Του Ηλία Φωτίου * Ποιός συγκρατεί ποιον στην Μόσχα Και μέσα σε όλο αυτόν τον θόρυβο, ο Πούτιν αναδεικνύει και μετράει 700.000 άνδρες. Διαβάστε επίσης:Ηλιούπολη: «Δίνουν» πάρκο στο ΥπερταμείοΑυτό για να γίνει κατανοητό πρέπει να διαβαστεί ανάποδα. Ένας συμβατικός στρατός που προελαύνει είναι το ισχυρότερο επιχείρημα κατά της χρήσης πυρηνικών. Δεν απλώνεις το χέρι στο κουμπί όταν το πεζικό σου κινείται. Η ίδια φράση που τα γεράκια ακούν ως ισχύ, είναι στην ουσία ο Πούτιν να τους λέει, κάτω τα χέρια. Κι εδώ είναι όλη η ειρωνεία, ο πιο θορυβώδης προφήτης του χτυπήματος, ο Καραγκάνοφ, το ομολογεί ο ίδιος, ο Πούτιν δεν θα περάσει το κατώφλι, είναι «προσεκτικός», «θρήσκος». Ακόμα κι ο Μεντβέντεφ, πίσω από τις απειλές, διαψεύδει ότι η Ρωσία ετοιμάζει επίθεση στην Ευρώπη. Όταν και τα δύο γεράκια χρειάζεται να εξηγήσουν γιατί ο αρχηγός δεν κάνει αυτό που ζητούν, το επιχείρημα έχει ήδη χαθεί. Γιατί ο Πούτιν δεν ετοιμάζει το χτύπημα. Διαχειρίζεται αυτούς που το ζητούν. Το «μόνοι απέναντι στο ΝΑΤΟ» τους δίνει το τραύμα, τη θυματοποίηση, το καύσιμο. Το «700.000 και προελαύνουμε» τους αφαιρεί την αφορμή, τη δικαιολογία, την ανάγκη. Τρέφει τον πυρετό και κρατάει κλειδωμένο το φάρμακο που θα σκότωνε τον ασθενή, μαζί και τη Ρωσία. Τα γεράκια τα θέλει νομιμοποιημένα, όχι ικανοποιημένα. Θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς πως δεν είναι αυτοσυγκράτηση αλλά σενάριο. Ο τρελός Μεντβέντεφ και ο νηφάλιος τσάρος, καλός μπάτσος και κακός μπάτσος, ώστε η απειλή να μένει στον αέρα και τα χέρια του αρχηγού καθαρά. Εύλογο, και εν μέρει αληθινό· ο Πούτιν σαφώς επωφελείται από τον θόρυβο. Όμως το θέατρο δεν εξηγεί τον εαυτό του. Όταν ο Καραγκάνοφ αναγκάζεται δημόσια να δικαιολογήσει γιατί ο ηγέτης δεν χτυπά, να τον αποκαλεί «θρήσκο» και «προσεκτικό», να ζητά σχεδόν συγγνώμη από το ίδιο του το ακροατήριο, δεν παίζει ρόλο, χάνει το ίδιο το επιχείρημα. Κανένας στημένος κακός μπάτσος δεν υπονομεύει τη δική του απειλή ομολογώντας ότι ο τσάρος δεν θα την εκτελέσει ποτέ. Κι έτσι μένει η ουσιαστική διάκριση. Το να τρέφεις μια φωτιά για να ζεσταίνεσαι δεν σημαίνει ότι μπορείς να τη σβήσεις. Διαβάστε επίσης:Μητσοτάκης για αντιπολίτευση: «Ο τζάμπα 1 ανταγωνίζεται τον τζάμπα 2» - The Press Project - Ειδήσεις, Αναλύσεις, Ραδιόφωνο, ΤηλεόρασηΓι’ αυτό το πραγματικό ερώτημα δεν είναι αν ο Πούτιν θα πατήσει το κουμπί. Είναι τι γίνεται την ημέρα που το μέτωπο σταματά να κινείται, και οι δυτικοί αναλυτές που μιλούν ήδη για τέλμα λένε ότι η μέρα αυτή ίσως δεν απέχει. Όσο οι 700.000 προχωρούν, τα πυρηνικά μένουν στο συρτάρι κι ο Καραγκάνοφ μένει στα κείμενά του. Το πρόβλημα είναι ότι ο Πούτιν, για να κρατάει τα γεράκια νομιμοποιημένα, αναγκάζεται να κρατάει την φωτιά αναμμένη. Κι η φωτιά δεν ξέρει πότε να σταματήσει. Έρχεται η στιγμή που η συμβατική ισχύς τελειώνει. Εκείνη την ημέρα ο Πούτιν παύει να είναι αυτός που συγκρατεί τον Καραγκάνοφ και γίνεται αυτός που τον χρειάζεται. Η φωτιά που άναβε για να φαίνεται δυνατός γίνεται η μόνη που του έχει απομείνει. Να γιατί η Δύση κάνει λάθος διαπίστωση. Δεν την απειλεί ένας δυνατός Πούτιν, την απειλεί ένας αδύναμος, που πια δεν θα διατάζει τα γεράκια αλλά θα τα ακολουθεί. * Ο Ηλίας Φωτίου είναι δημοσιογράφος Το πρωτότυπο άρθρο https://neostrategy.gr/poutin-monos-me-700-000-stratiotes/ ανήκει στο Neostrategy.gr . 0 Facebook-messenger 0 Viber 0 Whatsapp 0 Facebook 0 Twitter 0 Telegram 0 Email
Και μέσα σε όλο αυτόν τον θόρυβο, ο Πούτιν αναδεικνύει και μετράει 700.000 άνδρες.
