Ο Ντόναλντ Τραμπ
Τα ουκρανικά drones και το αμερικανικό δίλημμα
Αυτές ακριβώς οι ζημιές εξηγούν γιατί η αμερικανική πρωτοβουλία προκαλεί ανησυχία στο Κίεβο. Η Ουκρανία έχει αναπτύξει συστηματικές επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη εναντίον ρωσικών διυλιστηρίων και άλλων ενεργειακών εγκαταστάσεων. Οι επιθέσεις περιορίζουν την επεξεργασία πετρελαίου, δυσχεραίνουν τις εξαγωγές καυσίμων και υποχρεώνουν τη Μόσχα να διαθέτει πρόσθετους πόρους για επισκευές και αντιαεροπορική προστασία.
Σύμφωνα με στοιχεία που επικαλείται το Reuters, κατά τους πρώτους οκτώ μήνες του 2026 καταγραφόταν κατά μέσο όρο ένα επιτυχημένο ουκρανικό πλήγμα σε ρωσικό διυλιστήριο κάθε τρεις ημέρες. Η συχνότητα αυτή δείχνει ότι η ενεργειακή υποδομή έχει μετατραπεί σε σταθερό πεδίο οικονομικής αντιπαράθεσης.
Η κυβέρνηση Τραμπ ζητά από την Ουκρανία να σταματήσει αυτές τις επιθέσεις, προκειμένου να διευκολυνθεί η τροφοδοσία της διεθνούς αγοράς. Ο Ζελένσκι αντιτείνει ότι το Κίεβο είναι διατεθειμένο να προχωρήσει σε αμοιβαία παύση, εφόσον η Ρωσία σταματήσει να πλήττει το ουκρανικό ενεργειακό σύστημα.
Ο πόλεμος στον Κόλπο αλλάζει τις προτεραιότητες
Η εξήγηση για την αμερικανική στροφή βρίσκεται χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από το ουκρανικό μέτωπο. Ο πόλεμος στο Ιράν έχει προκαλέσει σοβαρές διαταραχές στις ενεργειακές αγορές, επηρεάζοντας την παραγωγή και τις εξαγωγές καυσίμων από τον Περσικό Κόλπο. Ο Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας έχει καταγράψει απώλειες σχεδόν τριών εκατομμυρίων βαρελιών ημερήσιας δυναμικότητας διύλισης στην περιοχή.
Το ντίζελ είναι ιδιαίτερα κρίσιμο, επειδή χρησιμοποιείται στις εμπορευματικές μεταφορές, στη γεωργία, στη βιομηχανία και στις κατασκευές. Η αύξηση της τιμής του μεταφέρεται σταδιακά στο κόστος παραγωγής και διανομής πολλών αγαθών. Στις ΗΠΑ, οι τιμές του έχουν προσεγγίσει τα 6,30 δολάρια το γαλόνι. Με τις ενδιάμεσες εκλογές της 3ης Νοεμβρίου να πλησιάζουν, η κυβέρνηση Τραμπ αντιμετωπίζει μια ενεργειακή κρίση με άμεσες οικονομικές και πολιτικές συνέπειες.
Η αναζήτηση πρόσθετων καυσίμων από τη Ρωσία συνδέει έτσι δύο πολέμους που μέχρι πρόσφατα αντιμετωπίζονταν ως ξεχωριστές γεωπολιτικές κρίσεις. Με τις συνέπειες της αμερικανικής εμπλοκής στη Μέση Ανατολή να επηρεάζουν πλέον τη διαπραγματευτική θέση της Ουκρανίας.
Οι αντιδράσεις και το ευρωπαϊκό δίλημμα
Η νέα αμερικανική πολιτική προκαλεί αντιδράσεις ακόμη και στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα. Έξι γερουσιαστές, τέσσερις Ρεπουμπλικανοί και δύο Δημοκρατικοί, έχουν ζητήσει την ανάκληση της απόφασης για το ρωσικό ντίζελ, επικαλούμενοι την αμερικανική νομοθεσία που περιορίζει τις εισαγωγές ρωσικών ενεργειακών προϊόντων.
Για την Ευρώπη, το δίλημμα είναι εξίσου σοβαρό. Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις εξακολουθούν να υποστηρίζουν την οικονομική πίεση προς τη Ρωσία, ενώ αντιμετωπίζουν και οι ίδιες τις συνέπειες της ενεργειακής κρίσης. Η δυνατότητα διατήρησης μιας κοινής πολιτικής κυρώσεων δοκιμάζεται όταν η Ουάσιγκτον αρχίζει να χαλαρώνει τους περιορισμούς για να συγκρατήσει τις τιμές.
Οι αγορές αντιδρούν ήδη στις αμερικανικές ανακοινώσεις. Το Brent υποχωρεί κοντά στα 103 δολάρια το βαρέλι και τα συμβόλαια ντίζελ καταγράφουν πτώση, παρότι η ενεργειακή εκεχειρία δεν έχει ακόμη επιβεβαιωθεί και οι νέες ρωσικές παραδόσεις παραμένουν υποσχέσεις. Η αμερικανική κυβέρνηση επιτυγχάνει έτσι μια πρώτη μεταβολή στις προσδοκίες της αγοράς. Το κατά πόσο θα ακολουθήσει πραγματική αύξηση της προσφοράς παραμένει ανοιχτό.
Για την Ουκρανία, όμως, οι συνέπειες ενδέχεται να αποδειχθούν πιο μακροχρόνιες. Η Μόσχα αποκτά έναν πρόσθετο λόγο να διαπραγματεύεται με την Ουάσιγκτον, ενώ το Κίεβο καλείται να περιορίσει ένα μέσο πίεσης που έχει αναπτύξει με μεγάλο κόστος.
Ο πόλεμος στο Ιράν έχει ήδη μεταβάλει τις παγκόσμιες ενεργειακές ισορροπίες. Τώρα αρχίζει να επηρεάζει και τους όρους της σύγκρουσης στην Ουκρανία. Οι δύο πόλεμοι συνδέονται μέσα από την ίδια αγορά ενέργειας, ανατρέποντας τους πολιτικούς υπολογισμούς εκείνων που τους αντιμετώπιζαν ως ξεχωριστές συγκρούσεις.
Η Ουάσιγκτον ανακαλύπτει ότι οι στρατιωτικές επιλογές της στη Μέση Ανατολή έχουν συνέπειες που δεν μπορεί να περιορίσει γεωγραφικά. Και η Μόσχα αποκτά έναν πρόσθετο διαπραγματευτικό ρόλο, ακριβώς επειδή η αμερικανική πολιτική χρειάζεται πλέον κάτι που η Ρωσία μπορεί να προσφέρει.