Ανακοίνωση του Μ–Λ ΚΚΕ για την προσωρινή εκεχειρία
Μεγάλη νίκη του ιρανικού λαού, όλων των λαών του κόσμου
Μεγάλη ήττα των ΗΠΑ-Ισραήλ και όλων των αντιδραστικών
Σαράντα μέρες μετά την εξαπόλυση του πολέμου από τους αμερικανοσιωνιστές και λίγες ώρες πριν εκπνεύσει το βάρβαρο τελεσίγραφο Τραμπ με το οποίο απειλούσε «να εξαφανίσει έναν ολόκληρο πολιτισμό», οι Ιρανοί -κουρελιάζοντας για άλλη μια φορά τα αλλεπάλληλα αμερικανικά τελεσίγραφα και τις ιμπεριαλιστικές προσταγές για «άνευ όρων παράδοση»- εξανάγκασαν τις ΗΠΑ σε μια μεγάλη υποχώρηση, σε μια εκεχειρία και κατάπαυση του πυρός δύο εβδομάδων σε όλα τα μέτωπα του πολέμου της Μέσης Ανατολής στη βάση των 10 σημείων που πρότειναν στις διαπραγματεύσεις.
Οι αμερικάνοι ιμπεριαλιστές εξαναγκάστηκαν σε προσωρινή -έστω- κατάπαυση του πυρός χωρίς να πετύχουν κανένα διακηρυγμένο στόχο τους, όταν εξαπέλυσαν τον πόλεμο. Ούτε το βασικό τους στόχο που ήταν η ανατροπή του καθεστώτος του Ιράν και η εγκαθίδρυση μιας κυβέρνησης ανδρεικέλων στην Τεχεράνη. Αλλά ούτε και τους άλλους στόχους τους, όπως την καταστροφή των πυρηνικών εγκαταστάσεων, την καταστροφή του πυρηνικού και βαλλιστικού προγράμματος του Ιράν και του εμπλουτισμένου ουρανίου. Έτσι αποχωρούν προσωρινά άπραγοι και το μόνο που «κατάφεραν» αυτές τις 40 μέρες ήταν να δολοφονήσουν με δόλιο τρόπο ένα τμήμα της ιρανικής ηγεσίας και χιλιάδες άμαχο πληθυσμό, με αποκορύφωμα της βαρβαρότητάς τους τη φριχτή δολοφονία 170 μαθητριών, καθώς και την καταστροφή στρατιωτικών και πολιτικών υποδομών, εγκλήματα που δεν μπόρεσαν να κάμψουν την γενναία αντίσταση του ιρανικού λαού. Σίγουρα η εκεχειρία είναι προσωρινή και τίποτα δεν προδικάζει πως οι εγκληματίες Τραμπ και Νετανιάχου και οι δυνάμεις που βρίσκονται από πίσω τους δεν θα επιχειρήσουν να επανέλθουν για να πάρουν τη ρεβάνς. Όμως τα όριά τους φάνηκαν και από πουθενά δεν προκύπτει ότι μια νέα επίθεση θα έχει καλύτερη τύχη από αυτή.
Όταν οι αμερικάνοι ιμπεριαλιστές είδαν να ναυαγούν τα σχέδιά τους για ανατροπή του καθεστώτος και «ξεσηκωμό του λαού», στον οποίο καλούσαν απεγνωσμένα, τότε ο Τραμπ -παρά τις γελοίες θριαμβολογίες- κήρυξε άρον-άρον τον προσωρινό τερματισμό των εχθροπραξιών αντιμέτωπος με την άβυσσο που ανοιγόταν μπροστά του από έναν πόλεμο μακράς διάρκειας στη Μέση Ανατολή. Ξύπνησε στην Ουάσιγκτον ο εφιάλτης που έζησαν την τελευταία εικοσιπενταετία στη Μέση Ανατολή, όπου βούλιαξαν μέσα στο τέλμα των πολέμων τους, γνωρίζοντας συντριπτικές ήττες από τη γενναία αντίσταση των λαών του Ιράκ, του Αφγανιστάν, της Συρίας, της Παλαιστίνης, της Λιβύης. Ήταν αυτοί οι πόλεμοι και οι ταπεινωτικές ήττες που γνώρισαν, με τελευταία αυτή στο Αφγανιστάν το 2021, που αποτέλεσαν βασικό παράγοντα για την εξασθένηση της γενικής τους δύναμης και την παρακμή στην οποία έχουν περιέλθει. Κι αν γνώρισαν συντριπτικές ήττες τότε που βρίσκονταν στον κολοφώνα της δύναμής τους, όντας μοναδική υπερδύναμη, αναλογίζονται ποια θα ήταν στη σημερινή περίοδο η κατάληξη ενός νέου μακρόχρονου πολέμου με την πιο ισχυρή περιφερειακή δύναμη της Μέσης Ανατολής, όταν μάλιστα τώρα βρίσκονται σε πορεία παρακμής, εξασθένησης και μεγάλου εσωτερικού διχασμού, ενώ οι αντίπαλοί τους κινέζοι και ρώσοι ιμπεριαλιστές ακροβολίζονται και καραδοκούν…
Στην πραγματικότητα, όμως, ο πόλεμος των 40 ημερών της πολεμοκάπηλης συμμαχίας αμερικανών και σιωνιστών ήταν μια μεγάλη ήττα, μια κανονική πανωλεθρία με τεράστιες συνέπειες που θα φανούν άμεσα και στη συνέχεια στο εσωτερικό των ΗΠΑ και του Ισραήλ, ένα σημείο καμπής που αλλάζει τους συσχετισμούς δυνάμεων στην ευρύτερη περιοχή και σηματοδοτεί τα όρια και τις δυνατότητές τους στη Μέση Ανατολή και διεθνώς κατά την περίοδο που διανύουμε.
