Το πρωτογενές πλεόνασμα 5,185 δισ. ευρώ που κατέγραψαν τα κρατικά έσοδα μέσα σε ένα τετράμηνο – αυξημένα κατά 3 δισ. ευρώ σε σχέση με τις προβλέψεις του προϋπολογισμού – είναι απόδειξη ότι η σφαγή του λαϊκού εισοδήματος κλιμακώνεται σε συνθήκες μεγάλης ακρίβειας με τη σφραγίδα του κράτους. Τα νοικοκυριά στενάζουν, κόβουν κι από τα στοιχειώδη, αλλά το κράτος πίνει «στην υγειά τους», βάζοντας ακόμα μεγαλύτερα έσοδα στα ταμεία του, κυρίως από τις εισπράξεις των έμμεσων φόρων.
Να λοιπόν που δεν χάνουν όλοι από την ακρίβεια… Εκτός από τα φορολογικά έσοδα, υψηλές επιδόσεις καταγράφουν και τα καπιταλιστικά κέρδη, που γυαλίζουν σαν χρυσός στο καντράν του χρηματιστηρίου. Το 2025 ήταν χρονιά – ορόσημο για τις εισηγμένες, με τις υψηλότερες επιδόσεις των τελευταίων 20 χρόνων! Το 84% κατέγραψαν κερδοφόρους ισολογισμούς, με το 70% απ’ αυτές να σημειώνουν επιπλέον αύξηση των κερδών τους.
Στο σύνολό τους τα καθαρά κέρδη ξεπέρασαν τα 12 δισ. ευρώ, πάνω κι από την περίοδο πριν την καπιταλιστική κρίση, όταν μάλιστα οι εισηγμένες ήταν υπερδιπλάσιες. Χωρίς να κουνήσουν το μικρό τους δαχτυλάκι, οι μέτοχοι των εισηγμένων ομίλων θα μοιραστούν συνολικά 6 δισ. ευρώ, πάνω και από το ιστορικό υψηλό του 2007, που ήταν 5,4 δισ. Το σύνολο του προσωπικού σε αυτές τις εισηγμένες ήταν 190.350 εργαζόμενοι, που ο πραγματικός μέσος μισθός τους παραμένει κατά 18% μικρότερος από την περίοδο πριν την κρίση. Από την κλοπή της δικής τους εργατικής δύναμης προέκυψαν όλα αυτά τα ρεκόρ.
Καπιταλιστική κερδοφορία και κρατική φορομπηξία είναι οι συμπληγάδες που διαλύουν το εργατικό – λαϊκό εισόδημα, ειδικά στις σημερινές συνθήκες που οι πολεμικές ανατιμήσεις και οι άλλες συνέπειες της εμπλοκής κάνουν τα νοικοκυριά να βογκάνε… Μπροστά στη λαϊκή αγανάκτηση, η κυβέρνηση λέει ξεδιάντροπα πως η «τσέπη» του κράτους είναι ίδια με αυτή του λαού. Κοροϊδεύει με θράσος ότι το πλεόνασμα επιστρέφει στα νοικοκυριά ως χρηματοδότηση για τα δήθεν μέτρα στήριξης απέναντι στην ακρίβεια. Δεν υπάρχει μεγαλύτερο ψέμα…
Τα κρατικά ταμεία είναι συγκοινωνούντα δοχεία με αυτά των επιχειρηματικών ομίλων, που τους μπουκώνουν με επιδοτήσεις και διευκολύνσεις για να θωρακίζεται η κερδοφορία τους. Τα φορολογικά έσοδα είναι διατακτικές εξυπηρέτησης του κρατικού χρέους, για το οποίο ευθύνεται η πολιτική στήριξης του κεφαλαίου και όχι ο λαός. Μόνο μερικά ψίχουλα από αυτό το φαγοπότι δίνει το κράτος «στοχευμένα» στα νοικοκυριά, με επιδόματα και pass – κοροϊδία, για να μην πιάνει …σημείο βρασμού η λαϊκή αγανάκτηση για τη φτώχεια που μεγαλώνει.
Γι’ αυτά τα ψίχουλα είναι ο καβγάς ανάμεσα στην κυβέρνηση και στα άλλα κόμματα του συστήματος, που παρουσιάζονται ως δήθεν εναλλακτικές στην αναμόρφωση του πολιτικού σκηνικού. Η «Ελλάδα για όλους» που λανσάρει το ΠΑΣΟΚ, η «προοδευτική Ελλάδα» που ευαγγελίζεται ο ΣΥΡΙΖΑ, ο «νέος πατριωτισμός» που εφηύρε το κόμμα Τσίπρα, είναι όλα παραλλαγές της ίδιας αντιλαϊκής στρατηγικής που υλοποιεί με συνέπεια η κυβέρνηση της ΝΔ, σε συνθήκες όξυνσης των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και των αδιεξόδων στην ευρωπαϊκή και παγκόσμια οικονομία.
Στο τέλος της μέρας, όλοι κάνουν ταμείο με το ίδιο κριτήριο: Πόσο ίδρωσαν τη φανέλα για τα κέρδη του κεφαλαίου, για τα συμφέροντα της αστικής τάξης στον παγκόσμιο ανταγωνισμό, για τη χειραγώγηση και ενσωμάτωση του λαού στους στόχους και τα σχέδιά της. Για να πάρει ανάσα ο λαός, πρέπει να χάσει το κεφάλαιο. Κι αυτό προϋποθέτει σύγκρουση παντού με το σύστημα και την πολιτική του κέρδους, που κάνει το ταμπλό του χρηματιστηρίου να λάμπει και τις ανάγκες των εργαζομένων να βουλιάζουν στη λάσπη. Που γεμίζει τα κρατικά ταμεία και αδειάζει τις ζωές του λαού και της νεολαίας.
Σήμερα περισσότερο από ποτέ προβάλλει η ανάγκη της οργανωμένης αντεπίθεσης για την ανατροπή του σάπιου συστήματος της φτώχειας, της εκμετάλλευσης, των πολέμων. Αυτή είναι η μόνη φιλολαϊκή διέξοδος και το ΚΚΕ είναι το μόνο που έχει πρόγραμμα και σχέδιο για να την φτάσει μέχρι το τέλος!