
Πραγματοποιήθηκε μέσα στον Ιούνη διευρυμένη συνεδρίαση της ΚΕ του Μ-Λ ΚΚΕ, του ΚΣ της Νεολαίας Πορεία και των μελών των κομματικών Γραφείων. Στη συνεδρίαση συζητήθηκε η εσωτερική πολιτική κατάσταση, η δημιουργία νέων κομμάτων, η επιχείρηση ανασύνθεσης του αστικού πολιτικού σκηνικού και τα κάλπικα διλήμματα που προβάλλουν με ένταση τα αστικά κόμματα για να εγκλωβίσουν το λαό. Η συνεδρίαση συζήτησε επίσης για τα άμεσα πολιτικά, οργανωτικά και οικονομικά καθήκοντα του κόμματος μπροστά στη διαφαινόμενη πρόωρη προσφυγή στις κάλπες και την έναρξη της προεκλογικής εκστρατείας όλων των αστικών και ρεφορμιστικών κομμάτων. Ύστερα από μια εξαιρετικά πλούσια και διεξοδική συζήτηση με βάση το σχέδιο Απόφασης της ΚΕ, το σώμα με ομόφωνο τρόπο ενέκρινε και δίνει στη δημοσιότητα την Απόφαση της ΚΕ του Μ-Λ ΚΚΕ που αναφέρεται στην εσωτερική πολιτική κατάσταση και τα πολιτικά μας καθήκοντα.για την εσωτερική πολιτική κατάστασηκλυδωνίζει την κυβέρνηση ΜητσοτάκηΤέτοια στοιχεία δημοσιονομικής λιτότητας, ιδιωτικοποιήσεων και αυταρχισμού βρίσκονται στον πυρήνα της συνταγματικής αναθεώρησης που επιδιώκουν η Νέα Δημοκρατία, τα βασικά κόμματα του κοινοβουλίου και συνολικά το αστικό πολιτικό σύστημα.Αυτό δείχνουν και οι συντηρητικές και ακροδεξιές της θέσεις για μια σειρά ζητήματα, όπως να τεθεί σε «διαβούλευση» το δικαίωμα στην άμβλωση και η ρητορική της για το μεταναστευτικό.να κατευναστεί η λαϊκή δυσαρέσκειαγια τη συνέχιση της αντιλαϊκής πολιτικήςκαι του συμβιβασμού, κρύβεται η προσαρμογή στα αστικά πλαίσιακαιροσκοπισμοί και καλλιέργεια εκλογικών αυταπατών
13. Ανεξάρτητα από διαφορές στα προγράμματα, τις πολιτικές πρακτικές και την τακτική τους, βασικός συνδετικός κρίκος ανάμεσα στις παραπάνω δυνάμεις είναι οι εφήμερες εκλογικές συγκολλήσεις έξω από αρχές και πολιτικές θέσεις με ημερομηνία λήξης τις εκλογές, η καλλιέργεια επιζήμιων για το λαϊκό κίνημα εκλογικών και κοινοβουλευτικών αυταπατών, καθώς και η προβολή «μεταβατικών» προγραμμάτων με ρεφορμιστικά και αντιφατικά μεταξύ τους αιτήματα. Οι δυνάμεις αυτές, άλλωστε, έπαιξαν ένα ρόλο «αριστερού» συμπληρώματος του ΣΥΡΙΖΑ όλη την περίοδο 2010-2015, δίνοντάς του το απαραίτητο «αριστερό» άλλοθι, είτε συμμετέχοντας ενεργά σ’ αυτόν είτε συνεργαζόμενες μαζί του, αναπαράγοντας μεγάλη απογοήτευση και ηττοπάθεια σε αγωνιστές της Αριστεράς και του κομμουνιστικού κινήματος. Παράλληλα, η εμφάνιση μιας σειράς δυνάμεων που αποτελούν διασπάσεις προηγούμενων διασπάσεων οργανώσεων όλου αυτού του χώρου με κοινό στοιχείο την πλήρη έλλειψη αναφοράς στο κομμουνιστικό κίνημα αποδεικνύει τη συνολική δεξιά μετατόπιση οργανώσεων που αναφέρονται (διακηρυκτικά) στην επαναστατική Αριστερά.
