Τη βδομάδα που η κυβέρνηση υπέγραφε νέες συμφωνίες με τις ΗΠΑ για την «Ελλάδα – ενεργειακό κόμβο» και την «αναβάθμιση» του ρόλου της στην περιοχή, ένα ακόμα εργοδοτικό έγκλημα στην Ενέργεια ήρθε να επιβεβαιώσει ότι την υπογραφή τη βάζει ο λαός με το αίμα του και τα τσακισμένα δικαιώματά του.
Οι δύο νεκροί στο διυλιστήριο της «Motor Oil» στους Αγίους Θεοδώρους προστίθενται στον μακρύ κατάλογο των θυμάτων στο μεροκάματο για τα κέρδη των ομίλων που «αυγατίζουν».
Οπως σε όλα τα εγκλήματα της εργοδοσίας επαναλαμβάνεται το ίδιο μοτίβο: Εργολαβοποίηση και τσακισμένα δικαιώματα, χώροι δουλειάς – γκέτο που «απαγορεύεται η είσοδος» σε συνδικάτα, ελλείψεις μέτρων υγείας και ασφάλειας προκειμένου να βγαίνει η «δουλειά» πιο γρήγορα και με μικρότερο κόστος.
Ειδικά στα διυλιστήρια, είναι καθεστώς στις εργασίες συντήρησης να «επιστρατεύονται» πολλοί εργολαβικοί εργαζόμενοι, χωρίς γνώση του χώρου και της επικινδυνότητας των εργασιών. Είναι επίσης γνωστό ότι η εργοδοσία πιέζει και εντατικοποιεί τη δουλειά για να τελειώσει πιο γρήγορα, υπονομεύοντας στην πράξη τα όποια μέτρα «προστασίας».
Δεν είναι επομένως «σύμπτωση» ότι σε περιόδους συντήρησης συμβαίνουν παρόμοια «ατυχήματα», με νεκρούς και σακατεμένους εργάτες.
Κι όμως… Τίποτα από αυτά δεν «αγγίζει» το κράτος του κεφαλαίου και τις κυβερνήσεις, που οχυρώνονται πίσω από τους «αυτοελέγχους» των καπιταλιστών, τις «δεσμεύσεις» και την «κοινωνική υπευθυνότητά» τους. Το ίδιο έγινε και στο μπισκοτάδικο – κάτεργο της «Βιολάντα».
Εξίσου προκλητικά είναι και όσα ακολούθησαν της έκρηξης με τους δύο νεκρούς στη «Motor Oil». Με ευθύνη της εργοδοσίας οι πληροφορίες δίνονταν με το σταγονόμετρο, όπως είχε γίνει σε ανάλογο περιστατικό το 2024.
Ο λαός μπορεί τώρα πιο καθαρά να μετρήσει το «κόστος» από τη μετατροπή της Ελλάδας σε «ενεργειακό κόμβο», που μεταφράζεται σε διπλό «πόλεμο» στην ίδια του τη ζωή:
Από τη μια τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο που συνοδεύει τους ενεργειακούς ανταγωνισμούς, αφού κάθε επιθετικό σχέδιο της αστικής τάξης να αρπάξει μεγαλύτερο μερίδιο στη μοιρασιά της πίτας – όπως ο περιβόητος «Κάθετος Διάδρομος» – οδηγεί σε μεγαλύτερη εμπλοκή στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς και τον πόλεμο.
Από την άλλη, τον «ακήρυχτο» πόλεμο στους χώρους δουλειάς, με την εργατική τάξη να πληρώνει βαρύ φόρο αίματος για τη θωράκιση της κερδοφορίας των ομίλων.
Είναι αποκαλυπτικό ότι μόλις πριν λίγες μέρες υπογράφτηκε νέα ΣΣΕ για τους εργαζόμενους στις επιχειρήσεις εισαγωγής και εμπορίας πετρελαιοειδών και υγραερίων, που προβλέπει «αυξήσεις» κάτω από τα όρια του πληθωρισμού, δηλαδή πραγματικές μειώσεις στα εισοδήματα των εργαζομένων στον κλάδο – πρωταγωνιστή των ημερών.
Τι απομένει λοιπόν από το φαγοπότι των κερδών που απολαμβάνουν μια χούφτα όμιλοι; Ενεργειακή φτώχεια για τον λαό, στυγνά εγκλήματα στο μεροκάματο, τσακισμένοι μισθοί και δικαιώματα για τους παραγωγούς του αμύθητου αυτού πλούτου.
Αυτή η μεγάλη αντίφαση φανερώνει και τα διλήμματα που έχουν να απαντήσουν σήμερα οι εργαζόμενοι, τη μάχη που έχουν να δώσουν στον συγκεκριμένο κλάδο και συνολικά στους χώρους δουλειάς:
Θυσίες και εμπλοκή δίχως τέλος για τα κέρδη και τις πολεμικές μπίζνες των καπιταλιστών; `Η οργάνωση της πάλης με στόχο το ξήλωμα των παρασίτων από τις πλουτοπαραγωγικές πηγές της χώρας, για την ανατροπή του κεφαλαίου και την κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής, ώστε οι εργαζόμενοι να κάνουν κουμάντο στον πλούτο που παράγουν;
Ανοχή και συμβιβασμός με τα εγκλήματα διαρκείας και την πολεμική εμπλοκή για να «μεγαλώσει η πίτα» και το μερίδιο της αστικής τάξης από τη «λεία»; `Η ανυποχώρητος αγώνας με κριτήριο τις ανάγκες των εργαζομένων και όχι τις «αντοχές» της κερδοφορίας;
Αυτή η μάχη αποκτά χαρακτήρα ζωής και θανάτου για την εργατική τάξη. Φωτίζει ότι σήμερα είναι μονόδρομος η οργάνωση και η διεκδίκηση, η μαχητική συστράτευση με το ΚΚΕ και η σύγκρουση παντού, για να βαδίσει ο λαός στον δρόμο της πραγματικής ανατροπής.