Μπάμπης Συριόπουλος
Μετά την πρόθεση για κατάθεση νομοσχεδίου για τη «γαλάζια πατρίδα» από την κυβέρνηση Ερντογάν, η τελευταία κλιμάκωση είναι η ανακήρυξη των δύο «θαλάσσιων πάρκων» από την Τουρκία, το ένα στο βόρειο Αιγαίο και το άλλο νότια της Αττάλειας. Το πάγιο πρόβλημα είναι η οριοθέτηση των χωρικών υδάτων, της υφαλοκρηπίδας και των ΑΟΖ και οι πάγιες διεκδικήσεις των δύο κρατών που και τα δύο -υποτίθεται- βασίζονται στο διεθνές δίκαιο. Εξάλλου η Ελλάδα κατέθεσε Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχεδιασμό στην ΕΕ τον Απρίλιο του 2025 με τις δικές της θέσεις για ΑΟΖ στην Ανατολική Μεσόγειο. Ταυτόχρονα προγραμματίζει την πόντιση του καλωδίου ενεργειακής σύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου με τη γαλλική Meridian να έχει το πλειοψηφικό πακέτο του σχήματος.
Στη χρόνια αυτή αντιπαράθεση για την οικονομική εκμετάλλευση θαλάσσιων «οικοπέδων» έχουν προστεθεί η τουρκοϊσραηλινή αντιπαράθεση που εντάθηκε μετά την επίθεση του Ισραήλ στο Ιντλίμπ της Συρίας και η αναβάθμιση της στρατηγικής συμμαχίας Ελλάδας – Ισραήλ με τη συμφωνία για την «Ασπίδα του Αχιλλέα». Το Ισραήλ γίνεται έτσι αιτία για παραπέρα κλιμάκωση. Ο Ερντογάν διαβεβαιώνει ότι «η Τουρκία δεν έχει βλέψεις στα εδάφη κανενός» και ο Κ. Μητσοτάκης δήλωσε επίσης μετά τη συνάντηση με τον Αντόνιο Κόστα, πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, ότι η Ελλάδα «είναι μια ειρηνική χώρα η οποία δεν συνιστά απειλή για κανέναν». Παράλληλα τα δύο κράτη εξοπλίζονται και ετοιμάζονται για πόλεμο. Οι δύο λαοί δεν οφείλουν καμία πίστη στις κυβερνήσεις τους ούτε όταν μιλάνε για ειρήνη, ούτε όταν δείχνουν χάρτες με «κυριαρχικά δικαιώματα» που συμβαδίζουν με εκμετάλλευση και πόλεμο.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΠΡΙΝ που κυκλοφόρησε 5-6 Σεπτεμβρίου