Το προσωποπαγές κόμμα του πρώην υπουργού του ΣΥΡΙΖΑ, Βαρουφάκη, ψαρεύοντας στα θολά νερά της λαϊκής οργής και αφού ξεφορτώθηκε το «βαρίδι» της ΛΑΕ-ΑΡΑΣ με αφορμή την απαράδεκτη επίθεση της τελευταίας σε μέλη του αναρχικού χώρου στο τριήμερο του Πολυτεχνείου, τσαλαβουτώντας πότε δεξιά και πότε αριστερά προς άγρα ψήφων, το ΜέΡΑ25 επιχειρεί να εμφανιστεί ως ένα αριστερό «αντισυστημικό» κόμμα, προσκαλώντας εντελώς απροκάλυπτα, μάλιστα, ως «συνεργαζόμενους» στελέχη άλλων οργανώσεων να στελεχώσουν τα ψηφοδέλτια του κόμματός του «με ή χωρίς τη σύμφωνη γνώμη των οργανώσεών τους». Μόνο που οι πολιτικές θέσεις του δε διαφέρουν πολύ από εκείνες μιας «αριστερής» σοσιαλδημοκρατίας που δεν έχουν σε τίποτα να ζηλέψουν από τα κόμματα της λεγόμενης «κεντροαριστεράς» που αναφέρθηκαν παραπάνω. Οι «εναλλακτικές» προτάσεις του αποτελούν τα ξαναζεσταμένα ρεφορμιστικά αιτήματα του ΣΥΡΙΖΑ. Κάνει λόγο για «ρήξη», την ίδια στιγμή που όχι μόνο δεν παλεύει για την έξοδο της Ελλάδας από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ, αλλά προβάλλει την «επαναδιαπραγμάτευση» και το «διάλογο», ενώ εντύπωση προκαλεί το γεγονός πως τάσσεται υπέρ της «ομοσπονδιοποίησης» της Κύπρου, αναγνωρίζοντας ουσιαστικά το καθεστώς της παράνομης τουρκικής κατοχής του μισού σχεδόν νησιού. Η πρόσφατη διάσπαση της Αναμέτρησης (πρώην ΣΥΡΙΖΑ και ΝΑΡ) και η δημιουργία της πολιτικής οργάνωσης «Ανυπακοή», η οποία εντάχθηκε από την αρχή της συγκρότησής της στο μέτωπο του Βαρουφάκη, αποδεικνύει το μέγεθος των εκλογικών αυταπατών και της πλήρους έλλειψης αριστερών πολιτικών αρχών και θέσεων που διέπουν τις δυνάμεις αυτές.
Η ΛΑΕ, αφού συνυπέγραψε όλα τα παραπάνω δεξιά και ρεφορμιστικά αιτήματα που εξωραΐζουν τον ιμπεριαλισμό και την εξάρτηση της χώρας, αφού εκδιώχθηκε «κακήν κακώς» από τη μετωπική συνεργασία με το ΜέΡΑ25, οδηγείται τώρα σε μια προσπάθεια ανοιγμάτων, απευθυνόμενη στο ΜέΡΑ25 και τη Νέα Αριστερά, συγκαλύπτοντας τον επιζήμιο ρόλο των δυνάμεων αυτών στο κίνημα. Οι τραμπουκισμοί, οι ξυλοδαρμοί και οι διαλυτικές και εκφυλιστικές οργανωτικές αντιπαραθέσεις με την αναρχία από τη βασική συνιστώσα της ΛΑΕ, την ΑΡΑΣ, αποτελεί, από κοινού με τις θολές αντιδεξιές θέσεις και τις ρεφορμιστικές αυταπάτες που διαρκώς καλλιεργεί, βασικό συστατικό στοιχείο του μετώπου ανάμεσα στο Αριστερό Ρεύμα και την ΑΡΑΣ.