Αυτό για να γίνει κατανοητό πρέπει να διαβαστεί ανάποδα. Ένας συμβατικός στρατός που προελαύνει είναι το ισχυρότερο επιχείρημα κατά της χρήσης πυρηνικών. Δεν απλώνεις το χέρι στο κουμπί όταν το πεζικό σου κινείται. Η ίδια φράση που τα γεράκια ακούν ως ισχύ, είναι στην ουσία ο Πούτιν να τους λέει, κάτω τα χέρια. Κι εδώ είναι όλη η ειρωνεία, ο πιο θορυβώδης προφήτης του χτυπήματος, ο Καραγκάνοφ, το ομολογεί ο ίδιος, ο Πούτιν δεν θα περάσει το κατώφλι, είναι «προσεκτικός», «θρήσκος». Ακόμα κι ο Μεντβέντεφ, πίσω από τις απειλές, διαψεύδει ότι η Ρωσία ετοιμάζει επίθεση στην Ευρώπη. Όταν και τα δύο γεράκια χρειάζεται να εξηγήσουν γιατί ο αρχηγός δεν κάνει αυτό που ζητούν, το επιχείρημα έχει ήδη χαθεί.
Γιατί ο Πούτιν δεν ετοιμάζει το χτύπημα. Διαχειρίζεται αυτούς που το ζητούν. Το «μόνοι απέναντι στο ΝΑΤΟ» τους δίνει το τραύμα, τη θυματοποίηση, το καύσιμο. Το «700.000 και προελαύνουμε» τους αφαιρεί την αφορμή, τη δικαιολογία, την ανάγκη. Τρέφει τον πυρετό και κρατάει κλειδωμένο το φάρμακο που θα σκότωνε τον ασθενή, μαζί και τη Ρωσία. Τα γεράκια τα θέλει νομιμοποιημένα, όχι ικανοποιημένα.
Θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς πως δεν είναι αυτοσυγκράτηση αλλά σενάριο. Ο τρελός Μεντβέντεφ και ο νηφάλιος τσάρος, καλός μπάτσος και κακός μπάτσος, ώστε η απειλή να μένει στον αέρα και τα χέρια του αρχηγού καθαρά. Εύλογο, και εν μέρει αληθινό· ο Πούτιν σαφώς επωφελείται από τον θόρυβο. Όμως το θέατρο δεν εξηγεί τον εαυτό του. Όταν ο Καραγκάνοφ αναγκάζεται δημόσια να δικαιολογήσει γιατί ο ηγέτης δεν χτυπά, να τον αποκαλεί «θρήσκο» και «προσεκτικό», να ζητά σχεδόν συγγνώμη από το ίδιο του το ακροατήριο, δεν παίζει ρόλο, χάνει το ίδιο το επιχείρημα. Κανένας στημένος κακός μπάτσος δεν υπονομεύει τη δική του απειλή ομολογώντας ότι ο τσάρος δεν θα την εκτελέσει ποτέ. Κι έτσι μένει η ουσιαστική διάκριση. Το να τρέφεις μια φωτιά για να ζεσταίνεσαι δεν σημαίνει ότι μπορείς να τη σβήσεις.
Γι’ αυτό το πραγματικό ερώτημα δεν είναι αν ο Πούτιν θα πατήσει το κουμπί. Είναι τι γίνεται την ημέρα που το μέτωπο σταματά να κινείται, και οι δυτικοί αναλυτές που μιλούν ήδη για τέλμα λένε ότι η μέρα αυτή ίσως δεν απέχει. Όσο οι 700.000 προχωρούν, τα πυρηνικά μένουν στο συρτάρι κι ο Καραγκάνοφ μένει στα κείμενά του. Το πρόβλημα είναι ότι ο Πούτιν, για να κρατάει τα γεράκια νομιμοποιημένα, αναγκάζεται να κρατάει την φωτιά αναμμένη. Κι η φωτιά δεν ξέρει πότε να σταματήσει.
Έρχεται η στιγμή που η συμβατική ισχύς τελειώνει. Εκείνη την ημέρα ο Πούτιν παύει να είναι αυτός που συγκρατεί τον Καραγκάνοφ και γίνεται αυτός που τον χρειάζεται. Η φωτιά που άναβε για να φαίνεται δυνατός γίνεται η μόνη που του έχει απομείνει. Να γιατί η Δύση κάνει λάθος διαπίστωση. Δεν την απειλεί ένας δυνατός Πούτιν, την απειλεί ένας αδύναμος, που πια δεν θα διατάζει τα γεράκια αλλά θα τα ακολουθεί.
* Ο Ηλίας Φωτίου είναι δημοσιογράφος
