Οι συνθήκες εργασιακού μεσαίωνα, η απορρύθμιση της εργατικής νομοθεσίας, η υποβάθμιση της Επιθεώρησης Εργασίας, η αποψίλωση κάθε λογής ελεγκτικών μηχανισμών, η εντατικοποίηση της εργασίας και οι αμοιβές φτώχειας, η ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης και η απουσία μέτρων υγείας και ασφάλειας στους χώρους εργασίας, είναι συνώνυμο του εκφραστή της νεοφιλελεύθερης πολιτικής σκληρής λιτότητας, του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Σχετικά Άρθρα
Από το 2019 έως σήμερα ξήλωσε κάθε εργασιακό και συνδικαλιστικό δικαίωμα, καθιστώντας κουρελόχαρτο τις εργατικές κατακτήσεις, που προστατεύονται σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες. Εκοψε και έραψε τη σχετική νομοθεσία αποκλειστικά στα μέτρα των «εργοδοτών» και του Συνδέσμου Βιομηχάνων (ΣΕΒ). Ολα στο όνομα της δήθεν «ανάπτυξης» της οικονομίας. Εργασιακές συνθήκες γαλέρας, μισθοί από τους τελευταίους της Ευρώπης, σε επίπεδα κατώτερα ακόμα και από αρκετές βαλκανικές χώρες.
Εργασιακά δικαιώματα στον γύψο, και όποτε εγείρεται το αίτημα για αποκατάστασή τους, όπως για παράδειγμα η επαναφορά των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, υψώνεται το τείχος των αντιδράσεων της οικονομικο-πολιτικής διαπλοκής. Στο όνομα της … «επιχειρηματικότητας», βέβαια. Εφτασαν στο σημείο να θεσπίσουν ακόμα και 13 ώρες εργασίας. Και οι βουλευτές της ΝΔ δεν ντράπηκαν να την ψηφίσουν. Ουσιαστικά, την επταετία Μητσοτάκη, η κυβέρνησή του και οι βουλευτές της θεσμοθέτησαν νομοθετικά ότι «Νόμος είναι το δίκιο του εργοδότη», ενώ έχουν κηρύξει σχεδόν «εκτός νόμου» τον συνδικαλισμό και τα σωματεία στις μεγάλες εταιρείες.
Η Ελλάδα … απέραντη «Βιολάντα»
Μόνο που όλα αυτά δεν φέρνουν ανάπτυξη και ευημερία. Φέρνουν περισσότερο πλούτο για τους πλούσιους και μεγαλύτερη φτώχεια για τους ασθενέστερους – μη προνομιούχους. Εξαθλιώνουν την κοινωνία και τους πολίτες που είναι αναγκασμένοι να δουλεύουν, συχνά υπό άθλιες συνθήκες, σε εξαντλητικά ωράρια, δίχως να υπάρχει καμία ασφαλιστική δικλείδα προστασίας τους, και με τον κρατικό μηχανισμό, εσκεμμένα αποδιοργανωμένο, να αδιαφορεί ακόμα και για την ίδια τους τη ζωή.
Οσον αφορά την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας, ας μην το συζητούμε. Μια χώρα – «οικονομία των καφέ», από τιςς τελευταίες στην Ευρώπη, με «διακρίσεις» μόνο σε «επενδύσεις» κυρίως στα ακίνητα. Τόσο «ανταγωνιστική».
Ο μεσαίωνας στην εργασία φάνηκε περίτρανα στο «δυστύχημα» στη βιομηχανία «Βιολάντα», στα Τρίκαλα. Τη βιομηχανία που κυβερνητικοί παράγοντες έσπευσαν να καλύψουν, κάνοντας λόγο για «υποδειγματική βιομηχανία». Αν είναι έτσι οι «υποδειγματικές» εταιρείες που γίνονται παρανάλωμα του πυρός και σκοτώνουν εργαζόμενους, εξαιτίας εγκληματικών «παραλείψεων» σε θέματα λειτουργίας και ασφάλειάς τους, τύφλα να’ χουν οι πραγματικά υποδειγματικές εταιρείες.
Στη «Βιολάντα» και στις πάμπολλες «Βιολάντες» σε όλη την Ελλάδα, όπως δείχνει η εκτόξευση των θανατηφόρων εργατικών «ατυχημάτων», δεν υπήρξε αστοχία υλικού, αλλά εσκεμμένο πολιτικό έγκλημα σε βάρος της προστασίας των εργαζομένων.
