Αΐντα Γκικουρία, Λίτσα Φρυδά*Μέλη μεταναστευτικών συλλογικοτήτων και μεμονωμένα άτομα ήρθαν με τα παιδιά τους, μοιράστηκαν το βίωμά τους, εξιστόρησαν τι τους εξανάγκασε να πάρουν τον δρόμο της μετανάστευσης ή της προσφυγιάς, αφηγήθηκαν την Οδύσσειά τους, κατήγγειλαν τους αντιμεταναστευτικούς νόμους και θεσμούς της ΕΕ και εξέθεσαν τα τεράστια προβλήματα που αντιμετωπίζουν στον τόπο μας.Παλαιστίνια έφηβη από τη Γάζα, τυφλή εκ γενητής, καθηλωμένη σε αναπηρική καρέκλα μετά από βομβαρδισμόΠολλοί άνθρωποι πήραν τον λόγο, αναφερόμενοι στη θέση της μητρικής γλώσσας στη ζωή τους και στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζεται στο ελληνικό σχολείο. Οι παρεμβάσεις ανέδειξαν πώς η απαξίωση της γλώσσας τους γίνεται πεδίο εκδήλωσης του ρατσισμού και του αποκλεισμού που βιώνουν οι μετανάστριες, οι μετανάστες και τα παιδιά τους. Η πίεση να περιορίσουν ή να εγκαταλείψουν τη χρήση της αγγίζει την ταυτότητα, την αξιοπρέπεια και το αίσθημα ότι ανήκουν ισότιμα στην κοινωνία.
Η ανταπόκριση έδειξε ότι δεν υπάρχουν αρκετοί χώροι όπου οι μετανάστριες και οι μετανάστες μπορούν να συζητήσουν αυτές τις εμπειρίες και να ακουστούν ουσιαστικά. Πρόκειται για ένα θέμα με μεγάλη κοινωνική σημασία, που χρειάζεται περισσότερη προσοχή και συνέχεια.
Η συζήτηση μπορεί να αποτελέσει αφετηρία για επόμενες συναντήσεις και κοινές πρωτοβουλίες, με τη συμμετοχή γονέων, εκπαιδευτικών και μεταναστευτικών συλλογικοτήτων, ώστε οι εμπειρίες που ακούστηκαν να οδηγήσουν σε συγκεκριμένες προτάσεις και διεκδικήσεις.
Πρωτοβουλία Αλβανών Μεταναστών και Αλληλέγγυων
Έχουμε αναφαίρετο δικαίωμα στη ζωή
Προς τους φίλους μας στο Struggle Without Borders,
εκ μέρους της Πρωτοβουλίας Αλβανών Μεταναστών και Αλληλέγγυων, θα θέλαμε να σας ευχαριστήσουμε από καρδιάς για την ευκαιρία που είχαμε να συναντηθούμε και να συμμετάσχουμε μαζί με όλους τους μετανάστες στην 1η Συνάντηση Αλληλεγγύης και Πολιτισμού, να τοποθετηθούμε πάνω σε καίρια ζητήματα, πολιτικά και πολιτιστικά και το σημαντικότερο από όλα να ακούσουμε.
Η ιδιαιτερότητα του εγχειρήματος αυτού, η δυνατότητα, δηλαδή να μπορέσει ο καθένας από εμάς να πάρει τον λόγο και να εκφράσει αυτά που έχει στο μυαλό του και την καρδιά του, αναφορικά με την ιδιότητα του «μετανάστη», του «πρόσφυγα» και ό,τι αυτά συνεπάγονται για τον καθένα μας, ήταν και η ουσία που θα μας ξαναφέρει στο ίδιο τραπέζι. Οι ιστορίες, εξάλλου έχουν άλλη δύναμη, όταν μπορείς να κοιτάς τον αφηγητή στα μάτια και η δύναμη αυτή ελπίζουμε και θα φροντίσουμε να μετουσιωθεί σε πράξεις στήριξης και προστασίας όλων όσων οι ζωές γίνονται παιχνίδια στα χέρια των λίγων και «εγκληματικά εκλεκτών».
Οι μετανάστες, οι πρόσφυγες είμαστε μέρος αυτού του τόπου, έχουμε αναφαίρετο δικαίωμα στη ζωή, έχουμε αξιοπρέπεια και φωνή και θα φροντίσουμε αυτή να ακουστεί.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν που κυκλοφόρησε στις 31/10-1/11/2026
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο Πολιτική – Εφημερίδα ΠΡΙΝ .
Η ανταπόκριση έδειξε ότι δεν υπάρχουν αρκετοί χώροι όπου οι μετανάστριες και οι μετανάστες μπορούν να συζητήσουν αυτές τις εμπειρίες και να ακουστούν ουσιαστικά. Πρόκειται για ένα θέμα με μεγάλη κοινωνική σημασία, που χρειάζεται περισσότερη προσοχή και συνέχεια.
Η συζήτηση μπορεί να αποτελέσει αφετηρία για επόμενες συναντήσεις και κοινές πρωτοβουλίες, με τη συμμετοχή γονέων, εκπαιδευτικών και μεταναστευτικών συλλογικοτήτων, ώστε οι εμπειρίες που ακούστηκαν να οδηγήσουν σε συγκεκριμένες προτάσεις και διεκδικήσεις.
Πρωτοβουλία Αλβανών Μεταναστών και Αλληλέγγυων
Έχουμε αναφαίρετο δικαίωμα στη ζωή
Προς τους φίλους μας στο Struggle Without Borders,
εκ μέρους της Πρωτοβουλίας Αλβανών Μεταναστών και Αλληλέγγυων, θα θέλαμε να σας ευχαριστήσουμε από καρδιάς για την ευκαιρία που είχαμε να συναντηθούμε και να συμμετάσχουμε μαζί με όλους τους μετανάστες στην 1η Συνάντηση Αλληλεγγύης και Πολιτισμού, να τοποθετηθούμε πάνω σε καίρια ζητήματα, πολιτικά και πολιτιστικά και το σημαντικότερο από όλα να ακούσουμε.
Η ιδιαιτερότητα του εγχειρήματος αυτού, η δυνατότητα, δηλαδή να μπορέσει ο καθένας από εμάς να πάρει τον λόγο και να εκφράσει αυτά που έχει στο μυαλό του και την καρδιά του, αναφορικά με την ιδιότητα του «μετανάστη», του «πρόσφυγα» και ό,τι αυτά συνεπάγονται για τον καθένα μας, ήταν και η ουσία που θα μας ξαναφέρει στο ίδιο τραπέζι. Οι ιστορίες, εξάλλου έχουν άλλη δύναμη, όταν μπορείς να κοιτάς τον αφηγητή στα μάτια και η δύναμη αυτή ελπίζουμε και θα φροντίσουμε να μετουσιωθεί σε πράξεις στήριξης και προστασίας όλων όσων οι ζωές γίνονται παιχνίδια στα χέρια των λίγων και «εγκληματικά εκλεκτών».
Οι μετανάστες, οι πρόσφυγες είμαστε μέρος αυτού του τόπου, έχουμε αναφαίρετο δικαίωμα στη ζωή, έχουμε αξιοπρέπεια και φωνή και θα φροντίσουμε αυτή να ακουστεί.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν που κυκλοφόρησε στις 31/10-1/11/2026