Trump’s plan for Venezuela
Η επιχείρηση με την κωδική ονομασία “Operation Absolute Resolve” ήταν μια εξαιρετικά λεπτομερώς σχεδιασμένη στρατιωτική επιχείρηση που περιελάμβανε 150 αεροσκάφη από 20 διαφορετικές βάσεις των ΗΠΑ και ναυτικές μονάδες. Οι επιθέσεις ήταν διαδοχικές, στοχεύοντας σε ραντάρ και αμυντικές εγκαταστάσεις, πριν οι κομάντος Delta Force καταλάβουν τον πρόεδρο της Βενεζουέλας, Νικολάς Μαδούρο, με ταχύτητα και ακρίβεια, σχεδόν χωρίς λάθη.
Η υλοποίηση και το κενό σχεδιασμού μετά την επιχείρηση
Παρά τον σχολαστικό σχεδιασμό της επιχείρησης, η διοίκηση του Trump φαίνεται να μην έχει επαρκή πλάνο για το τι θα ακολουθήσει μετά την επιτυχία της επιχείρησης. Ο ίδιος ο Trump δήλωσε ότι η χώρα θα διοικείται από άτομα που υποστηρίζουν την πολιτική του μέχρι να υπάρξει μια ασφαλής και δίκαιη μετάβαση, αλλά δεν έγινε σαφές ποιοι είναι αυτοί οι άνθρωποι ή πώς θα διοικούν. Αυτό δημιουργεί σύγχυση σχετικά με τη διαχείριση ενός κράτους 30 εκατομμυρίων κατοίκων, μεγαλύτερου από την Καλιφόρνια.
Η αντίδραση στο εσωτερικό της Βενεζουέλας
Η είδηση της σύλληψης του Μαδούρο προκάλεσε αρχικά δυσπιστία και αμφιβολία, καθώς συνέπεσε με την τοπική “Ημέρα της Αθωότητας”, παρόμοια με την Πρωταπριλιά. Παρόλο που υπήρξαν μεμονωμένοι εορτασμοί, η κυβέρνηση του Μαδούρο παραμένει σχεδόν ανέπαφη, με τις ίδιες στρατιωτικές και πολιτικές δυνάμεις να συνεχίζουν να λειτουργούν. Ο φόβος και η αβεβαιότητα κυριαρχούν στους πολίτες, που δεν τολμούν να γιορτάσουν.
Η στάση της αντιπολίτευσης και η έλλειψη υποστήριξης
Ο Trump δεν έχει ενθαρρύνει ούτε έχει αναγνωρίσει επίσημα την ηγέτιδα της αντιπολίτευσης, Μαρία Κορίνα Μάτσο, παρά το γεγονός ότι έχει λάβει το Νόμπελ Ειρήνης. Η αντιπολίτευση ισχυρίζεται ότι κέρδισε τις εκλογές του 2024, αλλά ο Μαδούρο αρνείται να παραδώσει την εξουσία. Η αμφιβολία για το ποιος εκπροσωπεί τη βούληση του λαού είναι εμφανής, ενώ η προτεραιότητα της αμερικανικής κυβέρνησης φαίνεται να είναι ο έλεγχος των τεράστιων κοιτασμάτων πετρελαίου της χώρας.
Ο ρόλος του πετρελαίου και οι οικονομικές προοπτικές
- Η Βενεζουέλα διαθέτει περίπου 300 δισεκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου, περισσότερα από τη Σαουδική Αραβία.
- Η παραγωγή πετρελαίου έχει μειωθεί δραματικά από τα 3 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως που παρήγε η χώρα όταν ανέλαβε ο Chavez στα 800-900 χιλιάδες βαρέλια σήμερα.
- Αναμένεται ότι η παραγωγή μπορεί να αυξηθεί στα 2,5 εκατομμύρια βαρέλια μέσα σε 3-5 χρόνια με τις κατάλληλες επενδύσεις.
