Φλύκταινες θα έβγαλαν στο μέγαρο Μαξίμου, βλέποντας ότι η πρέσβης των ΗΠΑ στην Αθήνα, «εκλεκτή» της «φαμίλιας Τραμπ», Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, συναντήθηκε με τον πρώην πρωθυπουργό, ο οποίος φέρεται να σχεδιάζει νέο κόμμα, Αντώνη Σαμαρά. Οχι τίποτε άλλο, αλλά τόσοι «τεμενάδες» από τον Κυριάκο Μητσοτάκη και πάμπολλα πρωτοκλασάτα στελέχη της κυβέρνησής του στην Γκίλφοϊλ, κι’ αυτή να «διαφημίζει», με ανάρτησή της στο Χ, τη φωτογραφία της με τον Σαμαρά; (!) Τον άνθρωπο που δεν θέλει να βλέπει ούτε ζωγραφιστό σύσσωμη η «φαμίλια Μητσοτάκη».
Η συνάντηση Σαμαρά – Γκίλφοϊλ, κατά εκτιμήσεις, φέρεται σημειολογικά να είναι ένα μήνυμα της πρεσβείας. Δεν πας, εξάλλου, να φωτογραφηθείς με τον Σαμαρά, όταν οι πόρτες του Λευκού Οίκου είναι ακόμα κλειστές για τον Κ. Μητσοτάκη (!). Να σημειωθεί, πάντως, ότι ο Α. Σαμαράς, εδώ και πολύ καιρό, σχεδόν από την πρώτη στιγμή της επανεκλογής Τραμπ, φέρεται να έχει κάνει τα υπερατλαντικά «κουμάντα» του σε κύκλους πολύ κοντά στον νυν πρόεδρο των ΗΠΑ. Ως εκ τούτου, η συνάντησή του με την Γκίλφοϊλ δεν αποτελεί έκπληξη.
Βέβαια, η πρέσβης των ΗΠΑ ενέδυσε με διπλωματικό μανδύα τη συνάντηση, αναφέροντας στην ανάρτησή της: «Στον ρόλο μου ως πρέσβη των ΗΠΑ στην Ελληνική Δημοκρατία, είμαι αφοσιωμένη στην ενασχόληση με βασικές προσωπικότητες από ολόκληρο το πολιτικό φάσμα της Ελλάδας. Πρόσφατα είχα μια εξαιρετική συνάντηση με τον πρώην πρωθυπουργό Σαμαρά για να συζητήσουμε τις αμερικανο-ελληνικές σχέσεις». Η ίδια συναντήθηκε, επίσης, και με τον νεοτοποθετημένο γραμματέα της ΝΔ, Κώστα Κυρανάκη. Αλλά ποιος δίνει σημασία σε τέτοιες … λεπτομέρειες.
Ολισθήματα και εκνευρισμός
Πάντως, του Κ. Μητσοτάκη δεν του «βγαίνει» επικοινωνιακά. Ολο και κάτι στραβό του συμβαίνει το τελευταίο διάστημα. Ενδεικτικά είναι όσα συνέβησαν την περασμένη Τετάρτη, οπότε η Βουλή, σε εκδήλωση στο προαύλιό της, τίμησε τον τελευταίο από τους θρύλους του μουσικού Πολιτισμού της Ελλάδας. Τον Σταύρο Ξαρχάκο.
Αίφνης, εν μέσω της εκδήλωσης, ο πρωθυπουργός και ο αντιπρόεδρός του, Κωστής Χατζιδάκης, έγιναν … καπνός. Κάτι που μερίδα ΜΜΕ το σχολίασε ως «απρέπεια». Τυπικώς, βέβαια, το μέγαρο Μαξίμου ισχυρίστηκε ότι ο πρωθυπουργός είχε ειλημμένες υποχρεώσεις. Αλλοι λέγουν ότι ενοχλήθηκε, επειδή ο μεγάλος συνθέτης του ζήτησε δημόσια να προστατεύσει τη νεολαία από τον τζόγο. Μέρες Μουντιάλ που είναι, με την TV να κατακλύζεται από διαφημίσεις για τον τζόγο. Αλλοι είπαν ότι ενοχλήθηκε από το νέο τραγούδι του Σ. Ξαρχάκου, σε στίχους Λίνας Νικολακοπούλου, όπου μεταξύ των στίχων αναφέρεται: «Τέσσερα χρόνια θες για μια ψηφοφορία – Ψηφίζεις το αύριο και βγαίνει πάλι χτες». Προτού ολοκληρωθεί η εκτέλεση του τραγουδιού, ο Κ. Μητσοτάκης είχε κιόλας φύγει.
