140 χρόνια από την πρώτη Κόκκινη Πρωτομαγιά – Πανεργατικός αγώνας ενάντια στο απάνθρωπο καπιταλιστικό σύστημα που φέρνει

Στα μέσα του Φεβρουαρίου 2026, Βέλγος συλλέκτης έβγαλε σε ανοιχτή δημοπρασία μέσω πλατφόρμας ηλεκτρονικού εμπορίου 12 συγκλονιστικές φωτογραφίες ντοκουμέντα (από ένα μεγάλο σύνολο 260 φωτογραφιών, συνοδευόμενων από 16 έγγραφα και κάποια παλιά χαρτονομίσματα) οι οποίες αποτυπώνουν τις τελευταίες στιγμές των 200 κομμουνιστών μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα των ναζί στο σκοπευτήριο της Καισαριανής την Πρωτομαγιά του 1944.

Η ελληνική πολιτεία θα επιθυμούσε γρήγορα να λήξει το θέμα και οι φωτογραφίες των 200 «εκτελεσθέντων» ή «αγωνιστών» ή «πατριωτών», όπως πιο γενικόλογα παρουσιάστηκαν, να φτάσουν με συνοπτικές διαδικασίες σε χέρια ιδιωτών συλλεκτών και κλειστές συλλογές. Όμως το γνήσιο ενδιαφέρον, η συγκίνηση, η φόρτιση, η υπερηφάνεια που προκάλεσαν στον ελληνικό λαό τα φωτογραφικά ντοκουμέντα που κατέκλυσαν καταρχάς τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, και τα κύματα αιτημάτων από άτομα και συλλογικούς φορείς για τη διεκδίκηση του πολύτιμου υλικού, υποχρέωσαν το υπουργείο Πολιτισμού καταρχάς να εμπλακεί, να εξετάσει την αυθεντικότητα των φωτογραφιών και να προβεί σε αγορά τους, παγώνοντας τη δημοπρασία.

Στην πραγματικότητα, η κυβέρνηση και το υπουργείο Πολιτισμού δεν θεώρησαν ποτέ δικές τους τις φωτογραφίες. Είναι δεδομένο ότι το υπουργείο Πολιτισμού θα συνεχίσει την προσπάθειά του και θα κάνει ό,τι είναι ανθρωπίνως δυνατό καταρχάς για να καθυστερήσει, να υποβαθμιστεί, και ει δυνατόν να ξεχαστεί, η απόδοσή τους ελληνικό κοινό.

Οι φωτογραφίες των 200 κομμουνιστών για τον πλατύ κόσμο ήταν η φορτισμένη επαλήθευση με τις λεπτομέρειες μιας φωτογραφικής λήψης, της υπερήφανης στάσης -της θυσίας για τη λευτεριά, που όλοι γνώριζαν ότι οι κομμουνιστές είχαν κρατήσει.

Φυσικά, οι βιολογικοί ή/και ιδεολογικοί επίγονοι των ναζί και των Ελλήνων ταγματασφαλιτών και όλοι οι πολιτικοί τους συγγενείς προσπάθησαν και θα συνεχίσουν να προσπαθούν να οδηγήσουν τη λαϊκή συνείδηση σε συμπεράσματα αλλοιωμένα, διαφορετικά έως τελείως αναποδογυρισμένα σε σχέση με αυτά που βλέπει και κατανοεί με την καρδιά του και τη ματιά του ο απλός κόσμος.

Η κυβέρνηση δεν διαπιστώνει ούτε μισό κομμουνιστή ανάμεσα στους 200 εκτελεσμένους, αλλά αναγνωρίζει συνολικά «πατριώτες». Κανένας άλλος όρος που να περιγράφει τους εκτελεσμένους δεν εντοπίζεται στα Δελτία Τύπου του υπουργείου Πολιτισμού. Ο πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης, Κυριάκος Βελόπουλος ζήτησε να αγοραστούν οι φωτογραφίες «των Ελλήνων». Η Λατινοπούλου γκρίνιαξε πως «υπάρχει δυσανάλογη τιμή όταν πρόκειται για τους αριστερούς σε σχέση με τους δεξιούς», αποκαλύπτοντας, άθελά της, κάποιο -γενικόλογο έστω- πλαίσιο της πολιτικής ταυτότητας των 200 της Καισαριανής. Η συλλογική δεξιά προσπάθεια υποτίμησης έως και εξάλειψης της ιστορικής μνήμης συμπληρώθηκε και με το σπάσιμο της μοναδικής μαρμάρινης πλάκας στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής στην οποία αναγράφεται το γεγονός της εκτέλεσης των 200 κομμουνιστών την Πρωτομαγιά του 1944.

Τα υπόλοιπα κόμματα της κοινοβουλευτικής αντιπολίτευσης, μπροστά στην παλλαϊκή συγκίνηση που προκάλεσε η αποκάλυψη των 200 της Καισαριανής, επέλεξαν το δρόμο των δηλώσεων ιδιοτελούς κομματικής εκμετάλλευσης του γεγονότος

Με το δικό του ιδιαίτερο τρόπο το σημερινό ΚΚΕ δεν έκανε κάτι λιγότερο ή κάτι περισσότερο από αυτό που κάνει εν γένει με τον ιστορικό τίτλο του: μολονότι έχει γυρίσει την ιδεολογική και πολιτική του πλάτη στην πολιτική που πρέσβευε και υπηρετούσε το παλιό επαναστατικό ΚΚΕ, ωστόσο διεκδικεί σαν αποκλειστικά δική του κληρονομιά τη θυσία των εκτελεσμένων κομμουνιστών της Καισαριανής.

Όμως αυτή ήταν καρπός της γραμμής του εφάρμοσε το επαναστατικό ΚΚΕ κατά τη διάρκεια του αγώνα κατά της ναζιστικής κατοχής,την οποία η σημερινή ηγεσία του ΚΚΕ έχει αποκηρύξει ως λαθεμένη. Γι’ αυτό και η προσπάθειά της να εμφανιστεί ως ο κληρονόμος της ηρωικής θυσίας της Πρωτομαγιάς του 1944 αποτελεί μια ακόμη καπηλεία.

Όταν απορρίπτεις την επαναστατική γραμ­μή του ΚΚΕ που δημιούργησε την Πρωτομαγιά των 200 της Καισαριανής και την εποποιία του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ, τότε το να υψώνεις τη γροθιά ως τιμή στους αγωνιστές της Καισαριανής και όλων των μεγάλων αγώνων του επαναστατικού ΚΚΕ, δεν το κάνεις παρά μόνο για να δρέπεις καρπούς από τη μεγάλη αίγλη τους που διατηρείται άφθαρτη μέχρι σήμερα.

πηγή: Λαϊκός Δρόμος