Ο Ζαΐρ Μπολσονάρο βρίσκεται στη φυλακή Το PT αντιμετωπίζει ένα διαφορετικό πρόβλημα. Ο Λούλα είναι 80 ετών και παραμένει το κυρίαρχο πρόσωπο του κόμματος. Για τους μεγαλύτερους Βραζιλιάνους συμβολίζει ακόμη τις κοινωνικές μεταβολές των πρώτων κυβερνήσεών του. Για έναν σημερινό εικοσάχρονο βρίσκεται στο κέντρο της πολιτικής ζωής της χώρας από πολύ πριν εκείνος αποκτήσει δικαίωμα ψήφου. Ο Λούλα εξακολουθεί να έχει σημαντική στήριξη στους νέους –στην τελευταία Datafolha προηγούνταν στους 16 έως 24 ετών– αλλά χαμηλότερη από εκείνη που είχε καταγράψει στην ίδια ηλικιακή ομάδα πριν από τις εκλογές του 2022. Και εδώ εμφανίζεται μια ενδιαφέρουσα ασυμμετρία. Η βραζιλιάνικη Δεξιά προσπαθεί ήδη να μετατρέψει μια προσωποπαγή πολιτική εξέγερση σε μόνιμη πολιτική παράταξη. Το PT, ένα κόμμα με πολύ παλαιότερες και βαθύτερες οργανωτικές ρίζες, εξακολουθεί να εξαρτάται σε εξαιρετικά μεγάλο βαθμό από τον άνθρωπο που το οδήγησε για πρώτη φορά στην προεδρία πριν από σχεδόν ένα τέταρτο του αιώνα. Ο μπολσοναρισμός δείχνει ότι μπορεί να αναπαραχθεί χωρίς τον ιδρυτή του. Το πολιτικό οικοδόμημα του Λούλα δεν έχει ακόμη αποδείξει ότι μπορεί να κάνει το ίδιο. Ο δεύτερος γύρος της 25ης Οκτωβρίου παραμένει ανοιχτή αναμέτρηση. Η διαφορά των δύο υποψηφίων στον πρώτο ήταν μόλις 1,87 ποσοστιαίες μονάδες και οι δύο πλευρές στρέφονται τώρα στους ψηφοφόρους που δεν επέλεξαν κανέναν από τους δύο, αλλά και στην ασυνήθιστα υψηλή αποχή. Όποιο και αν είναι το αποτέλεσμα, όμως, ο πρώτος γύρος έχει ήδη καταγράψει μια μεταβολή που δεν εξαρτάται από το ποιος θα μπει τελικά στο προεδρικό μέγαρο. Η μείωση της ανεργίας και της ανισότητας δεν ήταν αρκετή για να διατηρήσει αμετάβλητη την κοινωνική συμμαχία του Λούλα. Από την άλλη πλευρά, ένα πολιτικό ρεύμα που πριν από οκτώ χρόνια ταυτιζόταν σχεδόν ολοκληρωτικά με έναν άνθρωπο διαθέτει πλέον δικό του κόμμα, κοινοβουλευτική δύναμη, κοινωνικά δίκτυα και έναν διάδοχο που έφτασε στον δεύτερο γύρο.
