούς δρόμους» που οδηγούν στο ίδιο αποτέλεσμα, οι εργαζόμενοι μία επιλογή έχουν: Την αναμέτρηση και τη σύγκρουση με ένα σύστημα που έχει ως όρο για τα κέρδη τη δουλειά και τη ζωή – λάστιχο.