Υπάρχει Επιθεώρηση Εργασίας;
Σε μια περίοδο αυξημένων εργατικών δυστυχημάτων, με τη μακάβρια λίστα των νεκρών να διευρύνεται, η Ανεξάρτητη Αρχή Επιθεώρησης Εργασίας παραμένει ακέφαλη, όπως αναφέρεται σε δημοσίευμα της εφημερίδας, «Αυγή της Κυριακής».
Ειδικότερα, «η θέση του διοικητή – ορισμένου από την ηγεσία του υπουργείου Εργασίας – παραμένει κενή από τον περασμένο Οκτώβριο, καθώς με απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας που εκδόθηκε τον περασμένο Οκτώβριο παύθηκε ο μέχρι τότε επικεφαλής της Αρχής, Γιώργος Τζιλιβάκης, καθώς κρίθηκε προβληματικός ο τρόπος διορισμού του. Συγκεκριμένα, το ΣτΕ με απόφασή του έχει ακυρώσει από το καλοκαίρι τον διορισμό του επειδή θεωρήθηκε ότι «υπερ-μοριοδοτήθηκε» μέσω της προσωπικής συνέντευξης. Δηλαδή, σε μια υποτίθεται εμβληματική για την κυβέρνηση Μητσοτάκη μεταρρύθμιση, με την ανεξαρτητοποίηση (δηλαδή υποβάθμιση) της ΑΑΕΕ, η θέση όχι μόνο παραμένει ακέφαλη μέχρι σήμερα, αλλά ο μέχρι πρότινος διοικητής είναι εδώ και μια τριετία έκπτωτος! Μάλιστα, κατά του πρώην διοικητή είχε προσφύγει κουμπάρος του Άδωνι Γεωργιάδη, και συγκεκριμένα ο κ. Κατοπόδης, ο οποίος ήταν νομικός σύμβουλος του πρώην υπουργού Εργασίας».
»Υπάλληλος – επιλογή Κεραμέως εκτελεί χρέη διοικητή. Χρέη προσωρινού διοικητή στην Επιθεώρηση Εργασίας ασκεί ένας υπάλληλος που τοποθετήθηκε από την υπουργό Εργασίας, χωρίς όμως να έχει τα απαραίτητα προσόντα για τη θέση του προέδρου της ΑΑΕΕ. Σε κάθε περίπτωση, μετά την έκπτωση του Γ. Τζιλιβάκη η Αρχή χάνει τη διοικητική της ηγεσία και, ουσιαστικά, επιστρέφει στον άμεσο έλεγχο του υπουργείου Εργασίας μέχρι τη διενέργεια νέου διαγωνισμού για την εξεύρεση του επόμενου επικεφαλής!»
Προ μηνών, η πρώην υπουργός Εργασίας, Έφη Αχτσιόγλου, είχε καταγγείλει ότι η υπουργός Εργασίας, Νίκη Κεραμέως, έχει διορίσει ουσιαστικά διοικητή της Ανεξάρτητης Αρχής Επιθεώρησης Εργασίας στον Γιώργο Τζιλιβάκη, αν και το ΣτΕ έχει ακυρώσει τον διορισμό του. Παρά το γεγονός αυτό, οι αποδοχές του, αρχικά είχαν οριστεί στο ύψος των αποδοχών του γενικού γραμματέα και στη συνέχεια αυξήθηκαν στο ύψος των αποδοχών του προέδρου του Αρείου Πάγου, ενώ του καταβλήθηκε και μπόνους 45.000 ευρώ.
Να σημειωθεί πως για τις εκατοντάδες χιλιάδες επιχειρήσεις που λειτουργούν σε όλη την Ελλάδα (πάνω από 970.000 σύμφωνα με το ΓΕΜΗ), αναφέρει η «Αυγή», υπάρχουν μόλις 233 επιθεωρητές Εργασίας. Στους Νομούς Τρικάλων και Καρδίτσας το Τμήμα Επιθεώρησης Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία (ΤΕΑΥΕ) διαθέτει μόλις τέσσερις επιθεωρητές, που είναι υπεύθυνοι για πάνω από 12.000 επιχειρήσεις. «Με περίπου 600 ελέγχους τον χρόνο, χρειάζονται δεκαετίες για να ελεγχθούν οι επιχειρήσεις έστω και μία φορά, σχολιάζει χαρακτηριστικά ο Σύλλογος Εργαζομένων Επιθεώρησης Εργασίας.