- Η διοίκηση Trump σχεδιάζει να επιτρέψει σε μεγάλες αμερικανικές πετρελαϊκές εταιρείες να επενδύσουν δισεκατομμύρια για την ανακαίνιση της πετρελαϊκής υποδομής, επιδιώκοντας οικονομική άνθηση.
Πολιτικές και προσωπικές επιρροές στην απόφαση
Η σύλληψη του Μαδούρο και η επιχείρηση εναντίον του συνδέονται στενά με την πολιτική ατζέντα του υπουργού Εξωτερικών, Μάρκο Ρούμπιο, που έχει μακρά ιστορία στήριξης της αντιπολίτευσης της Βενεζουέλας και σημαντική βάση ψηφοφόρων από τη βενεζουελάνικη κοινότητα στη Φλόριντα. Υπάρχουν επίσης ανησυχίες ότι ο Trump και οι συνεργάτες του θα εκμεταλλευτούν την κατάσταση για οικονομικά οφέλη, με συμφωνίες που θα ωφελήσουν τους ίδιους και τους δισεκατομμυριούχους φίλους τους.
Εσωτερικές αντιδράσεις και προκλήσεις
Μέλη της πολιτικής του συμμαχίας, όπως η Marjorie Taylor Greene, κατηγορούν τον Trump ότι εγκαταλείπει τους υποστηρικτές του, που είχαν ψηφίσει για την κατάργηση του συστήματος που προστατεύει τους πλούσιους και ισχυρούς. Παρά τις αντιφάσεις με τις υποσχέσεις “America First”, η βάση του Trump φαίνεται να τον στηρίζει, ενώ το κέντρο της πολιτικής σκηνής εκφράζει ανησυχίες.
Οι προκλήσεις της διακυβέρνησης μετά την επιχείρηση
Η τρέχουσα κατάσταση στη Βενεζουέλα δημιουργεί ένα κενό εξουσίας όπου διάφορες φατρίες της κυβέρνησης ανταγωνίζονται για την ηγεσία, δημιουργώντας αβεβαιότητα, αστάθεια και ενδεχομένως βία. Η συνεργασία με την κυβέρνηση ή την αντιπολίτευση παραμένει ασαφής, με τον αντιπρόεδρο Ντελί Ροντρίγκεζ να καλεί για συνεργασία με τις ΗΠΑ, ενώ η ανάγκη για σταθερότητα είναι επιτακτική.
Did US breach international law?
Η πρόσφατη στρατιωτική επέμβαση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα και η σύλληψη του προέδρου Μαδούρο έχουν προκαλέσει έντονες συζητήσεις για τη νομιμότητα των ενεργειών αυτών σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο. Πρώην διπλωμάτης και ειδικός στο διεθνές δίκαιο, ο Scott Anderson, αναλύει την κατάσταση και τους νομικούς λόγους που τίθενται υπό αμφισβήτηση.
Η νομική βάση της επέμβασης
- Η επέμβαση φαίνεται να βασίζεται σε επιχειρήματα που συνδέουν τον Μαδούρο με ναρκωτρομοκρατία, θεωρώντας την απειλή άμεση για την εθνική ασφάλεια των ΗΠΑ.
- Ωστόσο, το διεθνές δίκαιο, όπως ορίζεται από τον Καταστατικό Χάρτη του ΟΗΕ, απαιτεί την ύπαρξη ένοπλης επίθεσης ή άμεσης απειλής επίθεσης για τη χρήση ένοπλης βίας από ένα κράτος εναντίον άλλου.
- Η σύνδεση της ναρκωτικής διακίνησης με στρατιωτική απειλή θεωρείται από πολλές χώρες υπερβολική και μη αποδεκτή νομικά.
