Η εικόνα που διαμορφώνεται με κλειστούς εθνικούς δρόμους εν μέσω εορτών αποτυπώνει μια πολιτική αποτυχία σε πολλά επίπεδα: η κυβέρνηση καλείται να διαχειριστεί κοινωνικό αίτημα, αλλά με εντολές που μετατρέπουν τον ταξιδιώτη σε «όμηρο» και τον αγρότη σε «εχθρό» εντείνει την κοινωνική πόλωση και πλήττει την εικόνα της. Η έλλειψη στρατηγικής επενεργεί πλέον ως δευτερογενής κρίση εμπιστοσύνης.
Ο αποκλεισμός των δρόμων με επίκληση «εντολής από την κυβέρνηση» επιτείνει μια ήδη τεταμένη κατάσταση. Οι αγρότες βλέπουν τις κινητοποιήσεις τους να στιγματίζονται, ενώ η ταλαιπωρία των ταξιδιωτών ενισχύει την κοινωνική σύγκρουση αντί να δημιουργεί πλαίσιο λύσης. Αντί η πολιτική να αποφεύγει τη ρήξη, επιλέγει πρακτικές που διευρύνουν το ρήγμα ανάμεσα στον λαό και την εξουσία.