Μαϊμού στοιχεία για τα εργατικά «ατυχήματα»
Από τη μεριά του, ο γραμματέας Υγείας και Ασφάλειας στην Εργασία (ΥΑΕ) της ΓΣΕΕ, πρόεδρος Ευρωπαϊκού Οργανισμού ΥΑΕ και πρόεδρος της Ομοσπονδίας Συλλόγων Εργαζομένων Τεχνικών Επιχειρήσεων Ελλάδος (ΟΣΕΤΕΕ), Ανδρέας Στοϊμενίδης, αναφέρει ότι η κυβέρνηση κάνει «υποκαταγραφή» των εργατικών ατυχημάτων.
Μιλώντας στην «Αυγή», σημειώνει ότι η έρευνα της ΟΣΕΤΕΕ αναφέρεται σε ανθρώπινες απώλειες στους χώρους εργασίας, ενώ το υπουργείο Εργασίας αναφέρεται σε εργατικά δυστυχήματα με τον τυπικό όρο, κάνοντας παράλληλα μία διαχείριση αφαίρεσης και διαίρεσης των περιστατικών. «Δεν περιλαμβάνει τους εργάτες στα λατομεία, τα ναυτικά ατυχήματα, τις Ένοπλες Δυνάμεις, τα σώματα ασφαλείας, τους ανασφάλιστους, όσους εργάζονται με μπλοκάκι, όσους μεταβαίνουν ή επιστρέφουν από τη δουλειά και ό- σα παθολογικά συμβαίνουν στον τόπο εργασίας. Επιπλέον δεν βλέπει τον αγροτικό κλάδο όπου όλες οι διεθνείς έρευνες συμφωνούν ότι είναι από τις πιο επικίνδυνες δραστηριότητες» .
Είναι ενδεικτικό πως, ενώ η Eurostat, το 2023, μέτρησε ότι ο αγροτικός κλάδος συμμετείχε με το 12,5% στο σύνολο των εργατικών δυστυχημάτων στην Ευρώπη, την ίδια χρονιά η ΕΛΣΤΑΤ τον μέτρησε μόλις ως το 2% των εργατικών δυστυχημάτων στην Ελλάδα, γεγονός που αποτελεί σαφές στοιχείο πολύ μεγάλης υποκαταγραφής.
ΓΣΕΕ: Υποβάθμιση του θεσμού της Επιθεώρησης Εργασίας
Ο ίδιος τονίζει πως, αν και «είναι εκπληκτικό ότι κρατήσαμε με διαρκείς μάχες εν μέσω Μνημονίων την Επιθεώρηση Εργασίας ως Ειδική Γραμματεία, με μία νομοθετική διάταξη, μετά τις εκλογές του 2019, υποβαθμίστηκε σε Γενική Διεύθυνση του υπουργείου Εργασίας. Το 2021 με τον νόμο Χατζηδάκη ανεξαρτητοποιήθηκε. Είχαμε εκφράσει εξαρχής έντονες αντιρρήσεις και κριτική σχετικά με την ανεξαρτητοποίηση του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας (ΣΕΠΕ) και τη μετατροπή του σε Ανεξάρτητη Αρχή (Ν. 4808/2021). Εκτιμήσαμε ότι η αλλαγή αυτή αποδυναμώνει την Επιθεώρηση Εργασίας, μετατρέποντάς την από δημόσια υπηρεσία σε έναν οργανισμό μειωμένης αποτελεσματικότητας. Υποστηρίξαμε επίσης ότι η μετατροπή σε Ανεξάρτητη Αρχή αποσυνδέει τον ελεγκτικό μηχανισμό από το υπουργείο Εργασίας, μειώνοντας την άμεση πολιτική ευθύνη για την προστασία των εργασιακών δικαιωμάτων.
»Λόγω της αποδυνάμωσης του ελεγκτικού της ρόλου και των αντεργατικών στην πράξη αλλαγών προσφύγαμε στη Διεθνή Οργάνωση Εργασίας, η οποία με έκθεσή της καταλογίζει πλήρη απουσία κοινωνικού ελέγχου και θεσμικής συνεργασίας της Ανεξάρτητης Αρχής με τους κοινωνικούς εταίρους, τις εργοδοτικές οργανώσεις και τα συνδικάτα. Επιπλέον, έχουμε ζητήσει τη σύγκληση του Συμβουλίου Κοινωνικού Ελέγχου Επιθεώρησης Εργασίας, επιδιώκοντας τη συμμετοχή των κοινωνικών εταίρων στον έλεγχο. Συμπερασματικά και με βάση και τη ραγδαία κλιμάκωση των ανθρωπίνων απωλειών, είναι σαφές ότι η ανεξαρτητοποίηση αποτελεί μια προσπάθεια απομάκρυνσης του ελέγχου από το κράτος, η οποία μειώνει δραστικά την προστασία των εργαζομένων».