Δεκάδες λιμάνια αναμένεται να «νεκρώσουν» με τη συντονισμένη απεργία σε Ευρώπη, Ασία, Αφρική, ακόμα και Αμερική στις 30 Οκτώβρη, στέλνοντας ελπιδοφόρο μήνυμα ότι «οι εργαζόμενοι έχουν τη δύναμη»!
Είναι μια μεγάλη διεθνιστική πρωτοβουλία που παίρνει τη σκυτάλη από την προηγούμενη Μέρα Δράσης, στις 6 Φλεβάρη, με τους λιμενεργάτες να διαδηλώνουν: «Δεν δουλεύουμε για τον πόλεμο! Λιμάνια των λαών και της ειρήνης – όχι βάσεις των ιμπεριαλιστών».
Στην Ελλάδα, μαζί με τους λιμενεργάτες στις προβλήτες ΙΙ και ΙΙΙ του Πειραιά, συμμετοχή με απεργία έχουν αποφασίσει οι ναυτεργάτες και οι εργάτες στη Ζώνη, στα άλλα Ναυπηγεία και στα εργοστάσια Μετάλλου. Σε ακόμα περισσότερους κλάδους και χώρους δουλειάς του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα θα ξεδιπλωθούν πρωτοβουλίες την ίδια μέρα.
Στον αγώνα θα συναντηθούν…
αυτοί που βάζουν σε κίνηση τις γερανογέφυρες. Που φορτώνουν εκατομμύρια τόνους εμπορευμάτων και τώρα οι επιχειρηματικοί όμιλοι τους ζητούν να «φορτώνουν» πρώτες ύλες, όπλα και πυρομαχικά για τον πόλεμο
οι ναυτεργάτες, που βάζουν μπρος τα βαπόρια σε όλο τον κόσμο και σήμερα οι εφοπλιστές τούς στέλνουν στις εμπόλεμες ζώνες για τα κέρδη τους, τους βάζουν να υπογράφουν θανατόχαρτα
οι εργάτες που χτίζουν τα βαπόρια και δίνουν ζωή στις μηχανές της μεταλλουργίας, και με τη στροφή στην πολεμική οικονομία βλέπουν την εργοδοσία να αρπάζει άλλη μια ευκαιρία για να απαιτήσει δουλειά με «τα κεφάλια μέσα», ένταση της εκμετάλλευσης για τα πολεμικά της σχέδια.
Η Μέρα Δράσης εξελίσσεται σε κορυφαίο σταθμό μαχητικής παρέμβασης του εργατικού κινήματος ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, στην εμπλοκή της χώρας, στη μετατροπή κρίσιμων υποδομών σε κρίκους της πολεμικής αλυσίδας.
Αλλά και ενάντια στις συνέπειες στα εργατικά δικαιώματα, στο εισόδημα, συνολικά στη ζωή των εργαζομένων, στα καλέσματα υποταγής μπροστά σε έναν ακόμα «δύσκολο χειμώνα» από την κλιμάκωση του ιμπεριαλιστικού πολέμου.
Αποτελεί ταυτόχρονα σταθμό στην απεργιακή κλιμάκωση του επόμενου διαστήματος για ΣΣΕ με αυξήσεις, για μέτρα υγείας και ασφάλειας, για σταθερό – μειωμένο εργάσιμο χρόνο. Ενάντια σε όλα εκείνα που – όπως αποδεικνύεται και στον νέο προϋπολογισμό – βάφουν στο «χακί» τη ζωή της εργατικής τάξης, καθορίζουν κάθε πλευρά της δουλειάς και της ζωής της, προκαλούν δικαιολογημένα μεγάλη δυσαρέσκεια για την πολιτική της κυβέρνησης και των άλλων κομμάτων.
Στις 30 Οκτώβρη, στην ίδια αγωνιστική «αλυσίδα» θα βρεθούν εργάτες από πολλές διαφορετικές χώρες, που οι αστικές τάξεις βάζουν στο στόχαστρο για τη μοιρασιά της ιμπεριαλιστικής λείας.
Ανάμεσά τους, οι Ελληνες λιμενεργάτες με τους Τούρκους συναδέλφους τους, εκπέμποντας το μήνυμα ότι η πατρίδα των εργαζομένων και του λαού δεν έχει κανένα κοινό συμφέρον με την πατρίδα των εκμεταλλευτών, που τους σέρνουν στη φωτιά των ανταγωνισμών και του πολέμου.
Η μέρα της μεγάλης διεθνούς δράσης δίνει απάντηση στο «τι μπορούμε να κάνουμε»: Δείχνει ότι οι εργαζόμενοι βρίσκουν τη δύναμη όταν βγαίνουν στον αγώνα κόντρα στους επιθετικούς σχεδιασμούς της αστικής τάξης. Οτι σήμερα και κάθε μέρα κρίνεται η σύγκρουση σε κάθε χώρα με το κεφάλαιο και τις στρατηγικές επιλογές του, η οργάνωση της εργατικής – λαϊκής αντεπίθεσης, ο δρόμος για την ανατροπή του σάπιου συστήματος της εκμετάλλευσης και του πολέμου.