Μια κυβέρνηση, μια «συμμαχική» πρεσβεία και ένας μεγάλος επιχειρηματικός όμιλος βρίσκονται πίσω από το εμβληματικότερο έργο για την αναβάθμιση της Ελλάδας στον ενεργειακό χάρτη, που ακούει στο όνομα «Κάθετος Διάδρομος».
Οσοι κάνουν πως πέφτουν από τα σύννεφα με τις αποκαλύψεις της «New York Journal» για τον ρόλο της Αμερικανίδας πρέσβειρας στην Αθήνα και τις σχέσεις της με συγκεκριμένα επιχειρηματικά συμφέροντα που προωθούν τον Κάθετο Διάδρομο, κοροϊδεύουν ξεδιάντροπα τον λαό.
Πρώτα απ’ όλα η κυβέρνηση, που προβάλλει σταθερά τη διαθεσιμότητά της να πρωταγωνιστήσει για λογαριασμό της αστικής τάξης στα σχέδια «ενεργειακής κυριαρχίας» των ΗΠΑ, πυλώνας των οποίων είναι ο Κάθετος Διάδρομος.
Από κοντά και τα άλλα συστημικά κόμματα, που οδύρονται τάχα για την ωμή «παρέμβαση» της αμερικάνικης πρεσβείας. Λες και υπάρχουν άλλοι τρόποι για να «τρέξουν» τέτοια βρώμικα και επικίνδυνα σχέδια στην πλάτη του λαού!
Λες και δεν άκουσαν τίποτα για το πώς «δουλεύει» και η ιμπεριαλιστική ΕΕ, όπου η ικανότητα των λόμπι «να επηρεάζουν τη λήψη αποφάσεων στο κοινοβούλιο αποτελεί ζωτικό στοιχείο της ευρωπαϊκής δημοκρατίας»…
Μέσα από τέτοιες εξελίξεις και αποκαλύψεις, προβάλλει ακόμα πιο καθαρά η μεγάλη εικόνα των ανταγωνισμών και των πολέμων, στη δίνη των οποίων οδηγούν ακόμα πιο βαθιά τον λαό.
Ο Κάθετος Διάδρομος κατασκευάζεται για να μεταφέρει αμερικανικό LNG στην Ευρώπη. Οι ελλείψεις στην παγκόσμια αγορά λόγω του πολέμου στη Μέση Ανατολή έχουν εκτοξεύσει τις τιμές και κλιμακώνεται η μεγάλη σφαγή για το ποιος θα εξασφαλίσει ενεργειακή επάρκεια τον χειμώνα που έρχεται.
Ο πόλεμος αποδεικνύεται «ευκαιρία» για τους μεγάλους ενεργειακούς ομίλους, τους εφοπλιστές που μεταφέρουν το LNG από τις ΗΠΑ, τους διάφορους περιφερειακούς προμηθευτές που κλείνουν συμβόλαια δισ. ευρώ.
Πάνω στο ίδιο έδαφος οξύνονται οι ανταγωνισμοί, τροφοδοτώντας νέους γύρους συγκρούσεων και πολέμου. Είναι χαρακτηριστική η απροθυμία κρατών – μελών της ΕΕ να συμφωνήσουν στην προμήθεια αμερικανικού LNG, στο όνομα της απεξάρτησης από το φτηνότερο (και ανταγωνιστικότερο για τις οικονομίες τους) ρωσικό αέριο.
Αλλά και εκεί υπάρχει λύση… Οπως αποκάλυψε η Γκίλφοϊλ, όποιος δεν ακολουθεί το σχέδιο σε συνθήκες ανελέητης σύγκρουσης ανάμεσα στα ιμπεριαλιστικά κέντρα παραμερίζεται με συνοπτικές διαδικασίες.
Ακόμα κι αν είναι η εκλεγμένη κυβέρνηση ενός κράτους, όπως της Ρουμανίας, επειδή δεν συγχρονίστηκε πλήρως με τον αμερικανικό ενεργειακό σχεδιασμό στα Βαλκάνια και στη Νοτιοανατολική Ευρώπη.
Τόσο …πλέρια είναι η αστική δημοκρατία τους, που σύμφωνα με το δημοσίευμα η Γκίλφοϊλ υπονόησε ότι το ίδιο μπορεί να γίνει παντού, και στην Ελλάδα! Οχι πως αμφιβάλλει κανείς ότι οποιαδήποτε κυβέρνηση θα τρέξει «με χίλια» τον αμερικανικό σχεδιασμό, πάνω στον οποίο κουμπώνουν τα συμφέροντα της αστικής τάξης, αλλά ως «υπενθύμιση» ότι καμία αμφισβήτηση της «σταθερότητας» που επιβάλλουν οι ευρωατλαντικοί σχεδιασμοί και οι στρατηγικές επιλογές του κεφαλαίου στη χώρα μας δεν είναι ανεκτή.
Διαβάζοντας πίσω από τις λέξεις, ο λαός μπορεί να δει ακόμα πιο καθαρά ποιοι και γιατί τον σέρνουν βαθιά στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς και στον πόλεμο: Οι καπιταλιστές, οι κυβερνήσεις και τα κόμματά τους, οι ΝΑΤΟικοί σύμμαχοί τους. Ολοι αυτοί που έχουν βγάλει τα σπαθιά από τα θηκάρια και ανταγωνίζονται πλέον με τα όπλα για το μοίρασμα πηγών και δρόμων Ενέργειας και Εμπορίου, σφαιρών επιρροής και αγορών.
Ενα τέτοιο μοίρασμα γίνεται και με τον Κάθετο Διάδρομο, με την ελληνική αστική τάξη να διεκδικεί επιθετικά αναβαθμισμένο ρόλο στον πλευρό των ΗΠΑ, προκαλώντας όξυνση των ανταγωνισμών μέσα στην ίδια την ευρωατλαντική συμμαχία, ειδικά τώρα που το κόστος της Ενέργειας μπορεί να βυθίσει στο χάος ολόκληρες οικονομίες που σχοινοβατούν στην ύφεση.
Η διαδρομή που χαράσσει ο Κάθετος Διάδρομος είναι γνωστή και προβλέψιμη για τον λαό: Μεγαλύτεροι κίνδυνοι και πανάκριβη Ενέργεια, που μεταφράζεται σε ακόμα μεγαλύτερη ενεργειακή φτώχεια μπροστά στον χειμώνα. Αυτήν τη διαδρομή χαράσσουν τα συμφέροντα και τα κέρδη των ομίλων, οι στρατηγικές επιλογές της αστικής τάξης, που όλα τα κόμματα υπηρετούν.
Τα συμφέροντα του λαού είναι στην ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση! Στο δυνάμωμα του αγώνα ενάντια στην πολεμική εμπλοκή, στη σύγκρουση με τα σχέδια της αστικής τάξης και των συμμάχων της, στην πάλη για την πραγματική ανατροπή, που σημαίνει να απαλλαγεί οριστικά ο λαός από το σύστημα του κέρδους, της εκμετάλλευσης και του πολέμου.