Στον καπιταλισμό, η ενέργεια δεν αντιμετωπίζεται πρωτίστως ως κοινωνικό αγαθό αλλά ως εμπόρευμα και πεδίο επένδυσης κεφαλαίου. Το ουσιαστικό ερώτημα είναι ποιος πληρώνει, ποιος εισπράττει και ποιος καθορίζει τους όρους της αγοράς των καυσίμων. Γιατί το μεγαλύτερο μέρος του οικογενειακού εισοδήματος απαιτείται για να εξασφαλιστεί η ίδια βασική ανάγκη, η θέρμανση; Στην χώρα μας, η επιβάρυνση είναι ακόμη πιο έντονη, αφού μαζί με τα εισαγόμενα καύσιμα και σε μια σειρά άλλα προϊόντα η τιμή αυξάνεται κατακόρυφα, όπως θέρμανση, μετακινήσεις, σούπερ μάρκετ κ.ά… Η άνοδος των καυσίμων λειτουργεί ως ένας «κρυφός φόρος» και μια πηγή κερδοσκοπίας για την κεφαλαιοκρατία που συρρικνώνει και απομυζά την αγοραστική δύναμη της λαϊκής οικογένειας, αναγκάζοντάς την σε περικοπές ακόμη και από βασικά αγαθά διαβίωσης.
1.Κατά την περίοδο διάθεσης του πετρελαίου θέρμανσης, ο ΕΦΚ είναι μειωμένος, αλλά πολλαπλάσιος του ορίου στην ΕΕ. Η Ευρωπαϊκή Οδηγία για τη φορολογία της ενέργειας ορίζει ένα ελάχιστο υποχρεωτικό όριο ΕΦΚ για το πετρέλαιο θέρμανσης, 0,21 € το λίτρο. Αμόλυβδη Βενζίνη 0,70 € το λίτρο. Πετρέλαιο Κίνησης 0,41 € το λίτρο. Υγραέριο περίπου 0,23 € το λίτρο.
2.Οι μεγάλες τράπεζες δεν ήταν πλέον απλοί τοκογλύφοι δανειστές, αλλά έγιναν οι ίδιες μέτοχοι και καθοδηγητές πετρελαϊκών μονοπωλίων, δημιουργώντας μια πανίσχυρη χρηματιστική ολιγαρχία.
Πηγή: Λαϊκός Δρόμος