14. Δεκαεφτά χρόνια μετά την ίδρυσή της, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ βρίσκεται βυθισμένη σε μια μόνιμη κατάσταση κρίσης και πολιτικών αδιεξόδων. Το άλλοτε «ενιαίο» μέτωπο της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς είναι κατά βάση μία ευκαιριακή και εκλογική συγκόλληση δυνάμεων. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ αποτελεί μέτωπο μόνο στα χαρτιά, όπως φάνηκε και από τις διαφορές στο εσωτερικό της που αναδείχθηκαν στην πρόσφατη Συνδιάσκεψή της. Είναι χαρακτηριστικό πως οι δυνάμεις που τη συναποτελούν όχι μόνο δεν κατεβαίνουν ενιαία στις εργατικές-λαϊκές κινητοποιήσεις, αλλά πολλές φορές κιόλας συγκροτούν μεταξύ τους διαφορετικές και αντιπαραθετικές πρωτοβουλίες. Ταυτόχρονα, είναι χαρακτηριστική η διάσταση απόψεων σχετικά με μετωπικά σχήματα και εκλογικές στάσεις, όπως πχ η συνύπαρξη ΣΕΚ-ΑΡΑΣ στο πλαίσιο των ΕΑΑΚ και η αποχώρηση της Κομμουνιστικής Απελευθέρωσης (πρώην ΝΑΡ) από το μέτωπο ή η στήριξη υποψηφίων του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ από το ΣΕΚ τη δεύτερη Κυριακή των δημοτικών εκλογών. Η άλλοτε συγκολλητική ουσία της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, το «αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα πάλης», φαίνεται καθαρά πως δεν έχει πια τη δεσπόζουσα θέση που είχε, ακριβώς στη βάση των πολιτικών αδιεξόδων στα οποία οδήγησε και των ρεφορμιστικών αυταπατών που καλλιέργησε. Η συνύπαρξη «μεταβατικών» αιτημάτων που αφορούν τον κοινωνικό μετασχηματισμό, μέτρων της «εργατικής εξουσίας» με άμεσα αιτήματα του εργατικού κινήματος ή πολιτικούς στόχους πάλης των λαϊκών αντιιμπεριαλιστικών αγώνων συνθέτει το κράμα των ρεφορμιστικών θέσεων που αποτελούν τη βάση πολιτικής συγκρότησης της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Στην προμετωπίδα της πολιτικής της πάλης της η ΑΝΤΑΡΣΥΑ έχει φέρει ξανά το αίτημα «κάτω η κυβέρνηση». Το σύνθημα αυτό περιορίζει τη λαϊκή πάλη, καθώς στρέφει τη λαϊκή οργή ενάντια στο σημερινό διαχειριστή της αντιλαϊκής πολιτικής του αστικού συστήματος, την κυβέρνηση της ΝΔ, και όχι ενάντια σε όλα τα αστικά κομμάτια που τη στηρίζουν και την προωθούν. Εκτονώνει τη λαϊκή πάλη ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική, γιατί σπέρνει την αυταπάτη πως η απομάκρυνση της ΝΔ από την κυβέρνηση, μια εκλογική αλλαγή κυβέρνησης, μπορεί να αλλάξει τα πράγματα.
Όσοι υποστηρίζουν αυτό το σύνθημα σπρώχνουν -αντικειμενικά- το λαό και πάλι στη σοσιαλδημοκρατία και στον Τσίπρα, στις πολιτικές δυνάμεις που σήμερα στα μάτια του κόσμου φαίνονται ότι μπορούν να υλοποιήσουν ένα τέτοιο σύνθημα.
Θετικά ανταποκρίθηκε το Μ-Λ ΚΚΕ στα μέτωπα της λαϊκής πάλης
Για τα πολιτικά μας καθήκοντα μπροστά στις νέες συνθήκες
15. Το Μ-Λ ΚΚΕ, μπροστά στις συνθήκες της πολιτικής κρίσης, ανταποκρίθηκε μαχητικά και αγωνιστικά στα μέτωπα της ταξικής πάλης. Σε κάθε μικρή και μεγάλη εργατική-λαϊκή κινητοποίηση, οι δυνάμεις του Μ-Λ ΚΚΕ πήραν μέρος, καταγγέλλοντας την αντιλαϊκή κυβερνητική πολιτική της ακρίβειας, της φτώχειας, της ανεργίας, της καταστολής και του αυταρχισμού.
