Κανονικά θα έπρεπε να προκαλέσει πολιτική φουρτούνα, αλλά ήταν σαν να έπεσε ένα βότσαλο σε… βάλτο, στον βάλτο της ελληνικής πολιτικής ζωής. Το ρεπορτάζ της Wall Street Journal, που επιβεβαίωσαν και οι Financial Times, ανέφερε πως η Κίμπερλι Γκίλφοϊλ σε δείπνο στην πρεσβεία τον περασμένο Μάρτιο, αναφερόμενη στην αναμενόμενη πτώση της ρουμανικής κυβέρνησης, είπε με σαφές νόημα μπροστά στον υπουργό Ενέργειας Σταύρο Παπασταύρο και άλλους, πως «αυτό μπορούμε να το κάνουμε σε οποιαδήποτε χώρα θέλουμε. Μπορούμε να το κάνουμε και εδώ». Σύμφωνα με τη WSJ ο Παπασταύρου απάντησε ότι οι ΗΠΑ δεν θα μπορούσαν να αντικαταστήσουν μια ελληνική κυβέρνηση, η οποία είχε εκλεγεί από τον λαό… Εκπρόσωποι της Γκίλφοϊλ έχουν αρνηθεί τη στιχομυθία, όχι όμως και τη συνάντηση, ενώ ο Π. Μαρινάκης αρνήθηκε ότι υπήρξε κάποια απειλή προς την κυβέρνηση, χωρίς όμως να διαψεύσει τα αναγραφόμενα… Εξάλλου, η κυβέρνηση Μητσοτάκη κάνει τη βρόμικη δουλειά των ΗΠΑ, για όσο μπορεί να την κάνει.
Αυτό όμως που πέρασε σχεδόν απαρατήρητο ήταν πως το ρεπορτάζ της WSJ ανεδείκνυε τις σχέσεις της αμερικανικής πρεσβείας με την εταιρεία Aktor, του Αλέξανδρου Εξάρχου, όπως εκφράζονται και από τη στενή συνεργασία της Γκίλφοϊλ με τον ελληνο-αμερικανό οπαδού του Τραμπ και λομπίστα Χρίστος Μαραφάτσος. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ η πρέσβειρα «συστήνει» στις κυβερνήσεις της Βουλγαρίας, της Αλβανίας και άλλων χωρών να συνεργαστούν για την εισαγωγή αμερικανικού LNG με την εταιρεία Atlantic-SEE LNG, όπου η Aktor κατέχει το 60% και η κρατικής συμμετοχής ΔΕΠΑ το 40%. Η εταιρεία αυτή έχει αναλάβει αντίστοιχες δουλειές στην Ελλάδα, με κυβερνητικές πλάτες. Ιδού η νέα εποχή του αρπακτικού καπιταλισμού: πόλεμοι, ανταγωνισμοί, δικές μας κυβερνήσεις, δική μας ενέργεια, δικά μας παιδιά, δικά μας συμβόλαια…
Γιάννης Ελαφρός
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΠΡΙΝ που κυκλοφόρησε 3-4 Οκτωβρίου