Από την εκλογή του σημερινού πρωθυπουργού, Νικόλ Πασινιάν, το 2018, η πολιτική του Ερεβάν σημείωσε εντυπωσιακή στροφή. Ποτέ στο παρελθόν δεν υπήρξε τέτοια όξυνση στις σχέσεις της Ρωσίας με την Αρμενία. Χωρίς την άμεση παρέμβαση και στήριξη της Μόσχας τη δεκαετία του ´90, η Αρμενία θα είχε καταρρεύσει οικονομικά και ενεργειακά.
Στις πρόσφατες εκλογές, η επίσημη ηγεσία του Ερεβάν επέδειξε στοιχεία κορυφαίας … ταχυδακτυλουργίας, δημιουργώντας αξεπέραστα προβλήματα στους Αρμένιους της διασποράς να πάνε να ψηφίσουν.
Βέβαια το θέμα αφορούσε, πρώτα απ´ όλα τους Αρμένιους που ζουν στη Ρωσία. Και πληθυσμιακά είναι τόσοι, αν όχι περισσότεροι, από εκείνους που ζουν στην Αρμενία!
Στην έκφραση της επιθυμίας πολλών εξ αυτών να μεταβούν στην πατρίδα τους για να ψηφίσουν, οι Αρμένιοι κρατικοί παράγοντες, ελεγχόμενοι πλήρως από την «ομάδα Πασινιάν», ουσιαστικά απείλησαν πως όσοι έρθουν από Ρωσία, στο αεροδρόμιο του Ερεβάν θα πρέπει να δηλώνουν αν υπηρέτησαν στο στρατό, και αν όχι, ενδέχεται να στέλνονται απ´ευθείας να εκπληρώσουν τη θητεία τους!
Σημειωτέον ότι με βάση το νόμο περί εκλογών, η Αρμενία δεν επιτρέπει άνοιγμα εκλογικών κέντρων στο εξωτερικό.
Είναι επίσης απολύτως κατανοητό γιατί πριν από τις εκλογές, στο Ερεβάν αποβιβάστηκε σύσσωμη η ευρωπαϊκή ηγεσία τάζοντας «λαγούς και πετραχήλια» στους Αρμένιους αν συμφωνήσουν να γίνει αίτηση εισόδου της χώρας στην Ε.Ε. Υπό την προϋπόθεση να ψηφιστεί ξανά ο Πασινιάν. Και βέβαια, με τους όρους που θα επιβάλουν οι Βρυξέλλες. Κατά τα λοιπά, οι Βρυξέλλες κόπτονται και «σέβονται» την κυριαρχία μιας χώρας που εκτός των άλλων, δεν είναι καν υποψήφια ακόμα να γίνει μέλος της Ε.Ε.
Ανοικτή επίθεση στην Εκκλησία
Είναι άραγε τυχαίο ότι επί μήνες ολόκληρους η ηγεσία υπό τον Πασινιάν σήκωσε «μπαϊράκι» κατά της Αρμενικής Αποστολικής εκκλησίας, προσωπικά κατά του Πατριάρχη Γκαρέγκιν ΙΙ, τον οποίο ένα διάστημα έθεσε σε κατ´οίκον περιορισμό; Στη βάση ενός προγράμματος που ο Πασινιάν ονόμασε «εκκλησιαστική μεταρρύθμιση», προέβη σε μια σειρά προσβλητικών κινήσεων με προσπάθειες εξαγοράς μέρους του κλήρου και εξώθηση του Πατριάρχη σε «οικειοθελή» παραίτηση. Κινήσεις που έρχονται σε αντίθεση όχι μόνο με τις αρχές του Διεθνούς Δικαίου περί ελευθερίας έκφρασης της πίστης αλλά κυρίως στοχεύει στη διάλυση παραδόσεων αιώνων στην αρχαιότερη Αποστολική Εκκλησία των Αρμενίων.
Το αποκορύφωμα καταπάτησης κάθε μορφής Εκκλησιαστικού Δικαίου ήταν η απόφαση απαγόρευσης εξόδου από τη χώρα του Πατριάρχη, Γκαρέγκιν, με συνέπεια να μην μπορέσει να πάρει μέρος στην «Σύνοδο Αρχιερέων» που έγινε στην Αυστρία. Μεγάλη προσβολή για τα εκατομμύρια πιστών Αρμενίων στον κόσμο.