Το Ιράν, που δέχτηκε απρόκλητη πολεμική επίθεση και απέκρουσε τους επιδρομείς, υπερασπίζοντας τα κυριαρχικά του δικαιώματα και ανταποδίδοντας με συντριπτικά πλήγματα, δεν είχε λόγους να αρνηθεί το προσωρινό τέλος των εχθροπραξιών στο βαθμό μάλιστα που οι εχθροί του δεν πέτυχαν τους στόχους τους και οι «σύμμαχοί» του, Πεκίνο και Μόσχα, για τα δικά τους συμφέροντα, πίεζαν όλους για ένα συμβιβασμό. Παρά τα χτυπήματα που δέχθηκε και τις καταστροφές που υπέστη, το Ιράν δεν υποτάχθηκε, αντιστάθηκε στους επιδρομείς και υπερασπίστηκε την εθνική αξιοπρέπεια και κυριαρχία του. Το Ιράν και ο λαός του είναι οι μεγάλοι νικητές του πολέμου. Όχι μόνο γιατί απέκρουσαν τις πολεμικές επιθέσεις και ματαίωσαν τα κατακτητικά σχέδια και τους σκοπούς των επιθετιστών, αλλά γιατί κατάφεραν για πρώτη φορά μεγάλα πυραυλικά πλήγματα στις στρατιωτικές βάσεις και υποδομές των ΗΠΑ-Ισραήλ στην περιοχή. Κατέστρεψαν ολοκληρωτικά όλες τις στρατιωτικές βάσεις των Αμερικανών στις χώρες του Κόλπου, που είναι από τις μεγαλύτερες στον πλανήτη, στη Σαουδική Αραβία, στα Ενωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Κατάρ, το Μπαχρέιν, το Κουβέιτ, ενώ όλες οι χώρες αυτές υπέστηκαν μεγάλες καταστροφές στις υποδομές τους, αφού από τις στρατιωτικές βάσεις των Αμερικανών που βρίσκονται στα εδάφη τους εξαπολύονταν στην αρχή του πολέμου όλες οι στρατιωτικές επιθέσεις ενάντια στο Ιράν. Το μεγαλύτερο όμως πλήγμα γι’ αυτές τις χώρες ήταν η καταστροφή της «ομπρέλας προστασίας» που αποτελούσαν υποτίθεται οι αμερικάνικες βάσεις. Όχι μόνο δεν πρόσφεραν καμιά προστασία, αλλά αντίθετα αποδείχθηκαν μαγνήτης πολέμου και καταστροφής γι’ αυτές. Δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι οι στρατιωτικές βάσεις θα παραμείνουν στις χώρες του Κόλπου την επομένη του πολέμου και ακόμη χειρότερο για τους Αμερικανούς ότι δεν θα αναζητήσουν οι χώρες αυτές αλλού προστασία.
