Κάτι σε ευχολόγιο φέρνει το προσχέδιο προϋπολογισμού που κατέθεσε η κυβέρνηση, με διάφορα «ανέκδοτα», όπως αυτά για την «ανάπτυξη πάνω από τον μέσο όρο της ΕΕ», η οποία κυλιέται στον πάτο μιας μεγάλης ύφεσης και βλέπει τα κρατικά χρέη και το κόστος δανεισμού να εκτοξεύονται. Ανέκδοτο είναι και οι προβλέψεις για κόστος Ενέργειας πολύ κάτω από τις σημερινές τιμές κι ενώ στον ορίζοντα ο πόλεμος και οι ενεργειακοί ανταγωνισμοί οξύνονται. Οι προβλέψεις των αστικών επιτελείων έχουν μεγαλύτερη «σχετικότητα» σε συνθήκες που δεν μπορούν να προβλέψουν καλά – καλά πόσος θα είναι ο πληθωρισμός τον επόμενο μήνα. Πόσο μάλλον για το ποια θα είναι η κατάσταση της καπιταλιστικής οικονομίας και των συμμαχιών τους σε έναν χρόνο από σήμερα. Το κύριο βέβαια είναι άλλο… Αποτυπώνεται στα νούμερα της φοροληστείας, που υπολογίζεται να φτάσει τα 78 δισ. ευρώ, στα ματωμένα πλεονάσματα που εκτινάσσονται στο 3,3% του ΑΕΠ, στα στοιχεία για την αύξηση των «επενδύσεων» κατά 8%, με «οδηγό» τα νέα χρηματοδοτικά πακέτα και τις «μεταρρυθμίσεις» (βλ. αντιλαϊκές ανατροπές). Από κοντά και όσα κρύβονται ανάμεσα στις γραμμές, όπως π.χ. οι εξοπλισμοί για τα αμερικανοΝΑΤΟικά σχέδια. Ολα αυτά είναι ο πυρήνας του προϋπολογισμού για την πάση θυσία στήριξη του κεφαλαίου και της κερδοφορίας του μέσα στη «δύσκολη συγκυρία» που είναι μπροστά. Σε αυτή την πολιτική δεσμεύεται η όποια επόμενη κυβέρνηση, με τα κοστολογημένα μέτρα που συνθέτουν το κοινό τους πρόγραμμα.