Οι δυνάμεις του Μ-Λ ΚΚΕ στο συνδικαλιστικό κίνημα πάλεψαν για την ενωτική και ενιαία έκφραση των διεκδικήσεων του εργατικού κινήματος. Καταδίκασαν τη στάση συμβιβασμού και υποταγής των ηγεσιών των ανώτερων οργάνων του συνδικαλιστικού κινήματος, τη διαλυτική σιωπή και αδράνεια που έχουν επιβάλει στα σωματεία, καθώς και τη σύμπλευσή τους με την αντεργατική πολιτική της κυβέρνησης. Ταυτόχρονα, κατήγγειλαν το κλείσιμο μεγάλων και σημαντικών αγώνων από την ηγεσία του ΚΚΕ (όπως τον αγώνα για να μη συγκαλυφθεί το έγκλημα στα Τέμπη), αλλά και τη διασπαστική-διαιρετική πολιτική των δυνάμεων του ΠΑΜΕ και άλλων δυνάμεων της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς. Αντιτάχτηκαν στην παραλυσία που επέβαλαν στο φοιτητικό κίνημα οι δυνάμεις της ΠΚΣ-ΚΝΕ (μαζί με τα ΕΑΑΚ, ιδιαίτερα στο ζήτημα των διαγραφών φοιτητών) που θριαμβολογούν από τη μια για τις εκλογικές πρωτιές, οδηγώντας από την άλλη το φοιτητικό συνδικαλισμό στην αδράνεια και το μαρασμό. Προβάλλοντας τη γραμμή του ανυποχώρητου εξωκοινοβουλευτικού αγώνα ως τη μόνη διέξοδο για το λαό και τους εργαζόμενους, το Μ-Λ ΚΚΕ έδωσε και δίνει τη δική του συμβολή στην προσπάθεια για την αγωνιστική ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος.
Ταυτόχρονα, σημαντική ήταν η δουλειά που ανέπτυξαν τα μέλη και στελέχη του Μ-Λ ΚΚΕ στους συνδικαλιστικούς χώρους που παρεμβαίνουν. Μέσα από τα συνδικαλιστικά σχήματα της ΕΡΓΑΣ, του Εκπαιδευτικού Ομίλου και της Φοιτητικής Πορείας, τα μέλη του κόμματος βρέθηκαν σε κάθε μικρό και μεγάλο αγώνα στους χώρους δουλειάς και σπουδών τους. Επίσης έχει ιδιαίτερη σημασία η συμμετοχή των πολιτικοσυνδικαλιστικών αυτών σχημάτων στις αρχαιρεσίες σωματείων και φοιτητικών συλλόγων, η πλατιά και ενιαιομετωπική δουλειά που αναπτύσσουν, η οποία -ιδιαίτερα όπου γίνεται συστηματικά και μεθοδικά- έχει απτά και συγκεκριμένα οργανωτικά αποτελέσματα. Σε αυτή την κατεύθυνση, η ΚΕ καλεί όλα τα μέλη και στελέχη του κόμματος να επιμείνουν το επόμενο διάστημα, καθώς η σύνδεση με τους εργαζόμενους και τη νεολαία, με τους χώρους δουλειάς, τα σωματεία και τους συλλόγους αποτελεί πραγματικό «οξυγόνο» για την οργάνωση.
Παράλληλα, το Μ-Λ ΚΚΕ πήρε μέρος σε κάθε μικρή και μεγάλη αντιιμπεριαλιστική κινητοποίηση, στις αντιπολεμικές συγκεντρώσεις αλληλεγγύης στους λαούς της Παλαιστίνης, του Ιράν και του Λιβάνου. Καταδίκασε τις αμερικάνικες επεμβάσεις στη Βενεζουέλα και τις ιμπεριαλιστικές απειλές και τελεσίγραφα προς την Κούβα. Κατήγγειλε από την πρώτη στιγμή την πολιτική της εμπλοκής της Ελλάδας στους πολέμους των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ στη Μέση Ανατολή, στη στήριξη του γενοκτονικού πολέμου του ισραηλινού φασισμού στην Παλαιστίνη και το Λίβανο. Απέναντι στις νεόκοπες θεωρίες τροτσκιστικής έμπνευσης για τις «ίσες αποστάσεις» ανάμεσα στους ιμπεριαλιστές και τις χώρες που δέχτηκαν και δέχονται την ιμπεριαλιστική και σιωνιστική επιθετικότητα, το Μ-Λ ΚΚΕ κράτησε και κρατά αταλάντευτα θέση υπεράσπισης των αγωνιζόμενων λαών και των ηγεσιών τους. Απέναντι στην επιχείρηση εξωραϊσμού του ιμπεριαλιστικού χαρακτήρα της Κίνας και της Ρωσίας, το Μ-Λ ΚΚΕ εξαρχής αντιπαρατέθηκε σε απόψεις και θέσεις που όχι μόνο δε διακρίνουν, αλλά σκόπιμα συγχέουν την προσπάθεια ιμπεριαλιστικών δυνάμεων για την παγκόσμια ηγεμονία με τους αγώνες των λαών ενάντια στην ιμπεριαλιστική επιθετικότητα και υποδούλωση.