Ταυτόχρονα, σκληρά πυραυλικά αντίποινα εξαπέλυσε το Ιράν, οι δυνάμεις της Χεζμπολάχ και της Υεμένης, προκαλώντας πρωτοφανείς καταστροφές στις στρατιωτικές -και όχι μόνο- υποδομές του Ισραήλ. Παρά την απαγόρευση και τη συσκότιση κάθε πληροφορίας από την κυβέρνηση του Ισραήλ για τις καταστροφές που υφίστατο, ο ισραηλινός λαός που μπαινόβγαινε στα καταφύγια δεν είχε ξαναζήσει σε τέτοιες οδυνηρές πολεμικές συνθήκες. Πρώτη φορά βρέθηκε μπροστά σε σωρούς από ερείπια –ένα μικρό δείγμα των ερειπίων που σωριάζει ο εγκληματίας Νετανιάχου στη μαρτυρική Παλαιστίνη, στο Λίβανο και στις άλλες χώρες της Μέσης Ανατολής. Ο περιβόητος «σιδερένιος θόλος», αλλά και η αεράμυνα των Αμερικανών στάθηκαν αδύνατο να αναχαιτίσουν το σύνολο των καταιγιστικών πυραυλικών πληγμάτων του Ιράν. Κάθε μέρα που περνούσε, καθώς είχε τρυπήσει «ο σιδερένιος θόλος», το Ισραήλ βρισκόταν όλο και σε χειρότερη θέση, στο έλεος των ιρανικών πυραυλικών πληγμάτων. Τώρα, ο εγκληματίας πολέμου Νετανιάχου θέλει να σταματήσουν τα πυραυλικά πλήγματα του Ιράν σε βάρος του, αλλά αρνείται να συμμορφωθεί με τη συμφωνία για εκεχειρία στο Λίβανο και στα άλλα μέτωπα του πολέμου, όπως έχει συμφωνηθεί. Όμως τώρα θα οξυνθούν στο έπακρο τα συσσωρευμένα προβλήματα στο εσωτερικό του Ισραήλ. Ήδη, ο επικεφαλής της ισραηλινής αντιπολίτευσης Λαπίντ επικρίνοντας τη συμφωνία είπε πως «Ουδέποτε σε ολόκληρη την ιστορία μας δεν είχαμε γνωρίσει μια τέτοια πολιτική καταστροφή. […] Ο Νετανιάχου απέτυχε στρατηγικά και δεν πέτυχε κανέναν από τους στόχους που ο ίδιος είχε θέσει».
Σε όλο αυτό το σκηνικό πολέμου ιμπεριαλιστών και σιωνιστών, η κυβέρνηση Μητσοτάκη παρέμεινε και παραμένει σταθερά και αμετακίνητα στην υπηρεσία τους. Η Ελλάδα συμμετέχει ποικιλοτρόπως στους αμερικάνικους πολεμικούς σχεδιασμούς στην περιοχή. Έχει μετατρέψει τη χώρα μας σε ορμητήριο των πολεμικών επιχειρήσεων στη Μέση Ανατολή, μέσα από τις αμερικανονατοϊκές βάσεις, όπως της Σούδας, όπου μπαινοβγαίνουν τα αεροπλανοφόρα των ΗΠΑ. Η ευθυγράμμιση της χώρας με τις ιμπεριαλιστικές επιταγές απέναντι στο Ιράν δεν εμπλέκει μόνο επικίνδυνα τη χώρα μας στα τυχοδιωκτικά φιλοπόλεμα σχέδια των ιμπεριαλιστών και των σιωνιστών, αλλά ταυτόχρονα τη μετατρέπει σε πολεμικό στόχο, όπως είδαμε να συμβαίνει στην Κύπρο. Τώρα που «η σωστή πλευρά της ιστορίας», με την οποία έχει ταχθεί η κυβέρνηση Μητσοτάκη, και οι «στρατηγικοί της σύμμαχοι» ηττήθηκαν, οι ντόπιοι λακέδες θα βρεθούν αντιμέτωποι με τις συνέπειες μιας τέτοιας σοβαρής εξέλιξης.
Ύστερα από το φιάσκο του πολέμου των ιμπεριαλιστών και σιωνιστών, η κατάσταση που θα διαμορφωθεί στη Μέση Ανατολή δεν θα έχει σχέση με την κατάσταση που επικρατούσε πριν έξι εβδομάδες. Το αίμα που έχυσε και χύνει ο αδούλωτος ιρανικός και παλαιστινιακός λαός και οι λαοί της Μέσης Ανατολής μπορεί να ανοίξει μια νέα ελπιδοφόρα μέρα στον αγώνα για πατρίδα, ανεξαρτησία και ελευθερία. Το στραπάτσο του σφαγέα Τραμπ και Νετανιάχου θα βάλει τη σφραγίδα του στο εσωτερικό των ΗΠΑ και του Ισραήλ και σε όλη τη Μέση Ανατολή. Όταν θα κατακάτσει η σκόνη του πολέμου, η πολιτική κρίση που κυοφορούνταν καιρό και προσπαθούσε ο σφαγέας Νετανιάχου με τους πολέμους να την τρενάρει και να την πνίξει μπορεί να ξεσπάσει οξύτερη και να τον καταπιεί. Δεν περιμένει καλύτερη τύχη και τον Τραμπ.
8 Απρίλη, 2026


