Σχετικά Άρθρα
Σε ανοιχτό «πόλεμο» μετατρέπεται σταδιακά η διαμάχη για την εργατική πολιτική και την πολιτική ασφάλειας στους χώρους εργασίας μεταξύ της κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης, με αφορμή την τραγωδία στο εργοστάσιο της «Βιολάντα» στα Τρίκαλα.
Οι καταγγελίες των εργαζομένων για επί μακρόν οσμή προπανίου στους χώρους του εργοστασίου, αλλά και οι αποκαλύψεις της έρευνας της πυροσβεστικής για πλημμελή συστήματα ασφαλείας φέρνουν σε δύσκολη θέση την κυβέρνηση, η οποία κατηγορείται ανοιχτά από τα κόμματα της αντιπολίτευσης ότι έχει απορρυθμίσει σε σημαντικό βαθμό τη νομοθεσία για την ασφάλεια στους χώρους εργασίας, αλλά και ότι έσπευσε να παράσχει «κάλυψη» στην επιχείρηση πριν ολοκληρωθούν οι έρευνες για τα αίτια της έκρηξης που σκότωσε πέντε εργάτριες.
Ενδεικτικά, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Σωκράτης Φάμελλος, από το σημείο της τραγωδίας, κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι επιχειρεί «από τη μια να μπαζώσει την αλήθεια ακόμα μια φορά και από την άλλη να κρύψει τις ευθύνες της», χαρακτηρίζοντας «απαράδεκτη» τη δήλωση του κυβερνητικού εκπροσώπου πως δεν συνδέεται το τραγικό δυστύχημα με τα θέματα της εργασίας και τονίζοντας πως «είναι υποχρέωση της Πολιτείας να εξασφαλίζει την υγεία και την ασφάλεια στην εργασία».
Από την πλευρά του, ο εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ, Κώστας Τσουκαλάς, κατηγόρησε τον κυβερνητικό εκπρόσωπο, Παύλο Μαρινάκη, ότι «βιάστηκε να διαβεβαιώσει πως ούτε η κυβέρνηση ούτε ο εργοδότης έφεραν κάποια ευθύνη», λέγοντας ότι «ως κυβερνητικός εκπρόσωπος, δήλωσε ότι στην περίπτωση αυτή δεν υπάρχει παραβίαση της εργατικής νομοθεσίας. Αυτό είναι βαθιά αντιεπιστημονικό, ανακριβές καθώς η μη τήρηση των συνθηκών υγιεινής και ασφάλειας είναι μέρος αυτής της εργατικής νομοθεσίας».
Αλλά και το ΚΚΕ σημείωσε ότι «είναι πρόκληση η κυβέρνηση να τολμά, λίγες μέρες μετά το έγκλημα στη “Βιολάντα”, να προσβάλλει τη μνήμη των εκατοντάδων σκοτωμένων εργαζομένων, αναρωτώμενη τι σχέση μπορεί να έχει η κυβερνητική πολιτική με τα εργατικά “δυστυχήματα”. Είναι τα αποτελέσματα των περιβόητων “αναπτυξιακών” νόμων για λογαριασμό των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων που περιορίζουν τους ελέγχους […]. Όταν ψηφίζουν όλα τα παραπάνω, μαζί και με άλλα κόμματα, πανηγυρίζουν για το “ευνοϊκό επιχειρηματικό περιβάλλον” και τις “επιχειρήσεις-πρότυπα” και όταν έρθει το προδιαγεγραμμένο αποτέλεσμα, κάνουν τους ανήξερους».
Απαντώντας στην αντιπολίτευση, η κυβέρνηση σήκωσε ακόμα περισσότερο τους τόνους, με τον υπουργό Υγείας, Άδωνι Γεωργιάδη να δηλώνει (Real FM) ότι αυτό που κάνουν τα κόμματα της αντιπολίτευσης είναι «εμετική τυμβωρυχία. Είναι άθλια υποκείμενα που ασκούν αντιπολίτευση πάνω στα πτώματα», προσθέτοντας ότι «ο αριθμός των ελέγχων επί κυβέρνησης Μητσοτάκη είναι διπλάσιος από αυτούς που έγιναν επί Πρώτης Φοράς Αριστεράς».
Σε αντίστοιχο ύφος, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης, δήλωσε ότι «το να προσπαθούν κάποιοι, στο τραγικό άκουσμα της είδησης του θανάτου πέντε συμπολιτών μας, να τετραπλασιάσουν τους νεκρούς από εργατικά δυστυχήματα, για να δημιουργήσουν εντυπώσεις, για να βγάλουν τον κόσμο στους δρόμους και να κάνουν καριέρα, είναι ό,τι πιο χυδαίο μπορεί να κάνει κάποιος στη ζωή του. Χαρακτηρίζονται γι’ αυτό και θα είμαστε εμείς εδώ για να τους αποκαλύπτουμε την ξεφτίλα τους. Γιατί είναι ξεφτίλα πάνω στο θάνατο των ανθρώπων, πάνω στην ανάγκη για δικαιοσύνη, πάνω στην ανάγκη για επίρριψη ευθυνών σε όποιον έχει ευθύνη, να λες ψέματα στον κόσμο».
Ο ίδιος εξήγησε ποιες υπηρεσίες είναι αρμόδιες για κάθε τομέα της λειτουργίας μιας επιχείρησης (Επιθεώρηση Εργασίας, Πυροσβεστική, Περιφέρεια, κ.λπ.) και υποστήριξε ότι «δεν ισχύει ότι 4 μόνο στα Τρίκαλα κάνουν ελέγχους στις επιχειρήσεις των Τρικάλων. Αυτό δεν ισχύει. Είναι η μισή αλήθεια. Γιατί τους ελέγχους αυτούς τους κάνουν μαζί και με υπαλλήλους από τους υπόλοιπους υπαλλήλους της Περιφέρειας Θεσσαλίας που είναι 57 και με τους 36 ειδικούς επιθεωρητές που πάνε και κάνουν στοχευμένους ελέγχους».
Σημείωσε, δε, ότι «η δικαιοσύνη πρέπει να εξετάσει κάθε πτυχή αυτής της υπόθεσης, κάθε έλεγχο ο οποίος έχει γίνει, κάθε αιτίαση, κάθε κατηγορία, και προεισαγωγικώς να τονίσω ότι οτιδήποτε οι εργαζόμενοι πρέπει να πουν, να μη φοβηθούν να το πουν. […] Άπλετο φως στην υπόθεση, χωρίς να κάνουμε τους δικαστές και τους εισαγγελείς. Τουλάχιστον εμείς δεν θα τους κάνουμε».