Δεν έχει τέλος η σαπίλα που ξεχείλισε από τον υπόνομο της πολιτικής κυβέρνησης – ΕΕ με το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Η ευθύνη τους είναι τεράστια και καμία ανοχή δεν πρέπει να δείξει ο λαός στην προσπάθεια να υποβαθμιστεί το σκάνδαλο και να συγκαλυφθούν οι πραγματικές αιτίες, με τον πρωθυπουργό να μιλάει για «παθογένειες» που «πρέπει να αντιμετωπιστούν».
Σχετικά Άρθρα
Καμία «παθογένεια» δεν κρύβεται πίσω από το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, όπως και από όλα τα προηγούμενα. Το έδαφος στο οποίο φύονται είναι η κανονικότητα της καπιταλιστικής αγοράς, που λειτουργεί με κριτήριο και κίνητρο το μεγαλύτερο κέρδος. Αυτό υπηρετεί το σάπιο κράτος με όλους τους μηχανισμούς και τις λειτουργίες του.
Γι’ αυτό τα σκάνδαλα είναι διαχρονικά, με όλες τις κυβερνήσεις και σε όλα τα καπιταλιστικά κράτη. Παίρνοντας μόνο την περίπτωση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, που πλασάρεται ως μηχανισμός «αυτοκάθαρσης» της κόπρου της ΕΕ, μέχρι το τέλος του 2024 υπήρχαν 2.666 ενεργές έρευνες σε κράτη – μέλη για τη διαχείριση 24,8 δισ. ευρώ. Οι περισσότερες από αυτές αφορούν τη διαπλοκή κράτους και επιχειρηματικότητας για την εξυπηρέτηση ισχυρών οικονομικών συμφερόντων και ανταγωνισμών, που είναι ο «ελέφαντας στο δωμάτιο» κάθε σκανδάλου.
Ειδικότερα για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, η αντιπαράθεση των άλλων συστημικών κομμάτων με την κυβέρνηση δείχνει την υποκρισία τους και γίνεται πάνω σε κάλπικες διαχωριστικές γραμμές. Οι ίδιοι που καταγγέλλουν τους «φραπέδες» υπουργούς και βουλευτές της ΝΔ όχι μόνο δεν βγάζουν τσιμουδιά για την άθλια πολιτική της ΚΑΠ, που είναι το υπόβαθρο, αλλά ανησυχούν για τη διαπραγματευτική ικανότητα της χώρας στα παζάρια για την αναθεώρησή της!
Πάνω απ’ όλα βρίσκεται η αγωνία τους να προστατευτεί η πολιτική που όλοι μαζί υπηρετούν για τη στήριξη των μεγάλων εκμεταλλεύσεων και των μονοπωλίων του αγροτοδιατροφικού τομέα, σε βάρος των βιοπαλαιστών αγροτών που ξεκληρίζονται και δίνουν αγώνα επιβίωσης. Στόχος τους είναι η ταχύτερη καπιταλιστικοποίηση της αγροτοκτηνοτροφικής παραγωγής και η αύξηση της παραγωγικότητας, όπως επιτάσσει το «παραγωγικό μοντέλο» για τα κέρδη του κεφαλαίου, που δεν χωράει βέβαια τον βιοπαλαιστή παραγωγό.
Για όλα τα κόμματα της ΚΑΠ και της ΕΕ είναι αυτονόητο να πηγαίνει το 80% των άμεσων ευρωπαϊκών ενισχύσεων στο 20% των μεγαλύτερων δικαιούχων / αγροτικών εκμεταλλεύσεων, όταν οι μισοί από τους αγρότες της ΕΕ με πολύ μικρές εκμεταλλεύσεις παίρνουν μόλις το 6% των συνολικών ενισχύσεων.
Τους είναι αυτονόητο τα κονδύλια της αντιλαϊκής ΚΑΠ να χρησιμοποιούνται για τον εξωραϊσμό της στα μάτια της πλειοψηφίας των αγροτών που πλήττονται από αυτή, με «μπροστινούς» τους ευνοημένους από τις ενισχύσεις και τα σκάνδαλα. Τους ίδιους που παίζουν αντιδραστικό ρόλο και σε κάθε προσπάθεια να ζωντανέψει, να ανασυγκροτηθεί το κίνημα των βιοπαλαιστών αγροτών και κτηνοτρόφων, να συναντηθεί με το εργατικό – λαϊκό κίνημα, να αποκτήσει πιο ριζοσπαστικό προσανατολισμό.
Η άλλη όψη του ίδιου νομίσματος είναι το κράτος του κεφαλαίου, που είναι σάπιο μέχρι το μεδούλι επειδή η πολιτική που υπηρετεί έχει κακοφορμίσει και παράγει μόνο αδιέξοδα για τον λαό.
Τα αστικά κόμματα αλληλοκαταγγέλλονται για τα σκάνδαλα, που γίνονται καταλύτης αναμόρφωσης του πολιτικού σκηνικού, με στόχο την αποτελεσματικότερη ενσωμάτωση – χειραγώγηση του λαού σε νέες αυταπάτες. Οπως ότι μπορεί να υπάρξει «κράτος δικαίου» στο πλαίσιο της εξουσίας του κεφαλαίου, ή ότι μπορεί μια άλλη κυβέρνηση να εξαλείψει τα σκάνδαλα.
Υπάρχουν βέβαια κι εκείνοι που ανησυχούν για την απαξίωση συνολικά του πολιτικού συστήματος και αναρωτιούνται πόσα σκάνδαλα μπορεί να αντέξει, βλέποντας την …«αυτοκάθαρση» να μην πηγαίνει και τόσο καλά.
Τους απασχολεί πώς σε συνθήκες κλιμάκωσης της πολεμικής προετοιμασίας και εμπλοκής δεν θα υπονομεύεται η συσπείρωση του λαού γύρω από το κράτος και τους μηχανισμούς του. Πώς θα διαμορφώνονται όροι μεγαλύτερης λαϊκής συναίνεσης στους στόχους και στα σχέδια της αστικής τάξης και του αντιλαϊκού κράτους της.
Με όλα αυτά είναι αντιμέτωπος ο λαός, την ώρα που φουντώνει ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος και μαζί οι αντιθέσεις στο στρατόπεδο του ΝΑΤΟ και μέσα στην ΕΕ. Τώρα χρειάζονται μάτια ανοιχτά και λαϊκή εγρήγορση, για να μην ξεστρατίσει η προσοχή από τις πραγματικές αιτίες του σκανδάλου, αλλά και από τη συμφωνία όλων των κομμάτων σε στρατηγικές επιλογές της αστικής τάξης, όπως είναι η ΚΑΠ και η βαθύτερη εμπλοκή στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο.
Το σάπιο σύστημα που υπερασπίζονται γεννάει εκμετάλλευση, πολέμους, φτώχεια, ρεμούλα και διαπλοκή. Μαζί με την απαίτηση να πληρώνουν πολιτικά και ποινικά όσοι εμπλέκονται, είναι ώρα να δυναμώσει ο αγώνας ενάντια στο αντιλαϊκό κράτος και στην ΕΕ, στο κεφάλαιο και στα κόμματά του, που θα φτάσει μέχρι την ανατροπή τους!