Η θέση των ΗΠΑ και η καινοτομία στο διεθνές δίκαιο
Οι ΗΠΑ έχουν υιοθετήσει ευρύτερες ερμηνείες της έννοιας της “ένοπλης επίθεσης” σε άλλα πλαίσια, όπως στον κυβερνοπόλεμο, αλλά η επέμβαση στη Βενεζουέλα δεν συνοδεύεται από σαφή και τεκμηριωμένη νομική επιχειρηματολογία από την αμερικανική διοίκηση. Η απουσία διεθνούς νομικής διπλωματίας για την πειθώ άλλων κρατών δημιουργεί ερωτηματικά για τη νομιμότητα αυτής της δράσης.
Πιθανότητα μελλοντικών επεμβάσεων
Παρότι δεν είναι βέβαιο αν οι ΗΠΑ θα προβούν σε παρόμοιες στρατιωτικές ενέργειες σε χώρες όπως η Κολομβία, η Κούβα ή η Γροιλανδία, η τάση της πρώτης κυβέρνησης Trump για αυξημένη χρήση στρατιωτικής ισχύος φαίνεται να συνεχίζεται. Η υπόθεση Μαδούρο είναι ιδιαίτερη, καθώς αντιπροσωπεύει ένα πραγματικό πολιτικό πρόβλημα για τις ΗΠΑ στη Δυτική Ημισφαίριο.
Πολιτικές και στρατηγικές διαφωνίες στην αμερικανική διοίκηση
Η διοίκηση Trump είχε δεσμευτεί δημοσίως να απομακρύνει τον Μαδούρο, ενώ πρόσφατα αποκαλύφθηκε ότι προσφέρθηκε στον Μαδούρο μια «χρυσή» εξορία στην Τουρκία, την οποία απέρριψε. Αυτή η κίνηση ίσως αντανακλά την ανάγκη της διοίκησης να διατηρήσει το πολιτικό της πρόσωπο και να μειώσει την κλιμάκωση μιας δαπανηρής και αμφιλεγόμενης στρατιωτικής εκστρατείας κατά των ναρκωτικών.
Ασάφεια στην πολιτική των ΗΠΑ για τη διακυβέρνηση της Βενεζουέλας
- Ο Trump ανέφερε δημόσια την πιθανότητα οι ΗΠΑ να “τρέχουν” τη Βενεζουέλα, αλλά ο Υπουργός Εξωτερικών έκανε πίσω στις δηλώσεις αυτές.
- Η αμερικανική κυβέρνηση εξακολουθεί να αναγνωρίζει ως νόμιμο ηγέτη τον Χουάν Γκουαϊδό, πρόεδρο της Εθνοσυνέλευσης του 2015, αλλά δεν έχει διευκρινίσει πώς θα ασκήσει πραγματική εξουσία.
- Η αντιπολίτευση ισχυρίζεται ότι κέρδισε τις εκλογές του 2024 μέσω της υποψηφίας Ματσίδο, αλλά δεν έχει αναλάβει τη διακυβέρνηση.
Διεθνείς προεκτάσεις και μηνύματα προς άλλα κράτη
Η επέμβαση στη Βενεζουέλα στέλνει πολλαπλά μηνύματα, ειδικά προς τη Κίνα και τη Ρωσία, που έχουν σημαντική επιρροή στη χώρα. Η αμερικανική στρατηγική φαίνεται να υιοθετεί ένα μοντέλο σφαιρών επιρροής, όπου οι μεγάλες δυνάμεις έχουν το δικαίωμα να ελέγχουν περιοχές επιρροής τους, ενώ παράλληλα διατηρείται μια ισορροπία δυνάμεων.
Συμπεράσματα
Η επέμβαση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα θέτει σε δοκιμασία το διεθνές δίκαιο και το σύστημα κανόνων που διέπει τις διεθνείς σχέσεις. Η ασαφής πολιτική των ΗΠΑ για το μέλλον της χώρας, οι εσωτερικές διαφωνίες και η αμφιλεγόμενη νομική βάση της επέμβασης δημιουργούν ένα περιβάλλον αβεβαιότητας και έντασης στην περιοχή και παγκοσμίως.
