Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει δείξει ότι γράφει τους νόμους και τη νομιμότητα στα παλιά της τα παπούτσια. Και όπου ο νόμος δεν την βολεύει, τον αλλάζει. Οπως σχεδιάζει και με το σκάνδαλο των υποκλοπών.
«Ατυπη ΥΠΕΞ» για χάρη της «Sacra Famiglia» Μητσοτάκη
Η ειρωνεία είναι ότι αυτός που εκλήθη να «υπερασπιστεί» την Α. Παπαδοπούλου, είναι ο νυν υπουργός Εξωτερικών, Γιώργος Γεραπετρίτης. Οι σχέσεις Γεραπετρίτη – Παπαδοπούλου μοιάζουν το λιγότερο ως εκείνες της γάτας με το ποντίκι. Να σημειωθεί πως, από την πρώτη στιγμή κιόλας του «διορισμού» της Α. Παπαδοπούλου στο υπουργείο, της είχαν δοθεί τόσες πολλές αρμοδιότητες, που ουσιαστικά είχε καταστεί άτυπος υπουργός Εξωτερικών. Κάτι που είχε ενοχλήσει τον Γ. Γεραπετρίτη και το περιβάλλον του.
Στη συνέχεια, πάντως, μετά από σκηνές απείρου κάλλους που διαδραματίστηκαν στο νεοκλασσικό κτήριο του ΥΠΕΞ, στη Βασιλίσσης Σοφίας – που, πάντως, ουδεμία σχέση έχουν με εξωτερική πολιτική και εθνικά θέματα – είχε επέλθει μια … ισορροπία τρόμου (!), ή εν πάση περιπτώσει, εκεχειρία. Μεταξύ άλλων, τα «στρατόπεδα» διόριζαν τους ημετέρους διπλωμάτες στις θέσεις – κλειδιά που επιθυμούσαν, αν και δεν έλειψαν και σκηνικά παραλίγο … μαλλιοτραβηγμάτων (!).
Τώρα, ωστόσο, με την τοποθέτησή της στη θέση «Μόνιμου Υπηρεσιακού Υφυπουργού Εξωτερικών», η Α. Παπαδοπούλου, από «άτυπη ΥΠΕΞ», αναβαθμίζεται και ισχυροποιεί τη θέση της απέναντι στον Γ. Γεραπετρίτη. Για τον οποίον, πάντως, συχνά λέγεται ότι, ενόψει εκλογών, επιστρέφει στο μέγαρο Μαξίμου ως το «δεξί χέρι» του Κ. Μητσοτάκη που ήταν.
Ο Γ. Γεραπετρίτης, λοιπόν, ανέλαβε το θλιβερό – για τον ίδιον – καθήκον να υπερασπιστεί την «καρέκλα» της Α. Παπαδοπούλου ως «Μόνιμου Υπηρεσιακού Υφυπουργού Εξωτερικών», εισηγούμενος την τροπολογία στη Βουλή. Ούτε στους χειρότερους εφιάλτες του δεν θα το’ χε δει. Αλλά αυτά παθαίνει όποιος αποφασίσει να ταυτιστεί με την «Sacra Famiglia» Μητσοτάκη. Πρόκειται, πάντως, για έναν σχεδιασμό υπέρ της Α. Παπαδοπούλου, που υπήρχε τα τελευταία χρόνια στο μέγαρο Μαξίμου. Σήμερα, όμως, εν μέσω παρατεταμένης προεκλογικής περιόδου, και με αβέβαιον το μέλλον Μητσοτάκη, το μέγαρο Μαξίμου προσπαθεί να κλείσει όσες «εκκρεμότητες» μπορεί. Προς όφελος, βεβαίως, και των ημετέρων.
Αλλωστε, η Α. Παπαδοπούλου, από το 2019, με την άνοδο της ΝΔ στην κυβέρνηση και την τοποθέτησή της ως υπεύθυνης του διπλωματικού γραφείου του πρωθυπουργού, έχει προσφέρει πλείστες όσες υπηρεσίες στο μέγαρο Μαξίμου. Βέβαια, από τότε μέχρι σήμερα, το υπουργείο Εξωτερικών έχει βαρέσει μπιέλες και τελεί υπό διάλυση. Πάντως, μετά τη θέση της στο μέγαρο Μαξίμου, η Α. Παπαδοπούλου … ανταμείφθηκε και εστάλη ως πρέσβης της Ελλάδας στην Ουάσιγκτον. Για τις ελληνο-αμερικανικές σχέσεις, τι να μνημονεύσει κανείς; Την εμφάνιση και ομιλία Μητσοτάκη στο Καπιτώλιο επί Μπάϊντεν, που δεν θα γινόταν εάν δεν δραστηριοποιείτο η Ομογένεια; Το ότι ο Τραμπ επιμένει να μην δέχεται στον Λευκό Οίκο τον Κ. Μητσοτάκη; ‘Η ότι, δεν έχουν καταφέρει ακόμα να «κλειδώσουν» μια επίσκεψη του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών, Μάρκο Ρούμπιο, στην Ελλάδα;
Εζήλωσαν εποχές … Πιπινέλη
Επικρίνοντας τον Γ. Γεραπετρίτη, η αντιπολίτευση τόνισε ότι είναι αδιανόητο η κυβέρνηση να προκαταλαμβάνει το τι θα κάνει η επόμενη κυβέρνηση, επειδή έχει σήμερα την εξουσία. Από τη μεριά του, ο υπουργός Εξωτερικών, «άνθρωπος» του Κ. Μητσοτάκη, στην προσπάθειά του να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα, ισχυρίστηκε ότι «ο όρος μόνιμος υπηρεσιακός υφυπουργός δεν είναι καινούργιος. Υπάρχει στο Σύνταγμα». Πάλι καλά που, εκ μέρους της «Πλεύσης Ελευθερίας», ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπός της, Αλέξανδρος Καζαμίας, του θύμισε ότι «θέση Μόνιμου Υφυπουργού είχαμε με την περίπτωση του Παναγιώτη Πιπινέλη ο οποίος ήταν μόνιμος υφυπουργός Εξωτερικών στα χρόνια του εμφυλίου πολέμου. Και διορίστηκε Μόνιμος Υφυπουργός Εξωτερικών, κατόπιν παρέμβασης του παλατιού, και βεβαίως όλοι γνωρίζουμε που κατέληξε ο κ. Πιπινέλης που έγινε τελικά υπουργός Εξωτερικών της χούντας».
Κατά τα άλλα, η κυβέρνηση των «αρίστων» κόπτεται για τη νομιμότητα. Παραμύθια για μικρά παιδιά. Εδώ έβαλαν προεκλογικά τον Δημήτρη Μαρκόπουλο υφυπουργό Οικονομικών, αρμόδιο για τη Φορολογική Πολιτική, που είναι αμφίβολο εάν σκαμπάζει κάτι από τον τομέα.