Το σίγουρο είναι πως τα δημοσκοπικά ευρήματα, όπως τα ονομάζουν, παρήγαγαν ήδη αποτελέσματα. Ο ΣΥΡΙΖΑ αυτοδιαλύεται, με απόλυτα εξευτελιστικό τρόπο. Ο Μητσοτάκης έκανε μίνι κομματικό ανασχηματισμό με στόχο τη συσπείρωση των ακροδεξιών ψηφοφόρων μπροστά στην πιθανότητα αναγγελίας κόμματος από τον Σαμαρά. Στο δε ΠΑΣΟΚ, η τέταρτη θέση προκάλεσε τόσο δυσφορία όσο και δημόσιες τοποθετήσεις για ανάγκη συμπόρευσης με τον Τσίπρα.
Ειδήσεις πίσω από τις κάμερες
Στην κατασκευή του τεχνητού προεκλογικού σκηνικού, σημαντικός είναι ο ρόλος των μίντια των ολιγαρχών. Η «ανεξαρτησία» των ΜΜΕ, μπροστά στον κίνδυνο να γίνει ανεξέλεγκτη η κοινωνική οργή, έδωσε τη θέση της στην κομματική πόλωση και σαφή πολιτική προτίμηση. Τα πρωτοσέλιδα έντυπων και διαδικτυακών Μέσων δεν παρουσιάζουν την νεοφιλελεύθερη μνημονιακή ομοφωνία, αλλά παραπέμπουν σε παλιές εποχές κοινωνικών αναταραχών.
Τα μιντιακά μέτωπα είναι ορατά, η πλειονότητα προωθεί Τσίπρα. Στην προμετωπίδα βρίσκεται η Εφημερίδα των Συντακτών του Μελισσανίδη – προφανώς δεν είναι τυχαίο ότι ένας δικός του άνθρωπος βρίσκεται στους πρώτους «300» της ΕΛΑΣ. Η Alter Ego του Μαρινάκη συνεχίζει τη σκληρή «κοινωνική αντιπολίτευση» στον Μητσοτάκη, αλλά εκτός από το ΠΑΣΟΚ, προβάλλει πλέον και την εναλλακτική Τσίπρα. Στο ίδιο μέτωπο βρίσκεται το Kontra και τα ΜΜΕ των Βαρδινογιάννη – Γιαννακόπουλου.
Στο πλευρό του πρωθυπουργού παραμένουν σταθερά τα ευνοημένα μίντια: ο όμιλος Παραπολιτικών-Απογευματινής, το Action 24 των Μπάκου-Καϋμενάκη, ο ΑΝΤ1 του ομίλου Κυριακού, ο ΣΚΑΪ του Αλαφούζου, το Πρώτο Θέμα και ΜΜΕ που δημιουργήθηκαν με «συμμετοχή» – στήριξη Μαξίμου, όπως το liberal. Η πιθανή ανακοίνωση κόμματος από τον Σαμαρά θα επιφέρει ανακατατάξεις και στο μπλοκ των ΜΜΕ – φορέας προβολής του τώρα είναι το συγκρότημα Φιλιππάκη.
