Μετά την απομάκρυνση Γκιλφόιλ, ήρθε αρχικά η γελοία προσπάθεια διαφόρων Ευρωατλαντικών παπαγάλων (των ίδιων που την υποδέχονταν με τυμπανοκρουσίες) να παρουσιαστεί ως αποτέλεσμα των νυχτοπερπατημάτων και των καπρίτσιων της, χωρίς να πείσουν βέβαια ούτε μικρά παιδιά. Οταν όμως βγήκαν στην επιφάνεια τα χοντρά παιχνίδια ανάμεσα σε επιχειρηματικούς ομίλους των ΗΠΑ και όχι μόνο, οι ενεργειακές μπίζνες κ.ά., το τροπάρι άλλαξε. Τώρα προβάλλεται εν χορώ και με ζέση ότι ο Κάθετος Διάδρομος δεν αμφισβητείται, ότι δεν ήταν σχέδιο της Γκιλφόιλ αλλά στρατηγική επιλογή των ΗΠΑ και άλλα τέτοια «καθησυχαστικά». Το ζήτημα, βέβαια, δεν είναι αυτό… Προφανώς η προώθηση του αμερικανικού LNG και παράλληλα η απεξάρτηση της Ευρώπης από το ρωσικό αέριο είναι στρατηγική κατεύθυνση των ΗΠΑ για την ενεργειακή κυριαρχία τους. Εκεί εντάσσεται ο Κάθετος Διάδρομος, ο οποίος «τεμαχίζεται» σε πληθώρα επιχειρηματικών συμφερόντων για την κάνουλα και τα φορτία, αλλά και γεωπολιτικών ανταγωνισμών για τις πύλες εισόδου, τα τερματικά σημεία κ.ο.κ. Αυτό ακριβώς λέει το ΚΚΕ και κρύβουν όλοι οι άλλοι. Οτι ο στόχος για αναβάθμιση της ελληνικής αστικής τάξης, μέσω της μετατροπής της χώρας σε ενεργειακό κόμβο, κυοφορεί τεράστιους κινδύνους και κανένα όφελος δεν υπάρχει για τους εργαζομένους και τις οικογένειές τους. Και, επιπλέον, είναι σχεδιασμός που έρχεται αντικειμενικά σε αντιπαράθεση με αντίστοιχες επιδιώξεις άλλων αστικών τάξεων στην περιοχή, τροφοδοτώντας νέους γύρους εμπλοκής και ξεκαθαρίσματος, που πληρώνουν οι λαοί.