Φαίνεται ότι είναι πολύ αγχωμένος με τα προεκλογικά. Εξάλλου, ως λέγεται, όταν είναι πιεσμένος, δεν φημίζεται για τις … νηφάλιες αντιδράσεις του (!). Οπως και να’ χει, καταγράφεται στα – πολλά – ολισθήματά του η αποχώρησή του ενώ δεν είχε τελειώσει το τραγούδι. Καλά, ο «γαλαζοαίματος» δεν έχει ακούσει ότι αποτελεί μεγάλη προσβολή για τους καλλιτέχνες να φεύγουν θεατές ενώ δεν έχει τελειώσει η εκτέλεση π.χ. ενός τραγουδιού. Πόσο μάλλον, μέσα στις … όπερες όπου μεγάλωσε!
Ειδικό Δικαστήριο
Και σαν να μην έφτασαν όλα αυτά, ο «αναλυτής», θιασώτης της ΝΔ και του Κ. Μητσοτάκη, Ανδρέας Δρυμιώτης, άνοιξε θέμα Ειδικού Δικαστηρίου για τον πρωθυπουργό, για τις υποκλοπές.
Προφανώς, αναφέρει σε κείμενό του στον ιστότοπο, slpress, ο δημοσιογράφος, Σπύρος Γκουτζάνης, «το είπε για να προκαλέσει συσπείρωση των ψηφοφόρων περί τον Μητσοτάκη, αλλά μάλλον θα είχε το αντίθετο αποτέλεσμα. Ή τουλάχιστον έτσι το διάβασε το Μέγαρο Μαξίμου, που έσπευσε να αποσύρει τις σχετικές δηλώσεις και να κόψει την συζήτηση εν τη γενέσει».
Προσθέτει, δε, ότι «το ενδεχόμενο να πέσει η ΝΔ κάτω από το 25% στις εκλογές, όποτε και αν τις κάνει ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ανοίγει τον ασκό του Αιόλου των πολιτικών και εσωκομματικών εξελίξεων. Ο Δρυμιώτης εν ολίγοις είπε ότι εάν η ΝΔ πέσει κάτω από 25% θα εκλέξει 75 βουλευτές και οι αντίπαλοι του Μητσοτάκη θα έχουν την κοινοβουλευτική πλειοψηφία για να τον παραπέμψουν στο Ειδικό Δικαστήριο για την υπόθεση των υποκλοπών».
Σημειώνει, επίσης, ότι «το εάν θα υπάρχει από μία επόμενη κυβέρνηση διερεύνηση των δύσοσμων υποθέσεων – όχι μόνο των υποκλοπών, αλλά και οικονομικών σκανδάλων – είναι ένα ανοιχτό ερώτημα. Δίχως αναφορά σε Ειδικό Δικαστήριο, το έχει υπαινιχθεί σε δηλώσεις του ο Ευάγγελος Βενιζέλος».
Game changer ο Σαμαράς
Ολα αυτά είναι φυσικό να προκαλούν εκνευρισμό στο μέγαρο Μαξίμου. Μάλιστα, δεξιά – αντιμητσοτακικά φύλα, όπως η «Εστία», περιγράφοντας την κατάσταση στη ΝΔ, διερωτώνται: «Ποιος κυβερνά αυτό το κόμμα; Ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, ή το φάντασμα του Αντώνη Σαμαρά; Υπό κανονικές συνθήκες, η απάντηση σε αυτό το παράδοξο ερώτημα θα ήταν η αυτονόητη. Ο πρώτος. Ωστόσο, τα γεγονότα τούς τελευταίους δύο μήνες, αφότου έγινε σαφές ότι θα ιδρύσει κόμμα ο Αντώνης Σαμαράς, μας λένε άλλα».
Στην πραγματικότητα, επισημαίνει ο Σ. Γκουτζάνης, η ΝΔ δίνει μάχη να κρατηθεί πάνω από το 25% και ιδανικά να πιάσει το ποσοστό των ευρωεκλογών. Εν πολλοίς θα εξαρτηθεί από τον αστάθμητο παράγοντα της αποχής και από την επίπτωση που θα έχει το προαναγγελθέν κόμμα Σαμαρά. Εάν πέσει κάτω από το 25% τα πράγματα γίνονται δύσκολα. Ο Μητσοτάκης θα δεχθεί έντονη πίεση, τόσο από το εσωτερικό της ΝΔ, όσο και από τους άλλους πολιτικούς και επιχειρηματικούς παράγοντες, προκειμένου να αποχωρήσει ώστε να ανοίξει ο δρόμος για τον σχηματισμό κυβέρνησης – αφού κανείς από τα παλιά και νέα κόμματα δεν συνεργάζεται μαζί του. Από το περιβάλλον του Νίκου Δένδια ήδη την επομένη του Συνεδρίου της ΝΔ διέρρευσε ότι στην περίπτωση που πέσει κάτω από το 25%, αυτομάτως τίθεται θέμα διαδοχής.
