Επειδή οι μέρες είναι περίεργες και τα παζάρια δίνουν και παίρνουν, κάθε λέξη έχει τη σημασία της. Ειδικά όταν ακούγεται από τα πλέον αρμόδια χείλη και διαμορφώνει τα ψιλά γράμματα των εξελίξεων. Μιλώντας για το τουρκολιβυκό μνημόνιο, η υφυπουργός Εξωτερικών Αλ. Παπαδοπούλου κατήγγειλε ότι αγνοεί πλήρως τα δικαιώματα της Ελλάδας και ιδιαίτερα της Κρήτης. «Δεν μιλάμε για έναν βράχο στο Αιγαίο ή ένα μικρό νησί. Μιλάμε για την Κρήτη, ένα μεγάλο νησί, το οποίο το μνημόνιο αντιμετωπίζει σαν να μην υπάρχει», είπε επί λέξει. Καθόλου τυχαία επίσης, διαφημίζοντας την προσήλωσή της στο Διεθνές Δίκαιο, η ελληνική κυβέρνηση αναφέρεται επανειλημμένα στις συμφωνίες που έχει ήδη υπογράψει με Ιταλία και Αίγυπτο για τη μερική ανακήρυξη ΑΟΖ, στις οποίες αναγνωρίζεται μειωμένη επήρεια σε ορισμένα ελληνικά νησιά. Οι αναφορές σε «βράχους» και «μικρά νησιά» του Αιγαίου, σε συνδυασμό με το προηγούμενο των δύο συμφωνιών, προϊδεάζει για παρασκηνιακό παζάρι, με στόχο να υπάρξουν διευθετήσεις στην περιοχή που θα περιλαμβάνουν και μέρος των τουρκικών αμφισβητήσεων, με ΝΑΤΟική ομπρέλα. Κραυγές και «θερμά» επεισόδια δεν τα χωρίζουν σινικά τείχη με τα «ήρεμα νερά» και τα παζάρια στα Ελληνοτουρκικά. Αντίθετα, αποτελούν όψεις του ίδιου νομίσματος, σε μια περιοχή που χώνεται ολοένα και περισσότερο στη δίνη του παγκόσμιου ιμπεριαλιστικού ανταγωνισμού. Αυτό είναι το υπόβαθρο των εξελίξεων, και μόνο ο λαός με την πάλη του μπορεί να τις σφραγίσει προς όφελός του και προς όφελος των άλλων λαών της περιοχής.