Λιγότερο απο 1 λεπτό
Διάρκεια άρθρου:
Λεπτά
Πραγµατικά δεν ξέρω πώς σκέφτηκαν εκεί, στο Μέγαρο Μαξίµου, και θεώρησαν σωστό τακτικά, στην παρούσα χρονική συγκυρία, να τοποθετήσουν τον πρωθυπουργό απέναντι στην Κοινοβουλευτική Οµάδα της Ν.∆., µε αυτές τις… σπασµωδικού χαρακτήρα εξαγγελίες για το µέλλον το εγχώριου κοινοβουλευτισµού. Ειδικά το κοµµάτι του ασυµβιβάστου είναι για γέλια και για κλάµατα µαζί. Λες και ο βουλευτής που θα µπορούσε, για παράδειγµα, να παραιτηθεί για να γίνει υπουργός δεν θα µπει στον πειρασµό να κάνει ρουσφέτια ή ο εξωκοινοβουλευτικός, ο οποίος µπορεί να… γλυκαθεί από την περιρρέουσα ατµόσφαιρα της πολιτικής και να θελήσει να είναι µελλοντικά υποψήφιος, θα σταθεί στο τεχνοκρατικό του ύψος και δεν θα κάνει εξυπηρετήσεις. Για να µη συζητήσουµε για το γεγονός ότι η Βουλή θα καταστεί κέντρο διερχοµένων, µε επιλαχόντες να µπαινοβγαίνουν κάθε λίγο και λιγάκι και τον ανασχηµατισµό να ισοδυναµεί µε µετασχηµατισµούς στη σύνθεση του Σώµατος. Σαν να µην έφθαναν όλα αυτά, ο Κυριάκος Μητσοτάκης σκέφτεται, κατόπιν εισηγήσεων κυρίως του Ακη Σκέρτσου, να ανοίξει για τα καλά τη σχετική κουβέντα, παράλληλα µε άλλα ζητήµατα, όπως το όριο στις θητείες του βουλευτή ή την αλλαγή του εκλογικού συστήµατος (επικρατούσες εναλλακτικές το γερµανικό µοντέλο µε 150 Επικρατείας και 150 µονοεδρικές και η πιθανότητα διεύρυνσης των περιφερειών), στη διάρκεια του Τακτικού Συνεδρίου. ∆ηλαδή ο… αναντικατάστατος εξωκοινοβουλευτικός υπουργός προτείνει -σε µια στιγµή που θα αποτελεί σταθµό για την εσωκοµµατική συνοχή στην παρούσα συγκυρία και µάλιστα ενόψει δύσκολων στιγµών για τη διακυβέρνηση της χώρας και µε φόντο την εκλογολογία- τη δηµιουργία µιας αχρείαστης, πλην όµως πιθανότατα µοιραίας εσωστρέφειας. Ταυτόχρονα, δίνεται πρώτη φορά η δυνατότητα να «ακουµπήσουν» ακόµα περισσότεροι βουλευτές στους ώµους των Καραµανλή και Σαµαρά για πασχαλινή παρηγοριά…