Η αιτιολογία της κυβέρνησης Πασινιάν, περί απαγόρευσης εξόδου του Πατριάρχη ήταν ότι έχει «ανατρεπτική δραστηριότητα» προς το συμφέρον τρίτων χωρών!
Για όσους παρακολουθούν τις εκκλησιαστικές εξελίξεις στην Ουκρανία τα τελευταία χρόνια, αλλά και τα θρησκευτικά τεκταινόμενα στις χώρες της Βαλτικής, γίνεται ολοφάνερο πως κάποια ισχυρά κέντρα του εξωτερικού επιχειρούν τώρα να υλοποιήσουν το ίδιο σενάριο και στην Αρμενία. Ακολουθείται η γραμμή που μερίδα αναλυτών σε εκκλησιαστικά θέματα, αποκαλούν προσπάθεια «Σχίσματος» στην Ορθοδοξία γενικότερα.
Ο Πασινιάν ως αντιρωσικός μοχλός στον Καύκασο
Ως γνωστόν, η Αρμενία ήταν πάντα στενά συνδεδεμένη με τη Ρωσία, μετέχει, ως τώρα, από τις πρώτες χώρες στον Οργανισμό Συλλογικής Ασφαλείας, αλλά και εξ αρχής στη λεγόμενη Ευρασιατική Οικονομική Ένωση. Στη διάρκεια της δεκαετούς συμμετοχής της Αρμενίας στην Ευρασιατική Ένωση, η οικονομία της σημείωσε αύξηση κατά τρεις φορές.
Και στους δυο οργανισμούς το επίκεντρο αναφοράς είναι η Ρωσία. Ωστόσο, αμέσως μετά την πρόσφατη επανεκλογή του, ο Πασινιάν, ακολουθεί πολιτική «αρπαγής» των επιχειρήσεων όπου υπάρχει συμμετοχή ρωσικών κεφαλαίων.
Σιδηρόδρομοι, αγωγός μεταφοράς ενέργειας, αυτοί και πολλοί άλλοι τομείς, όπου έγιναν ρωσικές επενδύσεις σε καιρούς στενών διμερών σχέσεων, τώρα τελούν υπό την ονομαζόμενη πολιτική της «εταιρικής επιδρομής».
Πατάει σε δύο βάρκες
Σε όλο αυτό το σκηνικό, το ενδιαφέρον είναι ότι ο Πασινιάν, στην πραγματικότητα, δεν έχει τίποτα να «πουλήσει» τίποτα στις Βρυξέλλες, ούτως ώστε να δώσουν σε αντάλλαγμα στη μικρή και αποκομμένη από τον ευρωπαϊκό ιστό, Αρμενία, το «διαβατήριο» του υποψήφιου κράτους για μέλος της ΕΕ.
Πρόσφατα ο πρόεδρος της Ρωσίας, Βλαντιμίρ Πούτιν, ζήτησε από το Ερεβάν να λύσει επιτέλους το θέμα με ποιους θα πάει και ποιους θα αφήσει, σε δημοψήφισμα. Ο δε γραμματέας του Συμβουλίου Ασφαλείας της Ρωσίας, Σεργκέι Σοιγκού, ξεκαθάρισε πως η Ρωσία δεν είναι διατεθειμένη να χρηματοδοτήσει μια ευρωπαϊκή πορεία της Αρμενίας.
Ο Πασινιάν επιδιώκει συνάντηση στο Κρεμλίνο, όχι τόσο για να πει τι θα κάνει επιτέλους. Εκ του πονηρού δεν αποφασίζει να βγει από τους Οργανισμούς Συλλογικής Ασφαλείας και Ευρασιατικής Ένωσης, λέγοντας … «αν θέλετε, διαγράψτε μας». Κοντολογίς, από τη μια κλείνει το μάτι στις ευρωπαϊκές «σειρήνες» που του χαϊδεύουν τα αυτιά με μελλοντικές υποσχέσεις, από την άλλη όμως φοβάται να πάρει την ευθύνη της εξόδου από τους παραδοσιακούς, οικονομικούς, γεωπολιτικούς εταίρους. Άλλη μια περίπτωση πολιτικού που πατάει σε δυο βάρκες.