Τα σενάρια αυτά, προσθέτει ο ίδιος, δεν λαμβάνουν υπόψη τις επιπτώσεις, όχι μόνο δημοσκοπικές, αλλά και ευρύτερα πολιτικές που θα έχει το κόμμα Σαμαρά. Ο πρώην πρωθυπουργός, πέρα από το στοχεύει σε ένα καλό ποσοστό, επιδιώκει να γίνει «game changer» και να επανατοποθετήσει την ατζέντα της πολιτικής αντιπαράθεσης. Μπαίνει έστω και έμμεσα στο εσωκομματικό παιχνίδι στη ΝΔ, αυξάνοντας την πίεση για αποχώρηση του Μητσοτάκη, ώστε να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για αποκατάσταση της ενότητας της παράταξης και κυρίως να διατηρήσουν την εξουσία.
Νέος διπλισμός;
Από την άλλη, ο πρώην πρωθυπουργός όσο καθυστερεί τόσο κινδυνεύει να βρεθεί απέναντι σε μία διαμορφωμένη νέα κατάσταση, που θα προσδιορίζεται από το δίπολο ΝΔ-Μητσοτάκης και ΕΛΑΣ-Τσίπρας. Η συνθήκη αυτή προς το παρόν ικανοποιεί και το Μέγαρο Μαξίμου, γιατί πέρα από το ότι ενισχύει την συσπείρωση, εκτιμά ότι η δυναμική της ΕΛΑΣ είναι περιορισμένη και σε κάθε περίπτωση κάτω από το 20%. Δεν λαμβάνει όμως υπόψη, ακόμη και για ψυχολογικούς λόγους, την ένταση του αιτήματος απαλλαγής από το καθεστώς Μητσοτάκη που κερδίζει έδαφος στην κοινωνική συνείδηση.
Δημοσκοπικά πάντα, η ΕΛΑΣ παγιώνεται στην δεύτερη θέση, αφήνοντας πίσω το ΠΑΣΟΚ και ξεκαθαρίζει το τοπίο στην ευρύτερη Κεντροαριστερά. Το ερώτημα είναι μέχρι που μπορεί να φθάσει και εάν μπορεί να απειλήσει τη ΝΔ. Ήδη οι μετρήσεις και οι εκτιμήσεις αναφέρουν ότι αγγίζει το 17%-18%, αλλά εξακολουθεί να διατηρεί ανοδική τάση. Το σημαντικότερο που της δίνουν οι μετρήσεις είναι ότι η διαφορά με τη ΝΔ είναι πια μονοψήφια.
Το Μέγαρο Μαξίμου, πάντως, προβάλλει τον «κίνδυνο Τσίπρα», όχι μόνο για να συσπειρώσει τους δικούς της ψηφοφόρους. Αλλά εξίσου για να απευθυνθεί στο «νεοφιλελέ» κοινό του ΠΑΣΟΚ.
Αδυνατούν να πιάσουν τον σφυγμό της κοινωνίας
Οπως και να’ χει, αναφέρεται στο ίδιο δημοσίευμα, σε σημαντικό βαθμό οι υπολογισμοί των κομματικών επιτελείων αδυνατούν να ανιχνεύσουν τις βαθύτερες διαθέσεις του κοινωνικού σώματος, ενώ μερικώς μόνο λαμβάνουν υπόψη τις γεωπολιτικές και οικονομικές εξελίξεις.
Η κυβέρνηση δεν μπορεί και είναι αμφίβολο εάν θέλει να ελέγξει την ακρίβεια. Ο ετήσιος πληθωρισμός στην Ελλάδα είναι πάνω από 5%, 50% πάνω από τον μέσο όρο της ευρωζώνης. Τα τρόφιμα στην Ελλάδα είναι 5% ακριβότερα από τον μέσο όρο της ΕΕ, ενώ το κατά κεφαλήν ΑΕΠ είναι 32% κάτω από τον μέσο όρο της ΕΕ των 27. Το υψηλό ενεργειακό κόστος μετακυλίεται στην παραγωγική διαδικασία και στην κατανάλωση.
Δυσκολίες όμως διαφαίνονται και στο πεδίο των ελληνοτουρκικών. Η δήλωση Τραμπ ότι η Τουρκία είναι σημαντικό μέλος του ΝΑΤΟ και ότι θα πάει στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα για να συναντηθεί με τον Ερντογάν και θα του έχει ένα μεγάλο δώρο, τορπιλίζει την όλη προσέγγιση της εξωτερικής πολιτικής Μητσοτάκη. Αλλά τινάζει στον αέρα και το αφήγημα ότι η προσέγγιση με τον Νετανιάχου αλλάζει το στάτους στην ευρύτερη περιοχή και «στριμώχνει τον Ερντογάν». Δεν είναι όμως μόνο ο Μητσοτάκης που έπεσε έξω στην ανάγνωση των εξελίξεων σε σχέση με το Ισραήλ…