Από την πρώτη στιγμή της επέμβασης των ΗΠΑ-Ισραήλ στο Ιράν, το Μ-Λ ΚΚΕ πραγματοποίησε πλατιά πανελλαδική αντιιμπεριαλιστική-αντιπολεμική εξόρμηση. Με αφίσα, προκήρυξη, παρεμβάσεις σε χώρους δουλειάς και εκδηλώσεις σε όλη τη χώρα, κατήγγειλε τον άδικο πόλεμο που εξαπέλυσαν ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός και ο ισραηλινός φασισμός απέναντι στο Ιράν και τάχτηκε στο πλευρό του δίκαιου αγώνα του ιρανικού λαού και του Ιράν για την υπεράσπιση της εδαφικής του ακεραιότητας και της εθνικής του ανεξαρτησίας. Επίσης, από τις αρχές Μάη το κόμμα ξεκίνησε δίμηνη πανελλαδική οικονομική εξόρμηση, καταγγέλλοντας την πολιτική της κρατικής χρηματοδότησης και διακηρύσσοντας την αντίθεσή του σε κάθε κρατική επιχορήγηση, επιλέγοντας από θέση αρχής να στηρίζεται στις δικές του δυνάμεις, στις οικονομικές συνδρομές και ενισχύσεις των μελών και των φίλων του. Ήδη οι οργανώσεις του Κόμματος και της Νεολαίας κινούνται δραστήρια με το κουπόνι στο χέρι, απευθυνόμενοι θαρρετά στο λαό και τη νεολαία για την επιτυχία της οικονομικής καμπάνιας.
16. Μπροστά στις κρίσιμες πολιτικές εξελίξεις, το Μ-Λ ΚΚΕ δηλώνει «παρών», έτοιμο να ανταποκριθεί στις πολιτικές μάχες της επόμενης περιόδου. Βρισκόμαστε ήδη σε προεκλογική περίοδο ανεξάρτητα αν θα γίνουν οι εκλογές σε τέσσερις ή οκτώ μήνες. Βλέπουμε να κυριαρχούν τα κίβδηλα εκβιαστικά διλήμματα, η οξύτατη πολιτική πόλωση και οι εκλογικές αυταπάτες. Μέσα στην τρέχουσα περίοδο αναδεικνύονται μια πλειάδα ζητημάτων, τόσο για τα άμεσα και καυτά λαϊκά προβλήματα, όσο και για τα γενικότερα αιτήματα του λαού μας. Το Μ-Λ ΚΚΕ καλείται να διαδώσει τις θέσεις του, το αγωνιστικό του μήνυμα, τις επαναστατικές αρχές του. Να επαναλάβει τη σκληρά δοκιμασμένη αλήθεια ότι οι εκλογές δεν πρόκειται να βελτιώσουν τη θέση των λαϊκών στρωμάτων και ότι μόνο ο ενιαίος μαζικός εξωκοινοβουλευτικός αγώνας μπορεί να ανοίξει ένα άλλο ελπιδοφόρο δρόμο σε μια άλλη προοπτική.
Το πραγματικό ζητούμενο, συνεπώς, είναι αν θα χτιστεί ένα ισχυρό λαϊκό, αντιιμπεριαλιστικό κίνημα, ένα παλλαϊκό μέτωπο αντίστασης ικανό να αποκρούσει τα βάρβαρα αντεργατικά μέτρα και να προασπίσει αποτελεσματικά τα άμεσα οικονομικά και κοινωνικά συμφέροντα του εργαζόμενου λαού και να τον ενώσει πάνω στα γενικά και πανεθνικά αιτήματα.
Η ΚΕ απευθύνει κάλεσμα αγώνα και μαχητικής συσπείρωσης σε όλες τις οργανώσεις του Κόμματος και της Νεολαίας, σε κάθε μέλος του Μ-Λ ΚΚΕ, σε κάθε συναγωνιστή και φίλο για να ανταποκριθούμε με τον καλύτερο τρόπο στις νέες πολιτικές αναμετρήσεις, απευθυνόμενοι με το πιο πλατύ πνεύμα και μεταφέροντας όσο πιο μακριά γίνεται το αγωνιστικό μήνυμα του Μ-Λ ΚΚΕ.