Australia’s cautious reaction
Η στρατιωτική επέμβαση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα έχει διχάσει τους ηγέτες παγκοσμίως, με κάποιους να εκφράζουν έντονη αντίδραση και άλλους να την υποδέχονται θετικά. Στην Αυστραλία, η αντίδραση της κυβέρνησης είναι συγκρατημένη και προσεκτική, ενώ παράλληλα η πολιτική σκηνή αντιμετωπίζει άλλες πιεστικές εσωτερικές προκλήσεις.
Η επίσημη θέση της αυστραλιανής κυβέρνησης
Η κυβέρνηση του πρωθυπουργού Άντονι Αλμπανέζι εξέφρασε ανησυχίες για το καθεστώς Μαδούρο στη Βενεζουέλα, αλλά απέφυγε να πάρει σαφή θέση σχετικά με τη νομική βάση της αμερικανικής επιχείρησης. Υπογράμμισε την υποστήριξή της στο διεθνές δίκαιο και κάλεσε τις ΗΠΑ να διευκρινίσουν τους λόγους και τη νομιμότητα των ενεργειών τους.
Η αντίδραση της αντιπολίτευσης
Αντίθετα, η αντιπολίτευση στην Αυστραλία εξέφρασε σαφή υποστήριξη στην απομάκρυνση του Μαδούρο, επισημαίνοντας τις παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και την καταπίεση της δημοκρατίας στη Βενεζουέλα. Θεωρεί ότι η απομάκρυνση του Μαδούρο αποτελεί θετικό βήμα για τη χώρα.
Εσωτερικές προκλήσεις και η υπόθεση Bondi
Παράλληλα, η αυστραλιανή κυβέρνηση αντιμετωπίζει αυξανόμενες πιέσεις να συστήσει ομοσπονδιακή βασιλική επιτροπή για την επίθεση στο Bondi και το ζήτημα του αντισημιτισμού. Κορυφαίοι αθλητές, επιχειρηματίες, μέλη της δικαιοσύνης και βουλευτές από διάφορα κόμματα απαιτούν διεξοδική έρευνα για την αντιμετώπιση του φαινομένου.
Διαφωνίες για την αναγκαιότητα και το εύρος της βασιλικής επιτροπής
- Υπάρχουν αντιρρήσεις για τη σύσταση της βασιλικής επιτροπής, με ορισμένους νομικούς να επισημαίνουν την ανάγκη προσεκτικού ορισμού του αντισημιτισμού, συμπεριλαμβανομένων των μη-σιωνιστικών απόψεων.
- Οι επικριτές προειδοποιούν για την τάση των βασιλικών επιτροπών να επεκτείνονται πέρα από τον αρχικό σκοπό τους.
Νομοθετικές πρωτοβουλίες και μελλοντικά βήματα
Η κυβέρνηση επικεντρώνεται στην αυστηροποίηση των νόμων κατά του ρητορικού μίσους, με νομοσχέδια που αναμένεται να εισαχθούν στη βουλή στο δεύτερο εξάμηνο του Ιανουαρίου. Παρά τις πιέσεις για άμεση σύγκληση κοινοβουλίου, η κυβέρνηση προτάσσει την ανάγκη να μελετηθούν σοβαρά τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν για την πρόληψη παρόμοιων επιθέσεων στο μέλλον.
Συνολική εικόνα
Η αντίδραση της Αυστραλίας είναι χαρακτηριστική μιας ισορροπημένης προσέγγισης, που συνδυάζει την υποστήριξη στο διεθνές δίκαιο και την ανησυχία για την πολιτική σταθερότητα στη Βενεζουέλα, με την αντιμετώπιση των εσωτερικών κοινωνικών προκλήσεων. Η κυβέρνηση φαίνεται να αποφεύγει την άμεση ανάμειξη σε διεθνείς συγκρούσεις, ενώ παράλληλα προσπαθεί να διαχειριστεί ευαίσθητα θέματα στην εγχώρια πολιτική σκηνή.