Σχόλια
Η κινητοποίηση πραγματοποιήθηκε μετά την τέταρτη επιχείρηση έξωσης από την αστυνομία, την Τετάρτη 23 Σεπτεμβρίου. Η ηλικιωμένη απομακρύνθηκε από το διαμέρισμά της με φορείο, ενώ έξω από το κτίριο είχαν συγκεντρωθεί εκατοντάδες πολίτες.
Για μήνες, γείτονες, συλλογικότητες και άνθρωποι του πολιτισμού έδωσαν μάχη προκειμένου η κ. Αμπασκάλ να μην χάσει το σπίτι όπου πέρασε όλη της τη ζωή. Μετά την έξωση, διανυκτέρευσε στο Νοσοκομείο Gregorio Marañón, όπου εισήχθη με έντονη σωματική εξάντληση και κρίση άγχους.
Η υπόθεση προκάλεσε πολιτικές αντιδράσεις και άγγιξε ευαίσθητες χορδές στην ισπανική κοινωνία, καθώς συμπύκνωσε το πρόβλημα χιλιάδων πολιτών που αδυνατούν να βρουν στέγη. Στην περιφέρεια της Μαδρίτης καταγράφονται κατά μέσο όρο τρεις εξώσεις την ημέρα, όμως η περίπτωση της 87χρονης μετατράπηκε σε σύμβολο του αγώνα για το δικαίωμα στη στέγαση.
Καθώς η συγκέντρωση μεγάλωνε, η αστυνομία υποχρεώθηκε να αποκλείσει την οδό Χενεράλ Μαρτίνεθ Κάμπος, ενώ ισχυρές δυνάμεις των ΜΑΤ παρακολουθούσαν την πορεία και το πλήθος φώναζε συνθήματα όπως «Ντροπή! Ντροπή!».
Η κινητοποίηση στη Μαδρίτη ήταν μόνο η αρχή. Η πλατφόρμα #Niundesahuciomás («Ούτε μία έξωση ακόμα») διοργάνωσε ταυτόχρονες συγκεντρώσεις στην Άβιλα, τη Βαρκελώνη, το Κάδιθ, το Οβιέδο, τη Σεβίλλη και τη Βαλένθια.
Το θέμα έφτασε μέχρι το βήμα του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη, όπου ο πρωθυπουργός Πέδρο Σάντσεθ χαρακτήρισε την έξωση «κοινωνική τραγωδία που δεν μπορεί να γίνει ανεκτή», επιρρίπτοντας ευθύνες στις τοπικές και περιφερειακές αρχές της Μαδρίτης, οι οποίες ελέγχονται από το Λαϊκό Κόμμα. Παράλληλα, η υπουργός Στέγασης, Ισαμπέλ Ροδρίγκεθ Γκαρθία, δήλωσε ότι η υπόθεση «αναδεικνύει τις ολέθριες συνέπειες της ασύδοτης κερδοσκοπίας».
Η νομική διαμάχη ξεκίνησε από παλιό συμβόλαιο ελεγχόμενου ενοικίου που είχε υπογράψει ο πατέρας της κ. Αμπασκάλ το 1956 και μεταβιβάστηκε στη συνέχεια στη μητέρα της και κατόπιν στην ίδια.
Αν και η 87χρονη ήταν απόλυτα συνεπής στις πληρωμές της, ο νέος ιδιοκτήτης, η επενδυτική εταιρεία Urbagestión, απαίτησε τη λύση της μίσθωσης, αυξάνοντας το ενοίκιο από τα 500 ευρώ στα 2.650 ευρώ. Στη συνέχεια το ποσό αναπροσαρμόστηκε στα 1.650 ευρώ, εξακολουθώντας να υπερβαίνει τη μηνιαία σύνταξη της ηλικιωμένης, που ανέρχεται σε 1.350 ευρώ.
Παρά την πρωτόδικη δικαίωση της 87χρονης, το Εφετείο ανέτρεψε την απόφαση και το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάνθηκε τελικά υπέρ της εταιρείας. Η Urbagestión απέρριψε ακόμη και την πρόταση γνωστού συγγραφέα να καλύψει ο ίδιος το νέο ενοίκιο για το υπόλοιπο της ζωής της, ενώ το υπουργείο Στέγασης αποκάλυψε ότι προσπάθησε ανεπιτυχώς να εξαγοράσει το διαμέρισμα.



