Πληθαίνουν, εσχάτως, τα … καραβάνια των μουσαφιραίων για τον Ταγίπ Ερντογάν Η αναζωπύρωση του ανταγωνισμού μεταξύ Ρωσίας και ΝΑΤΟ μετά τον πόλεμο στην Ουκρανία μετέφερε τη Μαύρη Θάλασσα για άλλη μια φορά στην πρώτη γραμμή της παγκόσμιας πολιτικής. Η περιοχή, η οποία είχε σχετικά ηρεμήσει μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, σήμερα έχει μετατραπεί ξανά σε γραμμή επαφής όπου τέμνονται οι στρατηγικοί υπολογισμοί των μεγάλων δυνάμεων. Διαβάστε επίσης:Δούκας: Οικονομική ενίσχυση στα νοικοκυριά της πολυκατοικίας που κατέρρευσε - Επαφές με την Airbnb για τη στέγαση - The Press Project - Ειδήσεις, Αναλύσεις, Ραδιόφωνο, ΤηλεόρασηΩστόσο, σε αυτόν τον ανταγωνισμό, η Τουρκία προτιμά να μην είναι το προκεχωρημένο φυλάκιο κάποιας πλευράς, αλλά να λειτουργεί ως παράγοντας που συμβάλλει στη διατήρηση της ισορροπίας. Η Άγκυρα, χρησιμοποιώντας τις νομικές της εξουσίες επί των Στενών, προσπάθησε να κρατήσει υπό έλεγχο τη στρατιωτική κινητικότητα στην περιοχή, αναλαμβάνοντας έτσι έναν σημαντικό ρόλο που απέτρεψε τη μετατροπή της Μαύρης Θάλασσας σε ένα ευρύτερο πεδίο σύγκρουσης. Στη Μαύρη Θάλασσα, καταλήγει, το ζήτημα δεν είναι μόνο η κυριαρχία στις θάλασσες, αλλά η διατήρηση του ανταγωνισμού των μεγάλων δυνάμεων εντός διαχειρίσιμων ορίων, ο έλεγχος των κρίσεων και η προστασία της στρατηγικής αυτονομίας της Τουρκίας. Γι’ αυτόν τον λόγο, για την Τουρκία η Μαύρη Θάλασσα δεν είναι μόνο μια θάλασσα που την βρέχει, αλλά συνεχίζει να αποτελεί έναν από τους βασικούς πυλώνες της περιφερειακής σταθερότητας και της εθνικής ασφάλειας, χάρη στην ισορροπία που παρέχει το Montreux. Το πρωτότυπο άρθρο https://neostrategy.gr/i-stratigiki-perifereiakis-kyriarchias-tis-tourkias-kai-i-siopi-tis-ee/ ανήκει στο Neostrategy.gr . 0 Facebook-messenger 0 Viber 0 Whatsapp 0 Facebook 0 Twitter 0 Telegram 0 Email
Η αναζωπύρωση του ανταγωνισμού μεταξύ Ρωσίας και ΝΑΤΟ μετά τον πόλεμο στην Ουκρανία μετέφερε τη Μαύρη Θάλασσα για άλλη μια φορά στην πρώτη γραμμή της παγκόσμιας πολιτικής. Η περιοχή, η οποία είχε σχετικά ηρεμήσει μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, σήμερα έχει μετατραπεί ξανά σε γραμμή επαφής όπου τέμνονται οι στρατηγικοί υπολογισμοί των μεγάλων δυνάμεων.
Ωστόσο, σε αυτόν τον ανταγωνισμό, η Τουρκία προτιμά να μην είναι το προκεχωρημένο φυλάκιο κάποιας πλευράς, αλλά να λειτουργεί ως παράγοντας που συμβάλλει στη διατήρηση της ισορροπίας. Η Άγκυρα, χρησιμοποιώντας τις νομικές της εξουσίες επί των Στενών, προσπάθησε να κρατήσει υπό έλεγχο τη στρατιωτική κινητικότητα στην περιοχή, αναλαμβάνοντας έτσι έναν σημαντικό ρόλο που απέτρεψε τη μετατροπή της Μαύρης Θάλασσας σε ένα ευρύτερο πεδίο σύγκρουσης.
Στη Μαύρη Θάλασσα, καταλήγει, το ζήτημα δεν είναι μόνο η κυριαρχία στις θάλασσες, αλλά η διατήρηση του ανταγωνισμού των μεγάλων δυνάμεων εντός διαχειρίσιμων ορίων, ο έλεγχος των κρίσεων και η προστασία της στρατηγικής αυτονομίας της Τουρκίας. Γι’ αυτόν τον λόγο, για την Τουρκία η Μαύρη Θάλασσα δεν είναι μόνο μια θάλασσα που την βρέχει, αλλά συνεχίζει να αποτελεί έναν από τους βασικούς πυλώνες της περιφερειακής σταθερότητας και της εθνικής ασφάλειας, χάρη στην ισορροπία που παρέχει το Montreux.
